2795PſalmusLTXII
tē meā: ſꝫ volūtatē eiꝰ qͥ miſit me pr̄isEt qꝛ volūtas deliberatiua xp̄i hoīsſꝑ erat dine volūtati ꝯformis Iō ſb̓dit̉ ldeꝰ meꝰ volui. In qͦ virtutē penitētie declarauit vt dicēt p̄teritū qd̓ꝯſtabat eē vetuꝝ l ⁊ legē tuā ſupplehabui Li medio cordis mei MHanebat eī lex dina in medio cordis ipſiꝰ:dū in lege dn̄i fuit volūtas ipſiꝰ: ⁊ inlege eiꝰ mēditabit̉ die ac nocte IdeꝫAugꝰ. ⁊ collector Hūc verſiculū hieronymꝰ ſic exponit li capite libri ſcriptū eſt de me. CCaput libri veteris teſtam̄ti tale ſumit exordiū In pͥncipiofecit deꝰ celū ⁊ t̓rā .i. ī xp̄o dn̄o. hͦ myſteriū cernes Ioh̓es ſic euāgᵐ īchoauit. In pͥncipio erat verbū. ⁊ ꝟbuꝫerat apud deū. Nā ⁊ ipſe int̓rogātibꝰiudeis qͥs eſſꝫ rn̄dit Principiū. Caput ergo libri intellige pͥncipiū qd̓ ēxp̄s ieſus qͥ ī hͦ libri capite niciatꝰ eſtvt facere volūtatē tuā deꝰ meꝰ volui. NNō eſt volūtas carnis: ſꝫ pr̄is vtꝓ vita oīm nioriar (et legē tuā ī medio cordis mei quā nō veni ſoluereſꝫ adiplē RiC Innūciaui Iꝑ apl̓osmeos Linſticiā tua. l. i. legē euāgelicāq̄ docet ꝑfectā iuſticiā: ſcꝫ pniam qͣ iuſtificat̉ hō. vn̄ Hath̓. x. dicit̉ Pn̄iamagite: appropinqͣbit enī regnū celoruꝫIin ccci magna Iꝑ totū orbē diffuſaHier. Gr̄as tibi ago ſaluator mūdiꝙ magnā feciſti eccleſiā tuā a qͣttuormūdi ꝑtibꝰ euāgelica p̄dicatōe vocattam: tuā paſſiōe collectā: tuaqꝫ reſurrectōe mūdatā Nic. lecce labia meanō ꝓhibebo. ſa ꝓmulgatōe veritatiseuāgelice ꝑ me ⁊ alios doctores ecc̄eEl. (dn̄e tu ſciſti j. i. p̄deſtinaſti futuꝝ ꝙ ſic facere. nec fui piger ad p̄dicatōeꝫ Hie. qꝛ Tuſticiā tuā. l. i. mādata tua In abſcōdi ī corde meo Ni:qꝛ xp̄s eā manifeſtauit ꝟbis ⁊ exemplis (veritatē tuā Iqͣ īpleſti ꝓmiſſuꝫd̓ xp̄o pr̄ibꝰ factū l⁊ ſalutare tuū. l. i.
memet ip̄m a te miſſuꝫ ꝓ ſalute hoīmdixi. Pīa iſta xp̄s docuit manifeſtevt pꝫ ex decurſu euāgelij Non abſcōdi mīam tuā quā ꝑ me mūdo voliuiſti face̓ (et veritatē tuā. qꝛ mīa etveritas ſꝑ ſe ꝯcomitant̉ in oꝑibꝰ deiLa ꝯſilio multo. MHuḡ. i. ꝓpt̓ timorēꝯcilij multi .i. ꝯgregatōis magne. nondimiſi qͥn p̄dicare mīaꝫ tuā. ⁊ docerehoīes venire ad te per vias tuas. qꝛvniuēſe vie dn̄i mīa ⁊ ꝟitas Au. visaudire mīaꝫ dn̄i: recede a pctis: ꝑdonat pctā. Uis audire veritatē dn̄i tene iuſticiā. ⁊ coronabit̉ iuſticia. Moei mīa predicat̉: poſtea veritas exhibet̉ cū ꝯgregabunt̉ an̄ eū oēs gētes.et bonos vocabit ad regnū: ⁊ malosin ignē et̓nū mittet. Qui mīaꝫ dei cētēpſiſti: veritatē ſēties. Si at nō cōte ꝑſiſti: veritate gaudebis Nic. Deinde deſcribitur ipſius chriſti deuota deprecatio ꝓ ſtatu corꝑis ſui myſtici. Et pͥmo qͣntū ad amotionē mali. Un̄ dic̄. CCū āt dn̄e Ideꝰ pr̄ Lne lōige facias miſeratōes tuas a me. l. iacorpore meo myſtico: videlꝫ: a fidelibꝰ nicis ꝓ qͥbꝰ legit̉ xp̄s freq̄nt̓ oraſſe in euāgelio Hie. lmīa tua ſqͣ dimittunt̉ pctā⁊ veritas tua. ſꝑ quaꝫreddis vnicuiqꝫ qd̓ fecit Ri. lſꝑ ſuſceperūt me Ior̄onē meā ſꝑ exaudiendo Et cam ſue dep̄catōis ſubdit di.Quoniā circūdederūt me mala Iſcꝫpene lqͦrū nō eſt nuerꝰ lapud hoīesMulte eī penalitates fuerunt inflictechr̄ifidelibꝰ in pͥncipio ecc̄e: vt pꝫ inaplīs ⁊ martyribꝰ Ru. lꝯp̄hēderūtme iniqͥtates mee j.i. meorū qꝛ ꝓpterpctā ip̄oꝝ cōprehenſus ſum ⁊ punitꝰQd̓ hieremias p̄dixit Thren̄. iiij: dicens. chr̄s dn̄s captꝰ eſt ꝓ pctīs nr̄is.et psͣ. ait. Que nō rapui tūc exoluebā Caſſ. let nō potui vt viderē Iqꝫcircūdātibꝰ me iniqͥtatibꝰ meis nō potui facere vt te viderē Hugo ¶N