PſalmusXxXVi.

Legimꝰ eī famis cā Abraā Iſaac ⁊ Iacob mutaſſe ꝓuicias vn̄ dubiū nō eſteos eguiſſe pane. qͦs ꝓpt̓ penuriā lociexteras ꝯſtat appetiſſe r̄giōes Au.Sꝫ pāis ē ꝟbū dei. qͦd ſemē .i. oꝑa iuſti nō mēdicat. qꝛ ꝟbū dei nūqͣꝫ ab oreeiꝰ diſcēdit. Caſſ. Et qꝛ iuſtꝰ nō egetIdcirco Tota die. l. i. oī tꝑe vite ſuemiſeret̉ ⁊ cōmodat qꝛ pͥꝰ mīa mouꝫaīm ad elēoſynā. et ſic aꝑit manu Ip̄aeī ꝑfecta elēoſyna pͥꝰ a ſe īchoat: ⁊ ſicad vlteriꝰ iuuamīa vēire feſtīat Glo.Uel miſeret̉ āmonēdo errātē: ⁊ cōmodat docēdo neſciētē Hie. Dī eītꝑe miſeret̉ illi a d̓o qui alijs mīſtratdoctrinā dei quā cōmodat n̄ ad lucramūdana: ſꝫ ad celeſtia cōijrēda Caſſ.Cōmodat plāe iuſtꝰ Un̄ oīno diuesē. de doctrīa: de pietate: de iuſticia: depatiētia ceteriſqꝫ bōis qͥbꝰ fruit̉ mēsſc̄iſſima O diuitie ineſtīabiles q̄ ī tota vita copiā ſuā effluētiſſime larguit̉Merito eī nō deficit dare. qͥ a chr̄o ſꝑcōſueuit acciꝑe Seqͥt̉ (et ſemē eiꝰ inbn̄dictiōe erit. Si ſeme velis filios ītelligere. multi ſc̄i genuerūt filios luxurioſos et ip̄ios Sꝫ ſemē dic̄ oꝑa ꝙ̄ab hoīe ſr̄no dona ī bōa cōuerſatiōeſemināt̉ Hie. Oꝑa gͦ q̄ geſſit vel doctrīa quā docuit a dn̄o bn̄dicēt̉ Gl.qꝛ cū exultatiōe vēiet portās māipulos ſuos Et iō tu qͥcūqꝫ es Heclīa amalo. l. i. a pcc̄o Caẜ. Et qꝛ nō ſufficit chr̄ianis a malis abſtīere niſi etiaꝫbonū faciāt Id̓o ſb̓dit̉ let fac bonūhͦ ē: iple mādata q̄ deꝰ p̄cepit Nā dn̄sī iudicio ſuo iuſtos nō vocat ad pͥmiuꝫ qꝛ pauꝑibꝰ nihil abſtulerūt ſꝫ ideocoronat. qꝛ nudos veſtier̄t: viſitauerūt īfirmos: eſuriētes et ſitientes paſce eleger̄t. veꝝ hͦ p̄cepta qͥd ſeqͥt̉ Letinhīta ī ſeculū ſeculi Nic .i. ꝑ hͨ īhabitab̓ ī et̓na btītudīe ẜᵐ illudMath̓.xix. Si vis ad vitā īgredi. ẜua mādataEt qꝛ vita btā a ſolo deo dat̉. ideo ſb̓dit̉ ꝓ qua cā Quia dn̄s amat iuditiū

.l.i. oꝑa iuſticie qͥ p̄cipiūt̉ ī mandatisdecalogil ⁊ n̄ d̓relīq̄t ſc̄os ſuos. l. i. p̄deſtīatos qͥ ab eo final̓r recipiūt̉ Id̓oſb̓dit̉ lī eternū cōẜuabūt̉. Iī vita btā.Caſſ. Intēde ꝓmiſſionē. qꝛ nō dic̄iuſtos ī tꝑalibꝰ rebꝰ nequaqͣꝫ deſerendos Hic eī viſualit̓ cōẜuari nequi qͥī tribulatiōibꝰ ⁊ ſupplicijs lacerant̉: ſꝫeos ī et̓nū cōẜuādos eē ꝓnunciat quieterna cōcupier̄t Nic. Et qꝛ ſic̄ iuſtiꝓ oꝑibꝰ iuſticie p̄miabūt̉. ita impij ꝓoꝑbꝰ iniuſticie puniēt̉ Ideo ſb̓diturCniuſti puniet̉ Iet̓na pena gehēneColl. Un̄ Ber. ait Cū ꝯſidero Iobiacēte ī ſterqͥlinio Ioh̓em eſuriētē īhēmo Paulū occūbētē gladio Petrū pēdētē ī patibulo: tūc cogito qͣlit̓ deꝰ puniet ī futuro qͦs reprobat. ſiſic ī pn̄ti caſtigat qͦs amatꝭ ⁊ ſemen.i. opꝰ īpioꝝ ꝑibit. Caſ. Dicturi eīſt̓ ī iudicio illd̓ Sap. v. Quid nob̓ ꝓfuit ſuꝑbia nr̄a: aut qͥd diuitiaꝝ iactātia cōtulit nob̓; trāſier̄t oīa illa tanqͣꝫvmbra Uides perire qͥcqͥd hoīeꝫ ꝑditet. ſola cōſiſtere q̄ ī regno dn̄i faciunt ꝑmane̓. Sic̄ eī dina miſeratio aſſidue increpat minādo pēas gehēne.ita frequēter munera pollicet̉ vt erigat. vtͣqꝫ eī efficaciſſima ſūt īſtrumēta doctrīe vt malos vīdicta. bonos p̄mia ꝓmiſſa ſb̓ſequāt̉ Un̄ ſb̓dit̉ Cuſtiāt hereditabūt l. i. in eternū poſſidebat lterrā/ viuētiū let inhītabūt ī ſeculū ſecult l. i. ſine fine Nic. Ubi eīī veteri teſtam̄to ſcl̓m duplicat̉. ſic̄ hͨītelligit̉ ꝑpetuitas ex ꝑte finis lſuꝑeā. Hug. Suꝑ notat dn̄ium: ſicutMath̓. xxv. dn̄s dicit Suꝑ multa teꝯſtituā Caſſ. Ideoqꝫ dictū ē ſuꝑ eā⁊ nō ī ea. qꝛ ſpiritali corꝑi n̄ erit ncetrā graui calcae̓ veſtigio: ſic̄ dic̄ ApꝰDeinde nos qui viuimꝰ qui reſiduiſumꝰ ſimul rapiemur cū illis ī nubibꝰobuiā chr̄o ī aera: ⁊ ſic. ſꝑ cū dn̄o erimꝰ Ꝙs iuſti meditabit̉ ſapiētiā loscogitationeꝫ debemus acciꝑe Nic