lxvij.

⁊ hēditas eoꝝ in et̓nū erit Ihͦ ē: ī vita et̓na Co ꝯfūdēt̉ ī tꝑe malo Ihͦ ē īdie iudicij qn̄ vniuerſoꝝ actꝰ diſcutiētur: imo tūc hōrabūt̉ qꝛ tūc eis dieet̉.Uēite bene. pr̄is mei ꝑcip. regn. qͦdvob̓ ꝑa. ē ab ori. mū. ſꝫ ip̄ij tc̄ ꝯfūdēt̉qͥbꝰ ꝑ oppōitū dicet̉ Ite maled. ī ig.et̓nul et ī diebꝰ famis ſaturabūt̉. Iqꝛtūc īpij dānati eſuriēt ꝑ carentiā oīsbōi. et iuſti ſaturabūt̉ ꝑ adeptionē ſūmi bōi Iō dr̄ Iſa. lxv. Serui mei comedēt et vos eſurietis Hier. qͥapeccatores ꝑibūt ī illa fame ꝑpetuaqͥ nō cuſtodiūt mādata dei Inimiciꝟo dn̄i lqͥ ſt̓ amici hꝰ mūdilmox vtvt hōrificati fuerīt Iī ptāte t̓renal etexaltati ſī vana gl̓a pn̄tis vite Nic.q̄ n̄ ē niſi momētū r̄ſpcū futuē. Erutinqͣꝫ (deficiētes quēadmod̓ fumꝰ deficiēt. ſqꝛ quanto plꝰ fumꝰ ī aera eleuat̉.tāto plꝰ euaneſcit. Hug. Sic īpij q̄nto plꝰ fuerīt exaltati ī pſeti vita: tātoꝓfūdiꝰ mergūt̉ ī īferno Futuabit̉ peccator ⁊ nō ſoluet. Mutuat̉ pcc̄or qn̄ꝟba dei audit Caſſ. ⁊ n̄ illd̓ ſuis oꝑibꝰ repn̄tat Hº eī ē nō ſoluē: iuſſa dīnitatis īī īplē Mutuat̉ eī qn̄ dei bn̄ficiadiuerſa ſuſcipit: ⁊ nll̓aꝫ gr̄aꝝ r̄ſtituitactionē: ſꝫ ⁊qͣꝫ nihil acceꝑit ſꝑ īgratꝰ ēHier. liuſtꝰ āt miſeret̉ ⁊ ret̓buet. Iqꝫaccepto ꝟbo dei ſpūalibꝰ ſpūalia ſb̓miniſtrat Et n̄ ſolū ſe: ſed et alios lucrifacit Caſſ. Hoc etiā qͦd dr̄: miſeret̉et ret̓buet: ad elēoſynas ꝑtinꝫ largiēdas vbi pͥus mīa p̄cedit: et pꝰ hūanitas benigna ſb̓ſeqͥt̉ Pꝰ qͣꝫ on̄t iuſtū ⁊īpiū hr̄e oꝑa ꝯͣria ꝯnr̄ declarat eoꝝ p̄mia eē diuerſa. d. Quia benedicētesei l. i. qͥ ei ī oībꝰ gr̄as referūt et eiꝰ mādata cuſtodiūt Lhēditabūt terrā lviuētiū quā ī pͥmiū accipiēt poſſidēdā.maledicētes āt ei lqͣles ſūt pcc̄oresblaſphemi. dei legibꝰ īobediētes Ldiſperibūt. leterna ꝑditiōe. nō qꝛ ipſi noerūt quos penalis flāma torq̄bit: ſed

ribūt Aug. Nec miꝝ qꝛ male viuēdoet ſibi cōmiſſa retinēdo maledixerūtdn̄o: et ob hͦ iuſte ſt̓ maledicti Coll̓.Trāſlatio rōna hꝫ hūc ꝟſiculū clariꝰhͦ mō. qꝛ qͥ benedicti fuerīt ab eo hēditabūt t̓rā. ⁊ qͥ maledicti interibūt Ethͦ ē qͦd dr̄ Mat. xxv. Uē ite b̓. p. m. ꝑ.reg: Et diſcedite a me maled. ī ig. eternū. Et vt quiſqꝫ ſciat qͦ tēde debeatne ſil̓r pereat: ſequit̉ Nic. Apd̓ dn̄ꝫegreſſus hoīs. l. ſ. iuſti ldiriget̉ ī vitapn̄ti vt nōº declīet a rc̄itudīe inſticie.Iō ſb̓dit̉ ( ⁊ viā eiꝰ volet. l. i. a ꝓpbabit eā ordinās ad meritū vite et̓nelCū cecide̓it. hꝑ pcc̄m vēiale. Hierꝓpt̓ infirmitate carnis. qꝛ ſepties cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgitlnō collidet̉. Niqꝛ ꝑ hͦ a gr̄a dei nō decidet. iō ſb̓dit̉ Lqꝛ dn̄s ſupponit manū ſuā. ¶Huiꝰ ātmanꝰ ſuppoſitō ē dine gr̄e conẜuatioquā qͥſqꝫ hn̄s p̄t vitare oē pcc̄m moͣrle. ſꝫ ip̄a pͥuatꝰ nō p̄t. qꝛ ſic̄ dic̄ Gre.ſuꝑ Eze. Pcc̄m qd̓ mox ꝑ pnīaꝫ nōdiluit̉ ſuo ponde ad aliud tͣhit Sꝫ qꝛiuſti p̄deſtinati al̓n cadūt ꝑ pcc̄ꝫ morle ſic pꝫ de dauid. iō p̄t hͦ etiā exponide caſu moͣris pcc̄i cū dr̄. cū cecide̓itꝑ pcc̄m moͣre nō collidet̉ .i. irrecuꝑabilit̓ nō frāget̉. qꝛ dn̄s ſupponit manūſuā ꝑ pnīaꝫ eū rducēdo ad grāꝫ. Qd̓ꝓbat cū ſb̓iūgit. di. Tunior fui eteīſenui. ¶ Ex hͦ apꝑet̉/ ꝙ dauid fec̄ hūcpsͣ ī ſenectute ſua l⁊ nō vidi iuſtū derelictū videlꝫ a deo Et intelligit̉ deiuſto p̄deſtinato. qͥ ſi aliqn̄ derelinqͣt̉a deo ꝓpt̓ pcc̄m ſuū. tn̄ finalit̓ recipit̉ad gl̓e ſtatū. Caſſ. qͥ etiā ītelligit̉ nōdēlictꝰ ī bonis ſpūalibꝰ finalit̓. ſi etiātorm̄tis aliqn̄ affligat̉. qm̄ pꝰ torm̄taſequūt̉ p̄mia et̓na. dn̄o (qͥ ſe corꝑalit̓ī cruce clamauit dēlictū) teſtāte. Btīait qui ꝑſecutionē patiūt̉ ꝓpter iuſticiā. qm̄ ip̄oꝝ ē regnū celoꝝ Sequit̉ lnec ſemē eius q̄rēs panē. l. Qd̓ ſi adlitterā accipias nō poterit conſtare.i iij