Pſalmus xxxv.

ſumit: ſicut dixit Iacob dilexi: Eſauodio habui. Exponit adhuc quare iudicia eius abyſſus dixerit: cū ſubiūgitHomines ⁊ iumenta I. i. rōnales etirrōnales ꝑſonas Caſſ. ſaluabisdomine lqm̄ peccatoribꝰ iumentoruꝫſe inordinata volūtate tractantibꝰ beneficia tue pietatis indulges. hoc aūtq̄ mens: q̄ ratio comprehēdat: videlꝫſupplicationē penitentium ad premiatranſire iuſtoꝝ (quēadmodū multiplicaſti mīam tuā deus? Quēadmoduꝫaduerbiū eſt admirantis. id eſt qͣꝫ ſublimiter: qͣꝫpotenter mīas largitate mirabili ꝯtuliſti: vt et peccatores ad p̄mia venire faceres; ⁊ iuſtos ſperaredona promiſſa ſancires. Uides ergodn̄i iudicia profundis abyſſis aꝑtiſſime ꝯparata Coll. Dicit Augꝰ. abyſſum profunditatē peccatorū ſignare: quo quiſquis ꝑuenit cōtemendodeū: videlꝫ cum venerit in profūduꝫmaloꝝ: Et ẜm hunc ſenſum exponitverſum precedentē. videlꝫ Chomīeset iumenta ſaluabis dn̄e lid eſt homines qͥ ſalutem iumentoꝝ: hoc eſt quinon eternā. ſed tꝑalem felicitatē querūt ⁊ deſiderāt. ſaluabis corporalitertm̄ cum iumentis: quēadmodū multiplicaſti miſericordiā tuā deꝰ. vt nonſolū talibꝰ hominibus: ſed etiam iumentis tꝑaliter prouideres. Hoc autde carnalibꝰ hominibꝰ dictum eſt. quipreſentia bona ſectant̉ cum iumentisConſequenter dicit de illis qui futura bona ſperant cum angelis. Undeſubdit Hiero. Filij aūt hominūrōnabiliter et iuſte viuentiuꝫ: qui adimaginē dei mente perfecti ſunt lſubtegmine alarū tuarum. hoc eſt ſb̓ crucis tue defenſione lſperabunt. Imuniri Caſſ. Uel ale dn̄i ſunt preceptanoui ⁊ veteris teſtamenti. in quoruꝫprotectiōe omnis iuſtus ſperare cognoſcit̉. dum eis obedire monſtratur.

Idē Hiero. et hi filij Tnebriabunt̉ab vbertate domus tue ſid eſt intellectu dogmatū eccleſiaſticoꝝ: vel a pinguedine gratie ſpūſſancti Caſſ. Eteſt ſermo iſte tractꝰ ad partem bonorum hominū de conſuetudine vitioſa: qui vino nimio gurgitati. mentisoppreſſione torpeſcunt. Sic et iſta celeſtis ebrietas memoriā abſcindit ſeculariū rerū: et carnalia ita facit a mēte diſcedere tanqꝫ vini crapula q̄ humanos actus a noſtris ſenſibus alienat ¶ Grego. Omelia x. ſuꝑ Ezechielē. Bibit enī de ſacra ſcriptura ⁊nō inebriatur qͥ ad cognoſcenduꝫ deiverbū deuotus non eſt. ſed ea q̄ ſunthuius ſeculi adipiſci deſiderat. Si eīinebriatus eſſꝫ: mentem proculdubiomutaſſꝫ. vt iam terrena non quereret.iam vana et trāſitoria que amaueratiā non amaret Hiero. Let torrentevoluptatis tue potabis eos. id ē ſpirituſancto qui dicit̉ ſpūs torrens: qꝛirrigat omnem aīam ſpiritualibꝰ fluētis vt fructū exhibeat ſanctitatis Uelpoteſt iſte verſiculus de futuro exponi Nico. Inebriabunt̉ ſancti: id ēſaturabūtur abſqꝫ tn̄ faſtidio: ab vbertate domꝰ tue .i. celeſtis glorie: ẜm illud qd̓ dictū eſt in pſalmo xvi. Satiabor cū apparuerit gloria tua HugoLet torrente voluptatis tue potabiseos Iid eſt affluentia diuine fruitiōīsCaſſ. Quoniā apud te dn̄e eſt fōsvite ſchriſto dn̄o hoc dicit: apud quēeſt initiū omniū bonoꝝ ⁊ origo virtutum Hiero. Qui preſtas baptiſmūper qd̓ ablutis facinoribus vitā largiris eternam. Uel fons vite doctrinadei eſt que anime vita eſt let in lumine tuo videbimus lumen Lumenpatris chriſtus eſt: qui illuminat omnem hoīem venientem in hūc mūdū.Caſſio. In chriſto enī lumine videbimus lumen patris et ſpūſſancti. qꝛ