Pſalmus xxv.
ritus ꝯtribulati. Et hoc faciā vt audiam vocē laudis .i. vt intelligā audiendo ſacrā ſcripturā: ī qͣ laudat̉ deꝰ: adqd̓ debꝫ precedere mudicia: diſcuſſioet preparatio mētis. qꝛ ſicut dicit̉ Sapiētie i. In maliuolā aīam n̄ intrabitſapīa dei Et intellecta ſacra ſcripturaenarrē vniuerſa mirabilia tua. ꝙ pronobis paſſiis es ⁊ reſurrexiſti: ⁊ ꝙ iuſtificas impiū reſuſcitādo aīam a morte q̄ in ſacra ſcriptura ꝯtinent̉ O omine dilexi decorē domꝰ tue j. i. eccleſietue Eaſſ. Decore dicit̉: ⁊ non pulcritidine parietū aut miniſterioꝝ p̄ciociſſimos apparatꝰ: ſed ipſoꝝ actuūbeatiſſimā qualitatē qͥbꝰ gaudet̉ eccīavidelꝫ in pſalmoꝝ iubilatiōe: in p̄cūſcītate: ī chr̄iani populi humillima deuotione let locū habitationis glorietue. Dicendo enī habitationis locuhumani pectoris ſignificauit arcanū.Eſt ergo mens ſcōꝝ locus habitationis: in qͥbꝰ deꝰ habitare cognoſcit̉ Sicut dicit aplūs Templū dei ſanctumeſt: qd̓ eſtis vos Et mirabilit̓ ſubiūxit: glorie tue. qꝛ vbicūqꝫ habitat gloria eſt Glorioſum enī efficit qͥcquid īhabitare dignat̉ Et ab hoſpitis meritis creſcit hoſpitij magnitudo Deinde vir ſanctꝰ iuſte rogat ne cū impijsaīa eius pereat in futuro iudicio cumqͥbus hic cōmunē nō habuit actionēvn̄ dicit Hugo Te ꝑdas lid ē neperdi permittas (cū imꝑijs deꝰ lid ēcū infidelibꝰ qͥ oderūt animam meamq̄ dilexit decorē domus tue CaſſVerito enī ab eis ſe ſeq̄ſtrari petijt aqͥbiis hic ſe diuiſit (et cū viris ſāguinū vitā meā. Sanguinū enī viri ſūtchriani qͥ carnaliter viuūt ⁊ nulla iuſſa celeſtia ꝯcupiſcūt. De qͥbꝰ ſubdit̉exponendo qͣles ſint dicens In qͦruꝫmanibꝰ Ih̓ eſt in oꝑibꝰ eoꝝ Liniqͥtatesſunt. ¶Hugo id eſt qui oꝑant̉ peccata. qꝛ pctm̄ eſt iniqͥtas dextera eor
rum repleta eſt muneribꝰ Hiero.eſt munꝰ a lingua: videlꝫ fauor humanus. Et ē munꝰ a manu: a rebꝰ videlicꝫ terrenis. Et eſt munꝰ ab obſeqͥo:videlꝫ ſeruitiū indebite impenſum.Caſſ. Et ꝯſidera ꝙ hic accipientesiudices vniuerſalit̓ execrant̉. Nā ⁊ qͥiuſticiā vendit muneribꝰ dexterā replet: et qui nocētes abſoluit dexterāſuā munerū acceptiōe repleuit. Iſtitales de dextera ꝑ quā vita eterna intelligit̉: faciūt ſibi ſiniſtrā Augꝰ. qꝛqd̓ eis ad obtinendā ſalutē eternā datum eſt: hoc ad accipienda huiꝰ ſeculimunera ꝯuerterūt: exiſtimātes q̄ſtuꝫ:id eſt rei alicuiꝰ adqͥſitionē eē pietatēCaſſ. et licꝫ illi accipiendo fallacitgaude āt dexteraꝫ ſuā muneribꝰ fuiſſerepletā. tamē Hugo Ego aūt innocentia mea Iꝑ ſtudium ſancte viteangreſſus ſum viā veritatis ⁊ iuſticie redime me. Iꝑ preciuꝫ ſanguinistui Augꝰ. et miſerere mei. ſſic ꝙā periculis huiꝰ vite miſericordia tuanō me d̓ſerat Ca ſſ Des meꝰ ſtetit.id eſt ſtabit li directo lid eſt in viamandatoꝝ tuoꝝ q̄ recta ſunt ⁊ recͣtosfaciūt obedientes lin eccleſijs oc ēin ꝯgregationibꝰ fideliū (benedicā tedn̄e. ¶ Aug. benedicere dn̄m in eccleſijs fratres eſt ſic viuere vt ꝑmores cuiuſqꝫ benedicat̉ deus. Nā quibenedicit dn̄o lingua: ⁊ factis maledicit: non in eccleſijs bn̄dicit domnoCaſſi. Conſideremus chariſimi qualem nobis formam vite religioſus iſte tradiderit. Dicit enimideo ſe hic vitaſſe peſſimos ne iniudicio domini cum malis poſſit eſſe ſociatus. ammonens vt iniquorum conſortia fugientes: fidelibus/chriſti ſpirituali nos ſemper charitate iungamus. quia ex diuturnahominum conuerſatione: morumſemper trahimus qualitatem. Hoc