xlvj
ſatiſfacere deberemꝰ Nico. ⁊ qꝛ adꝑfectā īnocētiā requirit̉ mūdicia cordis ⁊ corporis Ideo ſubdit̉ Lvre renes meos. prēſeruādo me a pcͣtīs carnalibꝰ let cor meum. Ip̄ſeruādo me apctīs ſpūalibꝰ. Deinde oſtendit curtentationū ꝑicula nō timebat dicensQuoniā mīa tua an̄ oculos meos ē.ipſam iugit̉ meditādo Augꝰ. qͣ mead talē vitam ꝑduxiſti et ꝯplacui.Caſ. Cōplacere aūt eſt cū ſcis dn̄ieternā gr̄am ꝓmereri ī veritate tua. I.i. in te qͥ es veritas. Deinde enūeratq̄ dn̄o largiente ꝑegit: vnde ſe pl̓acuiſſe teſtaturꝰ eſt: di. Hiero. Nonſedi cū ꝯſilio vanitatis ī. i. nō ſum coiūctus his qͥ de terrenis cogitāt ſꝑ ⁊loquūt̉ Caſſi. Fieri eī p̄t vt hō ſcūscaſu aliqͦ veniat ad ꝯſiliū iniquoꝝ vbivel īcōgrua vel vana referūt̉. ſꝫ cū talia cognouerit neqꝫ cū eis ſedet: neqꝫdelectatiōe aliqͣ ꝯmorat̉. ſꝫ prauū ſtudium aut diſſuadet aut deſerit. Quapropter cū ſe pͥus negaſſꝫ ſediſſe cuꝫmalis mō profitet̉: ſed nō introiſſe cūpeſſimis dicens let cū iniqͣ gerentibꝰnō introibo. Ante enī tractatū ip̄oꝝvitauit. ⁊ poſtmodū facta deſeruit.Introit̉ ad ſcelus cū aliqͥd audacͣterincipit̉. Hūc introituꝫ vir ſanctꝰ ⁊ aſua ꝯſcīa ꝓfitet̉ alienū O diui ecc̄aꝫlid ē ꝯgregationē ⁊ ſocietate malignātiū. lOdiū ſignificat diuiſionē: ſic̄in amore collegiū et cū impijs nō ſedebo. Superiꝰ dixit ſe in vanitatisꝯſilio nō ſediſſe: mō profitet̉ ſe cū impijs nō ſedere. Uani ſunt qͥ caducisinqͥſitionibꝰ occupantur. ⁊ in ſuꝑfluanarratione temp ꝯſumūt. Impij aūtheretici ſunt. qͥ qōnibus perfidis ſcripturas diuinas deprauare contendūtHos ergo vtroſqꝫ iure monet eſſe fugiendos: qꝛ illi ſuꝑfluitates diligunt:iſti tela ꝑuerſitatis infigūt L auabointer innocentes manꝰ meas. p̄t talia
loqui qͥ caput ſuū ſequit̉. chr̄m: qͥ terrena deſpicit ⁊ celeſtia ꝯcupiſcit. ſicutUplūs ait. Noſtra ꝯuerſatio ī celiseſt. Spūaliter manꝰ lauat int̓ innocētes. qͥſquis actꝰ ſuos lachrymabili ſatiſfactiōe diluerit ⁊ facta ꝓpria ſtudiobone ꝯuerſatōis emēdat Nico. permanꝰ aūt vite ſignificant̉ opera: eo ꝙmanꝰ eſt organu organoꝝ. vt dicit̉ iniij. de aīa Per hoc vir ſcns petit ſcītatē vite q̄ requirit̉ in cultu dei. ideoſubdit̉ (et circūdabo altare tuū domine. Col. vbi a p̄ſbytero īmolaturhoſtia corporis chriſti. Et vox laudisa populo chriſti audit̉. atqꝫ mirabiliadei narrant̉ Caſ. Que in ſanctarūcelebratione miſſarū beata canit eccaAugꝰ. Multi ei altare hoc viſibiletangūt indigni. et tolerat deꝰ pati īiuriā ad tēpꝰ ſua ſacr̄a. ſed eſt altare qd̓nō amplectit̉ niſi ille qͥ lauat manꝰ inter innocentes. factꝰ eſt ⁊ ipſe innocens Col. de qͦ legit̉ in miſſa. Iube hec ꝑferri ꝑ manꝰ ſcī angeli tui: inſublime altare tuū in cōſpectu diuinemaieſtatis tue. Hoc altare circundaAugꝰ. Ubi offers vota dn̄o: vbi p̄ces fūdis: vbi ꝯſcīa tua pura ē: vbi dicis deo qui ſis. etſi aliqͥd eſt in te qd̓diſpliceat deo. curat ille cui cōfiteris.Hoc faciā TEt audiā vocē laudis.Audire vocē laudis eſt intelligere ītus videlꝫ quicquid in te mali eſt depeccatis tuū eſt. et quicqͥd boni in iuſtificationibꝰ dei eſt (et enarrem vniuerſa mirabilia tua. ¶ Hiero. id eſtqͥcquid boni agamꝰ a deo reputet̉ eſſe.et quicquid mali fecimus a nobis. ſiclaus dei ꝑfecta eſt: laus hominis imꝑfecta. Aliter Hugo Mundaboopera mea penitendo ⁊ confitendo: ⁊circundabo altare tuum. id eſt mentem meam et conſcientiam meam circumſpiciam et diſcutiam: in qua tanqͣꝫ in altari offertur deo ſacrificiū ſpi