xlv
in preſenti ꝑ fidē: et in futuro ꝑ ſpemEt qꝛ tot et tāta expectat populꝰ fidelis a dn̄o. ideo ſubiugit O culi meiinteriores ſcꝫ intellectꝰ et affectꝰ. Intellectꝰ ꝑ cognitionē. ⁊ affectꝰ ꝑ deſideriū lſꝑ ad dn̄m.) reſpiciūt Hier.qm̄ ip̄e euellet de laq̄o diabolil pedes meos l. i. ſenſus meos: a qͦ pͥus ꝑvoluptates ſeculi capiebar Hugofacile enī euadit laq̄os in terris: qͦ ſꝑhabꝫ oculos in celis Id̓ eſpice. Ni.tu dn̄e Lin me. ſpietatis affectulet miſerere mei ſin effectu lquia vnicusHugoᵐ .i. nō ꝑ plura diſtractꝰ ſꝫ invnitate ꝑmanens: nec diuiſus ad multa q̄renda: qꝛ vnā petij a dn̄ol ⁊ pauper ſum ego. ¶ Caſſ. .i. a mūdi illecebris ſegregatꝰ. nulla qꝫ ſeculi ambitione refectꝰ Tribulatōes cordis meimultiplicate ſunt ¶ Glo. id eſt: totſunt calamitates mūdi: ꝙ earū anxietas ꝑuenit ad cor Hugo Tribulat̉iuſtꝰ intꝰ in corde ꝓpt̓ mala alioꝝ: exꝓlōgatōe etiā exilij: ⁊ ex dilatōe pr̄ieceleſtis (de nc̄itatibꝰ meis erue meGreg. xx. li. moꝝ. Natura humanaꝯdita eſt: ſꝫ ad infirmitatē vitio ꝓprievoluntatis lapſa in calamitatē cecidit. qꝛ preſſa innumeris nc̄itatibꝰ. nihil in hac vita niſi vnde affligeret̉ inuenit: Crebro enī ſeductōis occaſiōeinuenta dū nc̄itati debita reddimus:voluptatis vitio deſeruimꝰ: ⁊ infirmitatis velamine ante diſcretionis oculos excuſatio nr̄a ſe palliat. ac qͣſi ſubpatrocinio explende vtilitatis occultat. Un̄ ſci viri in omne qd̓ agūt ſtudioſiſſima intentione diſcernūt. ne qͥdplꝰ ab eis nature ſue infirmitas qͣꝫ ſibi debet̉ exigat: ne ſubnc̄itatis noīein eis vitiū voluptatis excreſcat Atꝯtra reprobi gaudent in his corruptionis ſue nc̄itatibꝰ: qꝛ nimirum eas advſum voluptatū torq̄nt. Cū enī reficiendis cibo corporibꝰ nature ſeruiūt.
ꝑ delectationē gule in voluptatis ingluuiē deſcēdūt Cū tegēdis mēbrisveſtimenta; q̄rūt. nō ſoluꝫ q̄ tegāt: ſedetiā que extollant: ⁊ per colorē oculos ſeducāt: et etiā ꝯtra torporē frigoris nō ſolū q̄ minuāt: ſꝫ etiā q̄ ꝑ molliciem delectent ⁊ tactū mulceant expetūt Nc̄itatis eī cāꝫ in vſum voluptatis vertere qͥd eſt aliud qͣꝫ miſere infirmitatis ſue ſqualorem vitioꝝ ſatiare; De qͥbus neceſſitatibus vir iuſtꝰpoſtulat liberari: atqꝫ ſubdit Hug.Tide. l. i. propiciꝰ reſpice lhumilitate meā. in cordis ꝯtritione et labore meum .l. i. laborē corporis in ſatiſfactione Augꝰ. Ex his ſacrificijs placatꝰ Idimitte vniuerſa delicta mea. l. i.oīa pctā mea que ꝑ infirmitatem velhuiꝰ vite caliginem admitto. Sequitur vox eccleſie Caſſ. Heſpice inimicos meos. ꝓ ipſis orat vt redeāt⁊ ꝯuertant̉: qꝛ qͣs ille reſpicit: ſine dilatione ꝯuertit. ſicut in euāgelio petrūdn̄s reſpexit vt fleret. Et qꝛ multoꝝꝑditio ſine maximo dolore nō p̄t ſuſtineri: ſubiūgit (qm̄ multiplicati ſt̓.Augꝰ. non ſolū foris. ſed etiaꝫ intin ipſa eccleſie ꝯmunione non deſuntinimici ⁊ falſi fratres l⁊ odio iniquooderūt me Iquia oderūt me diligentēſe: et hoc eſt odiū nō equū Cuſtodiaīam meā Ine declinet ad imitationeꝫeoꝝ Let erue me la ꝑplexitate qͣ mihimiſcentur non confundar. ſi forte īſurgūt aduerſum me lquoniam ſperaui in te Iquia nullus ſperauit in domino ⁊ ꝯfuſus eſt Caſſi. Tnnocentes. qui nullis mūdanis ꝯuerſationibꝰ polluūtur (et recti qui diuinomunere a pctōꝝ ſunt laq̄is abſolutiLadheſerūt mihi. Aug. id eſt nontantuꝫ preſentia corporali ſicut malimiſcentur mihi: ſed conſenſione cordis in ipſa innocentia et rectitudinevite mihi adherent. Et non defeci