xxiiij
Carnales viri iuſſa ſpūalia contēnences. deū qͥa corporaliter n̄ vidēt qn̄qꝫad hoc ꝑueniūt vt etiā nō eſſe ſuſpicēt̉. per oē eī qͦd faciunt ad finē oculoꝝ tēdūt. et qꝛ in deuꝫ oculos corporis tenere nō poſſūt ei obſeqͥa p̄beredeſpiciunt. vel ſi ceperint fatigantur.¶ Aug. Et hi corrupti ſūt ⁊ abomīabiles .i. odibiles facti ſunt deo in ſtudijs ſuis .i. in affectionibus ſuis amando ſeculum et non deū Ipſe ſunt affectiones que corrupūt aīaꝫ. et ſic excecant vt poſſit etiā dicere imprudēs incorde ſuo. non ē deus Lnon eſt qui faciūt bonū n̄ ē vſqꝫ ad vnū. Caſſ.Quid gͦ dicemꝰ de patriarchis? Nonne bonū fecit Noe cū dn̄i p̄ceptis obediēs in arcā ſaluādꝰ intrauit? Nonebonū fecit Abraam cū filium ſuū obediens diuinis iuſſionibus obtulit immolandū? Nōne bonuꝫ fecit iob quidura paſſiōe percuſſꝰ in oībus gratiasdn̄o cātauit? Quid dicā de ꝓphetis ⁊apoſtolis. qui mandatis dn̄i famulantes ſeip̄os glorioſis mortibus obtulerūt? Fiunt et hodie domino largiēteiuſtoꝝ operatiōe: q̄ bona ſūt Hug.Sed ſciendum ꝙ ly vnū ponitur excluſiue ⁊ ſignificat chriſtū. vt ſit ſenſꝰet non ē vſqꝫ ad vnū .i. p̄ter vnum .ſ.chriſtū Aug. Et iſte ē melior intellectus. vt nemo intelligat̉ feciſſe bonitatem p̄ter chriſtū qꝛ non pōt quiſqꝫhoīm facere bonitatem niſi ip̄e monſtrauerit Caſſ. Reuera ſolꝰ ē chriſtus ſine qͦ bonum aliquod vel incipere vel implere imbecillitas hn̄ana nōp̄ualet. et niſi vſqꝫ ad ipſū fuerit eiusmiſeratiōe peruentum. Ipſe eſt finisqui in titulo huius ps eſt premiſſus.¶Hug. Et ꝙ non ē qͥ faciat bonumhoc conſequent̉ ꝓbat dicens Pominus de celo. .i. hūana natura quamaſſūpſit. Glo. I ꝓſpexit Iintēdēs L
quos honoratius appellat filios hominū ꝓpter vnius dei cultum comꝑatiōe gentiliuꝫ. ad hoc ꝓſpexit (vt videat. ſid eſt videri faciat ſi eſt intelliges. chriſtū eſſe deū qui ītelligi debuiſſet eſſe deus. qꝛ multis miraculis aduentum ſue diuinitatis on̄dit laut requirēs deū. lmādata eius ſeruādo Ille enī requirit deū qui ab eius voluntate non diſcrepat et hoc non īuenitQuia l. O mnes declinauerūt. ſimulinutiles facti ſunt. OOēs iudei dicunt̉declinaſſe. cum tamē ex eis nō mīmaturba crediderit Sed a ꝑte totum intelligēdū ē. vt intelligant̉ oēs .i. multide omnibus. Tāti enī impij fuerūtvt pene oēs perfidi eſſe ac periſſe putarent̉. Iſti ergo declinauerunt a gratia dei et ſūt facti inutiles ſibi. Hoc ⁊de amatoribus ſeculi pōt legi. Nicoēs declīauerūt a rectitudīe iuſticie:ſimul inutiles facti ſunt Dicitur aūtres inutilis que nō valet ad finē ītētū: ſicut medicīa q̄ nō valet ad ſanitatc̄ Hō āt ordinatur ad felicitatē eternaꝫ poſſidendā ad quā iſti ſūt ineptiqꝛ (nō eſt qui faciat bonū l .ſ. meritorium licet faciat aliqn̄ aliquid bonumde genere lnō ē vſqꝫ ad vnū Col.qꝛ nec ſolus ē qui operetur bonū meritorium ad ſalutē. de illis qui ſūt ꝯſtituti in peccato mortali .i. extra charitatē. videlꝫ exͣ deū tqͣꝫ ꝯtrariꝰ deo pervolūtatē peccādi. vn̄ dicit Piꝰ p̄paī decretis de pn̄ia diſtīctiōe iij. Nihilprodeſt hoī ieiunare. ⁊ orare. ac alia religiōis oꝑa exerce̓. niſi mēs eiꝰ abīiqͥtate reuocet̉ Kaymūdꝰ. Et licꝫ bona oꝑa nō ꝓſint meritorie ad ſalutem)valēt tn̄ ad aliqͥd videlicꝫ ad extremiiudicij ſuppliciū tolerabiliꝰ ſb̓eūdū. adobtinēdū tꝑalē ꝓſꝑitatē. qꝛ nullū bonū manꝫ irremuneratū vl̓ h̓. vl̓ ī futuro Et ad hͦ vt citius illuſtretur gratia dei cor peccatoris ad peniteniam.