Pſalmus ij.

¶ Pſalmus ij.Uare fremuerūt gentes. Iſte̓ pſalmꝰ duobus modis exponit̉ / ſcꝫ ad litteram ⁊allegorice. Ad lr̄am aut exponit̉ a iudeis duobꝰ modis. qͥdā eī dicūt ꝙ iſteps. ē ꝑs p̄cedētꝭ. p̄s. ⁊ exponūt d̓ ill̓ qͥr̄dierūt a captītate babylōis. Alij vero dicūt iſtū psͣ. cē per ſe Nico. vthebrei moderni ⁊ ꝙ dauid fecit huncpsͣ. laudādo deū de victoria habita d̓philiſteis qͥ aſcenderūt ad pugnāduꝫꝯtra eū qn̄ audierūt eū fuiſſe inunctupublice ſuꝑ totū populū iſrael: vt haber̄ ij. Re. v. Quāuis eī pͥmo fuiſſetinūctus in domo patris ſui ꝑ ſamuelem vt habet̉ ij. Reg. xvi. hoc tn̄ fuitſecrete. Et poſtea ſuꝑ tribū iuda ſolāvt habet̉ ij. Re. ij. Tn̄ poſtea fuit inunctꝰ publice ſuꝑ totū populū iſrael.qͦ a philiſteis audito. aſcēderūt vt deſtruerēt regnū eius. Et ẜm iſtū ītellectū exponūt hebrei moderni iſtū p̄sdicentes ¶ Quare fremuerūt gētes. lid ē philiſtei. qꝛ oēs qͥ nō erāt d̓ gene̓iudeoꝝ vocabāt̉ gētes ſiue gētiles ⁊ppl̓i Idiuerſarū ciuitatū in t̓ra philiſtiim exiſtētiū meditati ſunt īania. Intēdebāt eī deſtrue regnū dauid: ſꝫ fruſtrati fuerūt ab intentiōe ſua Iſtiterūt reges terre id eſt qͥnqꝫ philiſtinorū ſatrape l. ⁊ pͥncipes Iqͥ ſub eis regebāt populū Cꝯuenerūt in vnū aduerſus dn̄m ⁊ aduerſus xp̄m eiꝰ id ē dauud qͥ erat vnctꝰ in regē ex ordinatione diuina. Et patꝫ hec expoſitio lr̄alis Caſſio. Allegorice at exponit̉idem psͣ. de xp̄o vt apparet manifeſteActuū. iiij. c. vbi dicit̉. ꝙ apl̓i repletiſpūſco dixerūt. Dn̄e qͥ feciſti celum ⁊t̓ra. mare. ⁊ oīa q̄ in eis ſunt. qͥ ſpūſcōꝑ os dauid pr̄is nr̄i dixiſti. Quare freinuerunt getes Un̄ apparet ꝙ dauid

eſt auctor huiꝰ psͣ. Itē aplūs ad heb̓.pͥº ꝑ illud qd̓ dr̄ in hoc psͣ. ꝓbat xp̄mmaiorē eē angelis: dicēs. Ad quē eīangelorū aliqn̄ dixit deꝰ: filiꝰ meꝰ estu ego hodie genui te? Probatio aūtnō valet ex ſenſu myſtico: ſꝫ tm̄ ex litterali ẜm ꝙ dicit Augꝰ. ꝯtra Uincentiū donatiſtā. Et ideo ẜm apoſ. qͥ ſciuit vetꝰ teſtamētū ꝑ eruditionē Gamalielis. ⁊ ꝑfectiꝰ ꝑ illuminationē ſpirituſſcī: oportꝫ dice̓ ꝙ psͣ. iſte dicit̉ dexp̄o. ¶ Hugo Cui talis p̄ponit̉ titulus psͣ. dauid. Cuiꝰ ſenſus talis ē. psͣ.iſte attribuit̉ dauid .i. xp̄o. ¶ Caſſio.Nā ſicut int̓pretes hebreoꝝ nominūtradere maluerūt Dauid int̓pretaturmanu fortis ſiue deſiderabilis: qd̓ nulli p̄t aptiꝰ ꝯuenire qͣꝫ oīpotenti xp̄o qͥeſt veracit̉ fortiſſimꝰ debellans aereas poteſtates. ⁊ ſūmo deſiderio reqͥrēdus. Quapropt̓ dauid hic intelligendus eſt dn̄s xp̄s: de cuiꝰ paſſione ⁊ regno loquit̉ hic ꝓpheta CollectorQuā expoſitionē ꝯtinuāt fere omēsdoctores Hiero. Augꝰ. Caſſ. ⁊ Nico:Nico. Proheta igit̉ preuidēs inſpū malicia ꝑſecutoꝝ xp̄i cū admiration interrogat dicensUare ſid eſt ad qͥd: Acſi dicētfruſtra Augꝰ. Ifremuerunt Imore feraꝝ. ſicut faciūt illi qͥ vino. velfurore poſtpoſita rōne ſuccenſi ſuntlo. Igentes l. i. gentiles: videlꝫPilatꝰ ⁊ ſui milites xp̄ꝫ crucifigētes⁊ ppl̓i. . i. iudei Lmeditati ſūt īania Iqꝛ crediderūt famā xp̄i ꝑ ipſiꝰ morteꝫceſſare. ⁊ regnū eiꝰ deſtrue̓: cū tn̄ ꝑ hͦfuit magis exaltatū ⁊ declaratū. Un̄pꝰ reſurrectionē ſuā dic̄ Hath̓. vlti.data ē mihi oīs ptās ī celo ⁊ in t̓ra,Dein̄ deſcribit̉ ꝑſecutio xp̄i a iudeisfacta. ⁊ gētibꝰ magis ī ſpēali cū ſb̓dit̉Iſtiterūt reges t̓relid ē Herodesq̄ occidit inocētes. Et alt̓ Herodesqͥ vocat̉ rex galilee. Hat. vi. Et potiꝰ