cōpaſſi ſunt iudices eoꝝ tanꝙͣ iudicantes de moribꝰ et ſententia ꝓferētes dixit hoc areſtotiles. Adiunge illum petre. ⁊ abſortuſ eſt.quid eſt ariſtotiles audiāt. dicitxp̄s. et apud inferos cōtremiſcit.dixit hoc pytagoras. dixit plato.Adiunge illos petre. ꝯpara autoritatē illoꝝ autoritati euangeliceCōpara inflatos crucifixo. dicaˢeis. vos lrās vrās cōſcripſiſtis incordibus ſuꝑboꝝ: ille crucē ſuā incordibus.¶Audiētregum. IICO Aergo ⁊ audiant ſuꝑbil verba mea ſad ſuaꝫcorrectōeml qm̄ potuerūt lſ. ſe corxigere. viuāt in hoc mūdo ⁊ penitetes diſcātꝭ ſic̄ craſſitudo terre qn̄vomere ſcindit̉. Arupta eſt ſuperterra la erūpit ſurſum. fic QIſſipata ſunt omnia oſſa nrā ⁊ v̓tutes anime noſtre ꝑ ſciſſionē pctōruml ſecus infernū ſad que appropinqͣre facit multiplicatio p̄ctōꝝ.Virtutis em̄ diſſipatio q̄ fit ꝑ vitia facit appropinqͣre ad penaꝫ gehenne. Sequit̉ qꝛ ad te Hic nicipit verſus in hebreol qꝛ ad te dn̄eoculi mei: in te ſperaui nō auferasanimam meā Hic ratio preceditcām. Vnde ſic conſtruitur lrā. Nōauferas a auferri non permittasanimā ſupple a te ꝑ culpā: qꝛ ad tedn̄e oculi mei tanꝙͣ ad ꝓtectoremmeū. In te ſperaui. Et idb. Auſtodi me a laqueo quē ſtatuerūt m ſviꝫ dyabolus ⁊ miniſtri eius et aſcandaliſ oꝑantium iniqͥtatē ſbcadalū em̄ ē dc̄m vl̓ factū minꝰ rectūprebēs occaſionem cume alteri.Sx S¶ Qd̓ ꝑ fratres crebro ꝓ¶Alel. uenit inqetos: q̄ ſcām refugiūt caritatē. Laquei ſūt aduerſa carnis deſideria: quibꝰ menteshumane blandis nexibꝰ illigant̓Per laqueos igit̉ ⁊ ſcādala. totiꝰmundi mala breuit̓ ꝓpheta cōplexus eſt. a qͥbus ſe ſupplicat cuſtodiri ne ꝑ inſidias eoꝝ poſſit illa q̄ari. Cōſequent̓ ſubdit de elcīſ ſecūli. cum qͥbus ſuꝑͣ noluit cōicari dicen Adent in retiaculo eius I.Viꝫ demonis peccato℟CO res lillaqueati conſuetudine peccati ſingularit̓ ſū egoeoꝝ cōſortia fugiendol donec tn̄ ſeam lex hoc ¶ Hoc eniꝫ ſecuſeculo. A. luꝫ bt̄ī velut viantes tnͣſire dicunt̉. qꝛ nullis eiusdelcātionibꝰ occupant̉. Cognouimus km̄i fratres qͣle ſit ꝑiculū ſiloqͣmur incaute. cognouiꝰ. qͣntuꝫnos metue̓ debeamꝰ qd̓ ſcīſſimusꝓpheta formidat An em̄ nō a̓ vaniloquiū ſubrepit. aut deſideriuꝫ falſitatis īducit. clingua eſt q̄ nos trahit ad vitia: quā vno modo tutiſſime vincimꝰ ſi eā ſemꝑ dn̄i laudibꝰoccupemus. loquat̉ ſꝑ illud vbi neſcit errare. agat opꝰ aīe ꝓfuturuꝫ.et ſeruiat venerant̓ auctori. Tuncem̄ ori nr̄o cuſtodiaꝫ ponimꝰ ſi iugit̓ dn̄i mandata meditemur. ſiletem̄ in malo qͥ non tacet bonū. Necerror ſb̓ripit vbi ſe veītas celeſtisinfudit. Nā ſi a nob̓ cogitatio mala ſubducat̉. ſi actꝰ turpiſſimꝰ ſegregat̉ ſi a maioꝝ ꝯu̓ſacōe diuidamur: tūc vt pph̓a dicit ſingularesefficimur dn̄o noſtro a xp̄o qui ēLa.