pctīs cōſuetudinē ſigͣt īpudētiumqͥ qn̄ fuerint dep̄henſi pͥmo ſe aliqͣfalſitate excuſare nō ſcūtur ⁊ cuꝫ fuerit ide cōuicti alias excuſacōes aſſumūt ne veritati aliqn̄ acqͥeſcantinuerecūda ꝓteruitas modo eī tꝑimodo neceſſitati mō alijs īputantando qd̓ Tu ergo trāſi adpeccant. ¶V. vituꝑacōneꝫ tuānec dicas gens tenebraꝝ fecit qd̓ego feci ne cōputeris cuꝫ hoībusoꝑantibꝰ iniqͥtatem ⁊ qͥbꝰ placetīiquitaˢ de facto ſꝫ dic nō cōicabocū electis ¶ ¶ ⁊ nō cōſēciameorum ¶ U. illiſ qͥ inter malos ſunt p̄cipui tāꝙͣ elci qn̄ ducescriminū quaſi principes latronuꝫ⁊ caput ꝑditorum ¶ CollectorTranſlacio hebraica hꝫ nō cōmunicabo cū delicijs eoruꝫ. Et hoc planum ¶ ¶ Poſtulata lingueeſt AV. cuſtodia ⁊ criminūexcuſacōne dāpnata ſanctꝰ ꝓph̓amagis eligit increpacōes iuſtoruꝫꝙ blandimēta peccātiū. 6. LOrripiet me iuſtꝰ in mīa ⁊ īcreꝑabitme emēdari magis ſe vult miſei̓cordit̓ ꝙͣ laudari fallacit̉. Vn̄ ſcpͥtū eſt Meliora ſunt vulnera aici ꝙvolūtaria oſcula inimici ¶ AugꝰHumilia cor tuū crucia cor tuuꝫ ⁊tu teipſum emēdabis in mīa Ex qͣꝑte tibi diſpliceſ iuſtuſes Vis videre ꝙͣ iuſtus ſiſ hoc in te tibiipſi diſplicet qd̓ ⁊ ideo ex eo qd̓ odiſti ī tequod feciſti. cepiſti in te ſeueruseſſe ⁊ erit deus miſericors. ꝑcet qͥatu nō peꝑciſti ſꝫ dicit apl̓s Nemovniꝙͣ carnē ſuā odio habuit. Tn̄qͥd alio loco dicit Caro ꝯcupiſiciaduerſus ſpm̄ Cōcupiſcit adu̓ſuſte tanꝙͣ cōniūx tua. ama ⁊ caſtigadonec fiat in vna formacōne ī vnaconcordia cuꝫ ſpiritu Quādo illuderit. cū hoc corruptibile corpꝰ. induerit incorruptelam: et mortalehoc induerit īmortalitatemIoleū aū pctōriſ ꝙ blāAlto omētu adulatoris Lnoīpinguet caput meū ſa. mente meam retrahēdo ipſam ad pctī ꝯſēſū¶ A. dilectō ſil̓ata v̓borū queOleū eniꝫ peccatoris eſtadulacōibꝰ ⁊ blādimētiſ noſtrasmentes velut olei pnn̄guēdo leniteringrediēs rigorem veritatis emollit: ⁊ ad noxias cogitationes ſineamoris oſtentatione perducit ſic̄in alio pſalmo dictum eſt Mollierunt ſermones ſuos ſuper oleum:⁊ ipſi ſunt iacula. Qua propter illa moīta ſemꝑ eligēda ſunt que n̄ad dilec̓cōne ſeculi trahunt: ſꝫ adprecepta nos diuinitatis inuitantNicolaus. quoniā tales adulatores ad decepcōnē nitunt̉ trahereIdcirco Adhuc ⁊ oracio meaſuppͣ ꝓtendit̉ ad īpetrādū ne cōſēciaꝫl ī benēplacitis eorum Im qͥbꝰmale delectantur. Trāſlacio hebraica habet. in malis eorum. vt nonſint mihi oecaſio delinquendi. Sequitur abſorti ideſt fracti ſeu victi ſunt iuncti petre iudices eoruꝫideſt illi qui iudicant eos benefacere abſorti ſunt ſicut fragile vasalliſū petre Trāſſacō roͣnahꝫ. abſorti ſūt iuxta petrā iudices eoruꝫ¶ Augꝰ Quid ē abſorti ſūtiuxͣ petra. Petra aūt erat xp̄s. iuxta h