ſerat res morales ⁊ cām boni cōmunis intm̄ ꝙnunc exurrexit amicꝰ veritatis .ſ. ꝙ ⁊ ip̄emet etfecit ſonare tubam ſuā: vt dormientes in ſomnoexcitaret. Cōtriſtati ſunt valde ⁊ qͣſi armati adcapitale bellū cōtra eū irruerūt. Iſtū articuluꝫreputo falſum ⁊ p̄ſumptuoſum.Itē ꝙ res abſolute ꝑmanentes de qͥbus d̓r cōit̓ꝙ generant̉ ⁊ corrūpunt̉ ſunt eterne: ſiue ſintſb̓e ſiue accidentia. Reuoco ⁊ aſſero tanqͣꝫ falſum hereticū ⁊ erroneū.Itē ꝙ in rebus naturalibꝰ nō ē niſi motꝰ local̓diſgregatōnis ⁊ ꝯgregatiōis ita ꝙ qn̄ ad talemmotū ſequit̉ ꝯgregatio corporū athomaliū naturaliū colligunt̉ ad inuicē ⁊ ſortiunt̉ naturamvniꝰ ſuppoſiti dicit̉ generatio. qn̄ ſegregant̉ d̓rcorruptio. Et qn̄ ꝑ motū localē athomalia cumaliquo ſuppoſito q̄ ſunt talia ꝙ nec aduentꝰ eorūvidet̉ facere ad motū ſuppoſiti vel ad id qd̓ dicitur oꝑatio natural̓ eius tunc dicitur alteratio.Iſtū articulū aſſero hereticū ⁊ reputo falſum.Itē ꝙ lumen nihil aliud eſt qͣꝫ q̄dā corꝑa q̄ nataſunt ſequi motū ſol̓ vel alterius corꝑis lumīoſi.ita ꝙ ſit ꝑ motū localē taliū corporū aduenientium ad pn̄tiam corꝑis luminoſi. Et ſi dicat̉non ſit ꝑ motū localem qꝛ in inſtanti fit. Reſpodetur ꝙ īmo fit in tꝑe ſicut ſonus licet nō ꝑcipiamus qꝛ ſit ſubito. Iſtū articulū reputo falſumItē ꝙ vniu̓ſum eſt ꝑfectiſſimū ẜm ſe ⁊ ẜm oēsſuas ꝑtes. ⁊ ꝙ nulla pōt eſſe imꝑfectio nec in toto nec in ꝑtibꝰ ꝓpter hoc oportet totū ⁊ ꝑtes eſſe eternas. nec tranſire de nō eſſe ad eſſe. nec ecōuerſo. qꝛ ad illud ſequeret̉ neceſſario in vniuerſovel in ꝑtibus eius imꝑfectio. Iſtum articulumreuoco falſum ⁊ erroneū.Itē qͥcqͥd eſt in vniu̓ſo meliꝰ ē ip̄m qͣꝫ non ip̄m.Iſtū articulū reputo ⁊ aſſero falſum ⁊ erroneū.Item ꝙ due albedines aūt quecūqꝫ duo indiuidua eiuſdem ſpeciei conueniūt ad ſenſum vel intellectum vt eadē res. ſunt oīno eadē. nec debeteis negari aliquis gͣdus idemptitatis qͣꝫtūcūqꝫſint in diuerſis ſitibus vel ſuppoſitis. Iſtuꝫ articulum reputo falſum ⁊ erroneū.Item ꝙ p̄miatio bonoꝝ ⁊ punitio malorum ꝑhoc fit ꝙ qn̄ corꝑa athomalia ſegregant̉ remanent qͥdam ſpūs qui dicunt̉ vnus intellectus ⁊alius ſenſus. ⁊ iſti ſpūs ſicut in bono ſe habebātin optima diſpoſitōe ſic ſe habebunt infinicies:ẜm ꝙ illa iudicia infinicies ꝯgregabunt̉. ⁊ ſic īhoc bonus p̄miabit̉. malus aūt puniet̉. qꝛ infinicies qn̄ iterabit̉ ꝯgregatio ſuorū athomaliuꝫhabebit ſꝑ ſuam malā diſpoſitionē. vel pōt alijponi ꝙ illi duo ſpūs bonorū qn̄ dicunt̉ corrumpi ſuppoſita eorū fiunt alteri ſuppoſito cōſtitutoex athomis ꝑfectiora. Et ꝙ tale ſuppoſitū ſit minoris ꝑfectioniſ. idcirco intelligibilia magis qͣꝫpͥus remeant ad eos. Iſtum articulū aſſero falſum ⁊ erroneū.Itē ꝙ omne corruptibile includit in ſe repugnātiam ⁊ ꝯͣdictionem. reputo falſum erroneū et hereticum.Item ꝙ iſti concluſioni Res ꝑmanētis natureſunt eterne. magis eſt aſſentiendum qͣꝫ oppoſite.Et ſi aliqͥ dicant eū negare fidem. Ex hͦ nō oſtenditur vel non oſtendūt ꝙ hoc nō pn̄t dicere niſimentiendo. Iſtū articulū reputo falſum.Item ꝙ actus aīme nr̄e ſunt eterni. ſed ꝙ aliqn̄intelligimus aliqn̄ nō. hoc ꝓ tanto eſt. qꝛ ꝑ motum ſpūalem reddit̉ aliqua ratio intelligibil̓ cūꝯiungunt̉ aliqua circa ſenſuꝫ ſicut dicit in rebꝰꝑmanentibus mutabilibus. nihil eſt nouum denouo in eſſe poſitū. cū aliqua res eſt aliqn̄ pn̄salicui ꝑ motū localē cui pͥmo nō erat pn̄s. Iſtūarticulū aſſero falſum ⁊ reputo hereticū.Iteꝫ ꝙ ſuppoſita redibūt eadem nūero ꝑ reditūcorpoꝝ celeſtiū ad eundem ſitū. Iſtū articuluꝫaſſero falſum ⁊ reputo erroneū.Item ꝙ eadem intellectio q̄ nunc eſt in pn̄s mihi erit poſtea pn̄s alteri ſuppoſito. iſtū articuluꝫreputo falſum.Item ꝙ potentie nihil recipiunt ab obiectis: ſꝫpn̄te obiecto ſic. ⁊ alijs cōcurrentibꝰ ad oꝑatōꝫpotentie aliqͣ realitas efficit̉ p̄ſens aīe q̄ pͥus nonerat p̄ſens. ⁊ tn̄ erat alteri p̄ſens. nec fit pn̄s. vtſic ꝑ reſolutionē corpoꝝ athomaliū vt dicit: ſꝫſolū ꝑ quendam motū ſpūalem iuxta gratiam.Iſtū articulum reuoco ⁊ aſſero falſum in ſe et inordine ad p̄cedentem hereſim ſpāientē.Item ſicut vilia tendunt ad centrū ⁊ ad terramꝓpter vnigeneitatē. qꝛ ſunt ſimilia. ignis auteꝫad ignē ⁊ corꝑa alia nobilia ad ſibi ſil̓īa. ita vid̓ꝫꝙ ad aīas nobiles veniant exemplaria nobilia.⁊ ad viles vilia. ⁊ q̄ ſunt de terra terrea loquūt̉vn̄ tal̓ aduentus exēplaris nobiliū vel viliū videt̉ atteſtari ꝑfectionē vel imꝑfectionē aīaꝝ qꝛtalia exemplaria vt ſic non veniūt niſi ꝓpt̓ vnigeneitatē. iſtū articulū reprobo ⁊ reputo falſuꝫItem ꝙ ſi nō ponent generatiōꝫ nō ponēt ſb̓iectum ſed ſolū ordinem ip̄ius cauſe poſt non eſſeputa hoc ens eſt ⁊ pͥus nō fuit. vel ſi aliqͥd motūintelligeret hoc eſſet reſpectus fundatus in entenec ſub alio intellectu ꝯcederent ꝯcluſionē oppoſitam ph̓oꝝ ex nihilo nihil fit. iſtum articulumreputo falſum.Item qꝛ deſideriū naturale nō eſt fruſtra. iō qͥcqͥd deſideramus aliqn̄ adipiſcemur. vn̄ qͥcūqꝫappetit ire ad nr̄am dn̄am aliqn̄ ibit. iſtū articulum reputo falſum erroneū ⁊ hereticū.Item anno. xxx. quo fecit iſtū tractatum fecit ꝓclamari ꝙ legeret libꝝ politice Ariſtotel̓ ſb̓ hacforma ꝙ quicunqꝫ voluerit audire librū politicorum Ariſtotel̓ vna cum qͥbuſdam q̄ſtionibusin quibus diſputat̉ de iuſto ⁊ iniuſto ꝑ qͣs poterit nouas leges condere. conditas ſi que ſint corrigende corrigere. veniat ad talē locum ⁊ inue