Itē ꝙ xp̄s potuit dixiſſe falſuꝫ ⁊ aſſeruiſſe aſſertione creata tam vocali qͣꝫ mentali.Itē ꝙ qͣlit̓cūqꝫ vult deꝰ vult efficacit̉ ita eſſe.Itē ꝙ deꝰ facit ꝙ aliqͥs peccet ⁊ ꝙ ſit peccator.⁊ vult voluntatem bn̄placiti ꝙ ille ſit peccatorItē ꝙ nullus peccat volendo aliqͣlit̓ alit̓ qͣꝫ develit eum velle.Item ꝙ deus aliquid reprobat ꝙ ip̄e vult voluntate bn̄placiti.Itē quēlibet peccantē deꝰ vult peccare volūtate bn̄placiti. ⁊ facit eū peccare ⁊ vult ꝙ peccet.Itē ꝙ deꝰ facit malū eſſe ⁊ peccatū eſſe.Item ꝙ peccatū magis eſt bonū qͣꝫ malū.Item ꝙ aliqͥs faciat aliqͥd oīno vt d̓eꝰ vult ip̄mfacere voluntate bn̄placiti ꝙ talis peccet.Itē qͥcūqꝫ peccat ꝯformat voluntatē ſuā voluntati bn̄placiti dei ſic ꝙ illa vult ſicut deus vulteum velle.Itē ꝙ poſſibile eſt xp̄m ẜm voluntatē creatamerraſſe. ⁊ ẜm hoīem mendaciū ꝓtuliſſe.Item ꝙ poſſet dici ꝙ anima xp̄i vnita ꝟ̓bo ſaltem ꝑ accidens poſſet odire deuꝫ vel reſpuere ſiue deteſtari.Item ꝙ ſi aliquis hn̄s vſum liberi arbitrij incidens in temꝑationē tantā ꝙ nō poſſit illi reſiſtere. moueat̉ ad illecebrā cū aliena vxore nō committit adulteriū. ⁊ ſic de alijs peccatis.Itē ꝙ aliqua eſt poſſibilis paſſio cui voluntasetiam habita gr̄a quacūqꝫ ſine miraculo nō poſſet reſiſtere quin eliceret actuꝫ ẜm illā. ⁊ tal̓ actꝰnon eſt peccatū.Itē ꝙ non eſt peior demeritorie in caſu qͥ vitioſum hꝫ habitū demeritoriū cum actu. qͣꝫ qui habet conſimilē habitum ſine actu.Item ꝙ nō eſt peior moralit̓ qui vitioſuꝫ hꝫ habitum ⁊ actū qͣꝫ qui habitū eiuſdem ratiōis habet ſine actu.Item ꝙ nō eſt melior meritorie qui hꝫ habitummeritoriū ⁊ actū qͣꝫ qui habet ꝯſimilē habitumſine actuItem ꝙ malus quacūqꝫ malicia actuali ⁊ habituali equalibus ad inuicem non eſt peior ex actuali ſimul qͣꝫ ex actuali tantum vel ex habituali tantū.Item ꝙ bonus qͣcūqꝫ bonitate actuali ⁊ habituali ad inuicem equalibus nō eſt magis bonex vtraqꝫ qͣꝫ ex habituali tm̄.Item ꝙ nulla creatura aūt nulla circūſtātia reibona diminuit peccatū quin ſit tantū qͣꝫtum foret ſine illa ceteris paribus.Item ꝙ pia intentio ⁊ naturalis pietas augentpeccatū ⁊ non diminuūt ceteris paribusItē peccatū poſt longā ꝯſuetudinē cōmiſſum ēminus qͣꝫ foret an̄ ꝯſuetudinem.Item ꝙ odiū ꝓximi nō eſt demeritoriū niſi qꝛ ꝓhiditū a deoItē ꝙ ꝓbabiliter poſſet ſuſtineri cognitionemvel volitionem nō eſſe diſtinctā ab aīa. īmo ē ipſa anima ⁊ ſic ſuſtinēs nō teneret̉ nec cogeretu:negare ꝓpoſitionē ꝑ ſe notam. nec negat̉ autoritatem admittendam.Itē ꝙ ꝓbabile eſt in lumīe naturali nō eſſe accidentia: ſꝫ oēm rem eſſe ſub̓am. ⁊ ꝙ vbi nō eſſet fides hoc eſſet ponendū vl̓ ꝓbabilit̉ poſſet poni.Itē ꝙ nō eſt euidēs euidētia reducta ad certitudinem pͥmi pͥncipij quin qd̓cūqꝫ quod eſt poſſꝫꝓduci nob ilius.Itē ꝙ tenentes vel cōiter tenet̉ ꝙ intentio volitio ſenſatio ſint qͣlitates ſubiectiue exiſtentes inaīa qͣs pōt deus creare ſe ſolo ⁊ qui hͦ pone̓ vulthabet concedere ⁊ dicere ꝙ deus poteſt facereſe ſolo ꝙ anima odiret ꝓximum ⁊ deū nō demeritorie.Item ꝙ deus eſt cā aliqualiter actus demeritorij vt demeritorius eſt.Itē ꝙ deꝰ ē cā pctī vt pctm̄ ē. ⁊ mali īqͣꝫtū malūItē ꝙ q̄cūqꝫ volūtas cauſat aliqͥd cauſat talit̓ īꝟtute pͥme cauſe.Itē ꝙ deꝰ eſt cauſa maxima ⁊ immediata pͥuationis ⁊ iuſticie in actuItē ꝙ deꝰ eſt actio ⁊ cauſa peccati vt pctm̄ eſt.Itē ꝙ deus eſt cauſa cuiuſlibet modi actꝰ ⁊ cuiuſſibet circūſtantie ꝓducte.Item ꝙ a deo eſt ꝙ actus demeritoriꝰ fit īqͣꝫtūdemeritorius eſtItē ꝙ quacūqꝫ creatura demōſtrata hͨ eſt verahͦ chimera intelligit̉ hec chimera pōt intelligi.Itē ꝙ qͣcūqꝫ creatura demōſtrata hͦ eſt vera. h̓res maior deo pōt cogitari.Itē ꝙ ꝓpt̓ oꝑa alicuiꝰ futura bōa deꝰ p̄ordīauit aliquem ab eterno.Itē ꝙ aliqͥs p̄deſtinatꝰ ē ab et̓no ꝓpter bonumvſuꝫ liberi arbitrij quē deꝰ p̄ſciuit eū habiturū.Itē ꝙ nō ſic gͣtis ⁊ miſericordit̉ deꝰ p̄deſtīauitillū quē p̄deſtinauit quin ⁊ ꝓ oībus bonis ip̄iꝰfuturis vel alterius.Articuli contra mgr̄m Nicolaum de vltricuria Anno dn̄i. M. cccxlviij. poſt feſtū omniuꝫanctorū.xxvjIſti ſequētes articuli fuerunt in rhomana curia ꝯdemnati ꝑ mgr̄mNicolaū ſupradictū publice in vniuerſitate paDixi ꝙ mul(riſienſi reuocati.ta venerūt ad animū ex qͥbus ꝑpendi ſeu iudicaui bonū eſſe ſimplicit̓ ſcribere iſtum tractatū. etꝙ vlterior dilatio diſplicebat deo. reuoco tanqͣꝫp̄ſumptuoſum ſuſpectū ⁊ ꝑiculoſum.Itē ꝙ de rebꝰ ꝑ apparētia naturalia quaſi nullacertitudo hr̄i pōt. illa tn̄ modica pōt in breui tēpore hr̄i ſi hoīes intellectū ſuū ꝯuertant ad resnō ad intellectū Ariſto. ſeu cōmentatoris. reuoco tanqͣꝫ falſum ⁊ erroneū.