An ꝑ ꝯͣctū cū alio vl̓ ꝑ alia ꝟba d̓ pn̄ti dirimāt̉An ꝑ defectū etatis dirimi poſſint.Utꝝ illi bigamīe q̄ eſt ex hͦ ꝙ aliqͥs duas vxores ſucceſſiue habuit ſit irregularitas annexa.Utꝝ incurrat irregularitatē qͥ ſimul duas vxores habuit vel ſucceſſiue.Utꝝ aliqͥs fiat irregularis ex hͦ ꝙ duc̄ vxoremUtꝝ bigamia ſoluat̉ ꝑ bap̄m. (nō ꝟginem.Utꝝ cū bigamo liceat diſpenſare.XXVIII.Utrū iuramentū adiunctū ꝯſenſui ꝑ v̓ba de futuro faciat mr̄imonium.Utꝝ carnal̓ copula poſt ꝟba de futuro ꝯſenſūexpͥmentia faciat mr̄imoniū.U. ꝯſenſus factꝰ ī occulto ꝑ ꝟ̓ba de pn̄ti faciatU. ꝯſenſus qͥ facit mr̄imoniū ) mr̄imonium.ſit ꝯſenſus in carnalem copulā.XXIX.DI.Utꝝ aliqͣs ꝯſenſus poſſit eſſe coactusU. coactio vel metꝰ cadat in ꝯſtantē virūUtꝝ ꝯſenſus coactꝰ tollat mr̄imoniumU. ꝯſenſus coactꝰ ſaltē exꝑte cogētis faciat maU. aliqͥs p̄cepto patris poſ(trimoniū.ſit compelli ad ꝯtrahendū mr̄imoniūDI.XXX.U. error debeat poni īpedimētū mr̄imonij ꝑ ſeU. omīs error mr̄imoniū impediatU. poſſit eē vbi ē ꝯſenſus ꝓpter honeſtā cām.Utꝝ beata ꝟgo debuerit ꝟginitatem vouere.Utꝝ debuerit mr̄imonio eſſe iuncta.Utꝝ cauſe mr̄imonij btē ꝟginis in lr̄a aſſigͣteſint conueniētes. ⁊ generalit̓ querit̉ de cauſismr̄imonij ⁊ ſufficientia.U. mrimoniū illud btē ꝟginis fuerit ꝑfectum.Utꝝ mr̄imoniū illud aliqn̄ fuerit ꝯſummatumDI.XXXI.Utꝝ mr̄imoniū debeat hr̄e aliqͣ bona qͥbꝰ excuſetur. ⁊ que ſint illa bonaUtꝝ cōuenient̓ aſſignent̉ illa bona mr̄imonij.fides ꝓles ⁊ ſacramentūU. ſacrm ſit pͥncipaliꝰ bonū int̓ mr̄imonij bōa.Utꝝ actꝰ mrimonij poſſit excuſari ꝑ illa bona.U. actꝰ mr̄imonij poſſit excuſari ſine ill̓ bonis.Utꝝ vir peccet mortalit̓ quotienſcunꝙ cognoſcit vxorē ſuā. vel ecōuerſo nō intendēs aliqd̓bonū mr̄imonij. ſed ſolam delectationemDI.XXXIIUtrū alter cōiugum tenet̉ alteri ad redditionēdebiti ex neceſſitate p̄cepti.U. vir teneat̉ reddere vxori debitū nō petenti.Utꝝ liceat mulieri mēſtruate debitū petere.U. ml̓ier mēſtruatā debeat redde̓ debitū petēti.Utꝝ vir ⁊ ml̓er ſint in actu mr̄imonij equales.U. vir ⁊ ml̓r poſſint votū cōmittere ꝯͣ debitumUtꝝ tꝑibꝰ ſa (mr̄imonij ſine ꝯſenſu mutuo.cris poſſit aliqͥs īpediri ne debitū petat vl̓ redU mortalit̓ peccet petēdo in tꝑe ſacro. (dat.Utrū teneat̉ reddere in tꝑe ſacro.U. nuptie ſint ꝓhibende tꝑibꝰ in lr̄a det̓mīatisDI.XXXIIIUtꝝ hr̄e pl̓es vxores ſit ꝯͣ legem natureUtꝝ hr̄e pl̓es vxores potuerit aliqn̄ eſſe licitū.Utrū hr̄e ꝯcūbinam ſit ꝯͣ legem natureUtꝝ accedere ad ꝯcubinā ſit peccatū mortale.Utꝝ fuit aliqn̄ licitum hr̄e concubināUtrū inſeꝑabilitas viri ⁊ vxoris ſit de legeU. vxorē dimitte̓ ꝑ diſpēſatōeꝫ licitū eē potuit.U. ſb̓ lege Moyſi fuerit licitū dimittere vxorēUtꝝ liceat vxori repudiate acciꝑe aliumU. liceat viro repudiatā a ſe reciꝑe iterūU. cā ſucceſſiōis libelli repudij fuit odiū vxorꝭ.Utꝝ cauſe repudij debeant in libello ſcribi.Utꝝ bn̄ diffiniat̉ v̓ginitas. ꝙ eſt carne incorruptibili ⁊cͣ. ⁊ de ꝑtibus diffinitionis.Utꝝ ꝟginitas ſit ꝟtus.Utꝝ v̓ginitas ſit maior omībus ꝟtutibꝰ.XXXIIIIU. mr̄imonio debeāt aiqͣ impedimēta aſſigͣri.U. frigiditas mr̄imoniū īpediat ꝯͣhēdū ⁊ ꝯͣctūUtꝝ maleficiū impedimentū eſſe poſſitUtꝝ furia mr̄imoniū impediat.U. inceſtꝰ qͦ qͥs cognoſcit vxoreꝫ ꝯſanguineamvxoris vel ecōuerſo ſit impedimentū dirimēsXXXV.U. ꝓpt̓ fornicatōꝫ liceat viro vxorē dimittereU. vir teneat̉ ex p̄cepto vxorē fornicariā dimitU. ꝓpͥo iudicio poſſit vir vxorē for (tere.nicariā dimittere abſqꝫ reqͥſitiōe eccl̓e.U. vir ⁊ vxor ī cā diuortij debeāt ad paria iudiU. poſt diuortiū vir alteri nube̓ poſſit. (cari.U. poſt diuortiū vir ⁊ vxor poſſint recōciliari.XXXVI.Utꝝ cōditio ẜuitutis impediat mr̄imoniū.U. ẜuꝰ poſſit mr̄imoniū ꝯtrahe̓ ſine ꝯſenſu dn̄iUtꝝ aliqͥs poſtqͣꝫ vxoratus eſt poſſit ſe ſeruuꝫfacere ſine ꝯſenſu vxoris.Utꝝ filij debeāt ſeqͥ ꝯditionem pr̄is vel mr̄is.U. defectus etatis ſit impedimentū mr̄imonij.DI.XXXVIIUtꝝ ordo impediat mr̄imoniū.U. aliqͥs pꝰ mr̄imoniū ſacrū ordinē ſuſciꝑe poſU. viro liceat vxorē int̓ficere ī adult̓io cop̄hēſāUtꝝ vxoricidiū impediat mr̄imoniū.DI.XXXVIII.U. votū ꝯuenient̉ a mgr̄o diffiniat̉. ⁊ de ꝑtibꝰU. votū tm̄ ſit de meliori bono. (diffinitōis.U. ille qͥ nō eſt ſui iuris poſſit aliqͥd vouereU. votū ꝯuenient̓ diuidat̉ in cōe ⁊ ſingularoUtrū votū ſolēnizet̉ ꝑ ꝓfeſſionē ad certā regulam. ⁊ ꝑ ordīs ſacri ſuſceptioneU. votū obliget vt ſꝑ neceſſe ſit illud obẜuari.Utrum ꝑ obligatiōꝫ voti ſimplicis mr̄imoniūdirimatUtrū ſolēne votum dirimat mr̄imonium.
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten