Utꝝ ꝑ pnīam etiā bona oꝑa pͥus in ſtatu mortalis pctī facta ad vitam reputent̉.U. ꝑ pctm̄ ſequēs oꝑa ī caritate fctā mortificēt̉U. oꝑa mortificata ꝑ pctm̄ ꝑ pnīam viuificent̉Utrum p̄dicti effectꝰ ſint pnīe inqͣꝫtum eſt ꝟtꝰ.U. ſine pnīa remiſſio pctōꝝ ꝯſeqͥ poſſit etiā p̄diDI.(ctos effectꝰUtꝝ ſatiſfactio ſit ꝟtus vel ꝟtutis actus.Utrum ſit actus iuſticie.Utꝝ diffinitio Augꝭ. de ſatiſfactōe qͣ eſt in littera ſufficient̓ ponat̉.(cōmiſſeUtrū hō poſſit deo ſatiſfacere ꝓ debito offenſeU. hō poſſit de vno pctō ſine alio ſatiſfacere.U. exūs in mortali de pctīs q̄ ſibi priuſqͣꝫ peccaret ꝑ ꝯtritōꝫ dimiſſa fuerant poſſit ſatiſfacereU. hō poſtqͣꝫ charitatē hr̄e iucipit p̄terita ſatiſfactio in mortali facta ſibi valere incipiat.Utrum bona extra charitatē facta ſint meritoria alicuius boni ſaltem tꝑalisUtꝝ oꝑa extra charitatē facta valeant ad infernalis pene diminutionē.U. oporteat ſatiſfactionē fieri ꝑ oꝑa penalia.U. flagella qͥbꝰ a deo punimur ſint ſatiſfactoriaU. ꝯuenient̓ enumerent̓ oꝑa ſatiſfactoria in lr̄aUtꝝ reſtitutio ſit ꝑs ſatiſfactionis.Utꝝ ablatū ſit ſꝑ reſtituendū.Utꝝ ſolꝰ ille qͥ dānū intulit teneat̉ ad reſtitutōꝫUtꝝ ei ſit ſꝑ reſtitutio faciēda qͥ dānū paſſus ē.Utꝝ diffinitio qͣ elemoſyna diffiniat̉ ab Augꝭ.ſit ꝯueniēs ẜm oēs ſuas ꝑtes.Utꝝ elemoſyna ſit ꝑs ſatiſfactionis ⁊ pnīe.Utꝝ elemoſyna ſit actus ꝟtutis.Utꝝ elemoſyna cadat in p̄cepto vel ſit ꝯſiliumUtꝝ elemoſyna decedentē in peccato mortali apena inferni liberet.U. elemoſyna ſit minus ſatiſfactoria qͣꝫ alia oꝑaU. v̓tus el̓yne magis ꝯſiſtat ī dato exteriori ꝙͣU. ſufficienter el̓yne cor (in affectu exterioriporales enumerēt̉ ꝑ ꝟſuꝫ illū. Cōſule caſti. ⁊cͣUtꝝ el̓yne ſpūales pemineant corꝑalibus.Utꝝ de neceſſitate ſit danda elemoſyna.Utꝝ de turpi lucro poſſit dari el̓yna.U. vxor de rebꝰ viri ⁊ eo īuito poſſit dare el̓ynāUtꝝ filiuſfamilias poſſit el̓ynam dareUtꝝ ẜuus vel ancilla poſſit elemoſynā dare derebus dominorū ſuoꝝ.U. monachi poſſintiel̓ynam face̓ ſine licētia abU. aliqͥs ſibijp̄i poſſit facere el̓ynam. (batis.Utꝝ malis danda ſit elemoſyna.Utꝝ meliori magis ſit ſubueniendūUtrū Iſid̓. ꝯuenienter diffiniat ieiuniūUtrum ieiuniū ſit actus ꝟtutis.Utrum ieiuniū ſit actus tꝑantie vel iuſticie.Utꝝ ieiuniū cadat ſub p̄cepto.Utrum ieiuniū ſit ſatiſfactoriumUtꝝ oēs teneant̉ ad ieiuniū ab eccl̓a inſtitutuꝫUtrum iuſti teneant̉ ieiunare ex p̄cepto.Utꝝ pueri teneant̉ ad ieiuniū. Inationeꝫ.U. ꝓuecti ⁊ ſani excuſent̉ a ieiunio ꝓpt̓ ꝑegriU. debeant eſſe tꝑa determinata ad ieiunadumUtꝝ aliquo tꝑe ſit ieiuniū interdictum.U. hora nona ſit cōpetens ad māducādū tꝑe ieU. pꝰ vnā cōmeſtionē ieiuniū ſoluat̉. (iunioꝝ.Utrū eſus carniū ſoluat ieiuniū.Utrū anticipatio tꝑis ſoluat ieiuniūUtꝝ or̄o ſit effectiue ꝑtis actus.Utꝝ or̄o ſit actus cadens in p̄cepto.Utrum or̄o debeat eſſe vocal̓ vel mental̓.Utꝝ debeat eſſe diuturna.Utꝝ vnqͣꝫ debeat aliqͥs ab oratiōe ceſſareUtꝝ attentio actual̓ ſit de neceſſitate oratōis.Utꝝ attentio orationi noceatUtꝝ conuenient̓ ſpēs oratiōis diſtinguant̉.U. diſtinctio ꝑtiū or̄onis ẜm Amb̓. ſit cōpetēsU. ꝑtes ab hug. de ſcō vi. poſite ſint ꝯueniētesU. hō debeat aliqͥd determinate pete̓ in oratōe.Utꝝ in oratōe tꝑalia ſint petendaʳ.Utꝝ hō debeat ꝓ alieno bono orare.Utrum ſolus deus orandus ſitU. or̄o ad ſctōs nō ī patria exn̄tes poſſit dirigi.Utꝝ or̄o fiet ad deū rōe eſſentie vel ꝑſone.Utꝝ diuīne ꝑſone ſit orareUtꝝ ſanctis qͥ ſunt in patria ꝯueniat orare.Utrū orutorū aīaliū ſit orareUtrum or̄o ſit ſatiſfactoria.(orationi.Utꝝ or̄o ſit meritoria.U. ꝯuenient̓ aſſignent̉ ꝯditōes q̄ p̄ſtat efficaciāDI.XVI.Utꝝ pnīa habeat ꝑtes cū ſit ſimplex.Utꝝ ꝯuenient̓ ei aſſignent̉ iſte tres ꝑtes .ſ. contritio. cōfeſſio ⁊ ſatiſfactio.Utꝝ ſint ꝑtes eius ſubiectiueUtꝝ ſint ꝑtes pnīe ꝟtutis moral̓.Utꝝ pnīa an̄ baptiſmū poſſit eē ꝑs pnīe vel ipUtꝝ pnīa an̄ bap̄m ſit de actua. (ſam p̄cede̓.li tm̄ vel etiam de originali.Utrū poſt baptiſmū ſit aliqua pnīa diſtinguenda venialiū peccatorū.Utꝝ hō teneat̉ ad pnīam venialiūU. ꝑtes ille ſint ſufficientes qͥbus diuidit̉ pnīa īvenialiū. mortaliū ⁊ an̄ baptiſmū.U. veniale poſſit dimitti volūtate remanēte adUtrū vnū veniale poſſit dimit (illud.ti ſine alio.Utꝝ veniale poſſit dimitti ſine mortaliU. pctm̄ veniale poſſit dimitti ſine gr̄e noue inUtꝝ gr̄a ſine ꝯtritōe poſſit pctm̄ (fuſione.veniale remittere.Utꝝ hō teneat̉ ꝯfiteri venialiaUtꝝ ꝑ aquā bn̄dictā. bn̄dictionem epiſcopaleꝫ⁊ hmōi venialia dimittant̉U. circūſtātia poſſit eē ꝓpͥetas mortal̓ actus.U. ſufficient̓ enumerent̉ circūſtantie in illo ꝟſuQuis quid vbi ⁊cͣ.Qr 3
Druckschrift
Sententiarum libri IV : cum conclusionibus Henrici de Gorichen et problematibus S. Thomae
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten