LIBERhumeris baiulantes: illos incolumes & ſaluos eduxerunt: Proni Catanenſium colles alto exunq-Catanæcinere. Qui aliquando magno illos afficiens merore: poſterioribus ānis magnum terris attulit pneficium. Quippe tam læta reddidit illis uineta: & ſingulari bonitate fructuoſa: ut reliqua nulla rni nobilitate eis cōparabilis exiſtat: Loca ipſa cinere ꝑmixta radices educūt. Inde pecudes tāta exu-rare pinguedine tradūt: ut inde ſuffocētur: niſi cruor quattuor aūt quinqꝫ ꝑ dies ab auribus exitur. Hoc idē & in Erithia ꝓuenire diximus. Fluxus aūt ille ad ſoliditatē permutās terræ ſuperfic-ad magnā ꝓfunditatē ſaxificat: adeo ut priſtinā uolentibus detegere ſuperficiē: lapides excindere ſneceſſe. Liqueſcente .n. in ipſis crateribus petra: deinde ſparſa humor ſuꝑ uerticē diffuſus īgreſcit-limū: e monte defluens. Deinde duriciē aſſumens: lapis molarius efficit̉. Quēqꝫ defluens colorē babebat: eundē deinde cōſeruat. Fitqꝫ cinis crematis ex lapidibus: quēadmodū cōbuſtis ex lignic finſolet. Sicut igit̉ ex lignoꝝ cinere ruta fouet̉: Sic Etneū cinerē quādam affinitatē cū uitibus haberauiri ſimile dixerim Syracuſas quidē Archias e Corintho nauigas cōdidit. Quibus tēporibus & NSyracuſæxus & Megara: habitari cœperunt. Simulqꝫ Myſcellū & Archiā Delphos: ut deū conſulerent periſArchiasutrū opes an ſalubritatē deligerēt. Archiā itaqꝫ opes: Myſcellū uero ſalubritatē elegiſſe. Cōceſſū inalteri: ut Syracuſas. Alteri ut Crotonē cōderēt. Euenit igit̉ Crotōiatas urbē tā ſalubrē coluiſſe ut qCrotoximus. Syracuſas uero ad tātū diuitiaꝝ cūulum euaſiſſe: ut iā in ꝓuerbio diſſeminet̉: cū ad locupietes ac ſūptuoſos loquimur: Vobis ne decima quidē Syracuſanoꝝ adeſt. Cæterū cū Archias in Siciliā nauigaret Cherſicratē ex Heraclidaꝝ genere procreatū: cū parte copiaꝝ reliquit. Qui ad deduodos Corcyrā accolas: Sic. n. nunc appellat̉: quæ prius Scherea ſotius eſſet. Is igit̉ expulſis Liburnis loCorcixx.cū habitātibus: Inſulā habitatoꝝ freq̄ntia referſit. Archias uero potitus īſulæ: Zephyriū ſpectanteSchereaDorienſes: aliquos nactus eo profectos: e Sicilia eos ab Megaroꝝ cōditoribus accepit. Et eoꝝ pari-ter ope Syracuſas ædificauit. Itaqꝫ ciuitas & agri felicitate: & naturali portuū cōmoditate: tantū acoSyracuſaripit incrementi. Viri quoqꝫ principali dignitate inſignes extiterūt. Obuenitqꝫ Syracuſano popul-ædificatioſub dominatu cōſtituti: reliquos ſuæ ditioni ſubiugarent: ac libertatē adepti: Alios Barbarorū ſe-tute oppreſſos in libertatē uendicarēt. Erant aūt Barbari ꝗdā Inquilini: Quidā uero e tranſmarinterris aduecti. Verū maritimas nulli ripas prohibētibus Græcis: attingere audebant. A mediterraniis uero locis prorſus excludere: minime ualebāt. Hactenus facile cultores ꝑdurarunt. Siculi. Sicc-Morgētes. Aliiqꝫ nōnulli. E ꝗbus & Iberi ſūt: qui primi Siciliā habitaſſe dicūtur e Barbaris: ſicut atMorgetesctor eſt Ephorus. Enīuero morgantiū e Morgetibus habitari cœptā ueriſimile fit: Ea urbs quo-dā fuit. Quæ nūc nulla eſt. Aduentātes uero inde Carthaginēſes: & hos & Græcos cladibus afficereMorgātiūSyracuſarū nūquā deſtiterūt, Syracuſani tamē obſtitere. Poſtea Romani Carthaginēſes eiecerunt: & Syracuſaobſidionē potiti ſunt. Cū autē Pompeius ætate noſtra & reliquas ciuitates: & Syracuſas uaſtaſſeruinaCæſar Auguſtus eo miſſa colonia magnā uetuſti oppidi ꝑtē reſtituit. Nā ꝗnqꝫ cōſtabat urbibus olMœnia ſtad̓. c. &. lxxx. continēs. Totū ꝗdē ambitū explere nō oportuit. Partē uero quæ inſulā aſpectans Ortygiā colitur: habitatoribus īplere ſatius eſſe cenſuit: cū haud contemnendū haberet urbiOrtygiaſpatiū. Ortygiā pons terræ coniungit. Ea fontē habet Arethuſam: ī pelagus fluuiū ſtatim emittētēArethuſaHunc ipſum Alpheū eſſe: traditū eſt in fabulis. Qui cū in Pelopōneſo ſumat originē: ꝑ mare ſub teAlpheusram: uſqꝫ ad Arethuſā fluenta perducat. Deinde hoc ex loco emergentē rurſus excurrere in pelagiTalibus aūt de rebus coniecturā faciunt: poculū quoddā olympiæ in amnē ipſum decidens: hoc īfonte demū emerſiſſe. Sacrorūqꝫ in olympia factoꝝ: ſordibus turbulētū fieri fluuiū. Hæc ſequutuPindarus: Venerabile inquit flumē Alphei fontes: Syracuſas germē Ortygiæ. Eadem Timæus prſophus Pindaro adſtipulatur. Siquidē Alpheus anteꝗͣ pelagus attingat: ī quēpiā dilaberet̉ hiatu: dr-di poſſet hinc ſubter humū: uſqꝫ in Siciliā: nequaꝗͣ marinis fluctibus admixtas perferre aqͥs poplacidas. Poſtꝗͣ uero os ipſū fluminis palā mare manifeſtū irrumpit. Nihil aūt alueo uicinum eit qfluminis aquas abſorbeat: Licet nec ſic dulcis ꝑmaneret aqua: ſi fluxus ipſe ſupernæ innatans autfra terrā intret: prorſus eſt īpoſſibile. Cōtra enī Arethuſæ teſtat̉ aqua: potioni commoda & ipſius rphei fluentū: nequaquā mari cōfuſum: tāto incurſu permanēs: quod in alueū uictū incidat: At res oRhodanus nō fabuloſa eſt. Vix .n. hoc de Rhodāo credimus: cuius aqua per lacū diffluēs adeo ꝑmaneat: ut ſpnifeſtā oculis ſeruet excurſionē. Cæterū id quidē exiguū interuallū eſt. Nec undas agitante lacu. riaūt cum ingentes tempeſtates & inundationes fiant: nullius perſuaſionis aut credulitatis: affinem ſmittunt eſſe ſermonem. Appoſitum uero poculum magis ac magis mēdacium auget. Id enim haicredibile eſt: cum eo modo & talibus terminis delatum eſſe dicatur. Verumenimuero multi ſubranei labuntur amnes: uarioſqꝫ per locos. At non tantum per ſpacium. Quod ſi poſſibile ſit: ea qudiximus omnino impoſſibilia: quæque de Inacho traduntur fabulis perq̄ſimillima. Fluit enimInachusPindi uertice: ut auctor eſt Sophocles: & Lachino de Perrhebis in Amphilocos & Acarnanes g?Lachinuscheloi commiſcetur aquis. Et hinc gradiens Argos: undas abſcindens ad Ici populum perue-Lyrcii. Dilatant autem monſtroſum hunc ſermonem: nonnulli qui Choninopum ex nilo DeioAlphei fōs tranſmittunt. Zoilus orator in Tenediorum collaudatione: Alpheum e Tenedo effluere dicit̉: hºqui Homerum: uti fabularum ſcriptorem uituperat. Ibicus uero Sicyoniorū amnē Aſopum ē ptiAſopusgia labentem aſſerit. Meliuſqꝫ Hecateus: qui Inachum Amphilochorum flumen: ex Lachino notInachusſcribit. A quo & eas erumpit. Alterum ab Argolico eſſe: & ab Amphiloco nomen aſſumpſit: qd

.iiilat̓icaiuat hpoo