Iſbipcio

TERTIVIxxxvinam quādā locatā fuiſſe: memoriæ proditū eſt. Quā Iones dū atticū: & Megarenſem occupaſſent a-grū cōſtituere cōiter. Simul & qui eiectis illis e Pelopōneſo: Pelopōneſum in ptātē redegerūt. E par-te quæ Megara ſpectat: hoc inſcribētes pacto: Hac nō ꝗdē Pelopōneſus eſt: ueꝝ Ionia. Ex altera autē Columnaparre: Hac Pelopōneſus: nō Ionia eſt. Alexāder uero indicæ militiæ fines poſuit: in iis uidelicet locis confiniumaras: ad quos ī oriētē ꝑuenit: ad indoꝝ extremos Herculē ac Liberū patrē īmitatus. Iſte ꝗdem mosextitit. Cæteꝝ locos ipſos titulos ꝑmutare credendū eſt. Maximeqꝫ quum tp̄s locatos abſumit ter-minos. Haud .n. hac tēpeſtate Philenoꝝ ꝑdurāt aræ. Sed locus alia aſſumpſit uocabula. Nec uero interra indica: ullas Herculis ſtantes: aut Liberipatris colūnas ſpectatas fuiſſe memorat̉. At locis ꝗbuſdā indicatis: Macedones illos colūnas eſſe credidiſſe dicimus. In quibus ſignū aliꝗd offenderūt: de rebus geſtis Herculis: aut liberipatris: quas hiſtoriaꝝ ſcriptores poſteritati cōmendarūt. Hic ēt haudincredibile eſt: priores illos fabricatis manu finibus uſos eſſe. Altaribus ſcilicet aut turribus aut co­ Aræ finiūlumellis: eos apud locos: ad quoꝝ ultima illuſtres uiri ꝑuenerunt. Illuſtria uero ſunt huiuſmodi fre-ra: incūbentes mōtes: minores inſulæ: ut regionū primos: aut poſtremos deſignemus limites. Quōaūt manu cōſtructa: defecere monumēta in locos ipſa traducta ſunt noīa: ſiue inſulas ſiue promon-roria dicere malueris: a ꝗbus fretū ipſum efficit̉. Hoc uero iam definire arduū eſt: utris cognomētūapplices: cū utriſqꝫ ſimiles eſſe columnæ uideant̉. Dico aūt ſimiles eſſe: quoniā in eius generis lociscōſtitutæ ſunt: qui aperte ultima denominant: pro quo & fretū os dicit̉: & hoc ipſum & alia cōpluraIpſus os ꝗdē intronauigantibus: initiū eſt. Foras aūt e nauigātibus: exitus & extremū. Itaqꝫ inſulæ inore perexiguæ: quæ deſcriptionē facilē & inſignē habent: nō tenuiter colūnis eꝗperari poſſunt. Pariter & īminentes freto montes: ꝗ eminentiā quandā eiuſmodi oſtendant: ſicuti columellæ uel colū-næ. Recte ꝓinde Pindarus portas dixit Gaditanas: ſi in Oſtio colūnæ intelligant̉. Ora nanqꝫ ſimilia Gaditanæportis habent̉. Gades aūt talibus in locis nō cōſiſtūt: ut extremitatē oſtendāt. Sed ī magni medio lit portætoris: multis inſignito finibus iacent. Ipſas uero colūnas Herculeas: ad ip̄m referre littus: minus profecto par eſt: minoriſqꝫ ut cenſeo rationis. Non enim credibile dixerim huius noīs gloriā a negocia-toribus potius: ꝗͣ principibus atqꝫ ductoribus: accepiſſe primordiū: & ſimul inualuiſſe memoria: ſi-cut & de indicis colūnis. Cui ꝗdem rationi: alioquin teſtimoniū ipſa affert inſcriptio: quæ ut ille in-quit: nō tēpli ædificationē: ſed impenſæ ſūmā indicat. Etenim Herculis colūnas: nō Phœnicū impēlæ: ſed illius magnificētiæ monumentū extare. Polybius aūt ſcriptū reliꝗt̉ quēdā Gadibus: in Hercu Gadiū fōslis tēplo fontē eſſe: gradibus modicis ad aquā deſcenſum habentē: quæ potionibus idonea eſt. Ei cō Herculistraria maris fluxibus obuenire. Quomodo enī illud auget̉: hic ipſe deficit. Quum uero refluit com fonspletur. Cām aūt allegat: quod ſpiritus quie fundo in ſuꝑficiē: & ſuꝑnas terræ partes excurrit: dū terra ipſa operitur ab undis: ſecundū maris acceſſum: cohibet̉ ab propriis huiuſmodi egreſſibus. Ad interna uero reuerſus: fontis meatus obdurat: & aquæ defectū efficit. Ea uero iterum nudata: directosmeatus agens ſpiritus: fontis uenas liberat uſqꝫ adeo ut facile & ubertim ſcateat. Artemidorus huiccontradicens. quandam a ſe cauſam ponit. Silaniqꝫ opinionē memorans hiſtorici: nulla mihi memoratu digna uidetur afferre. Perinde ac ipſe cū Silano prorſus ad hæc imperitus. Verū Poſidonius miēdacē hanc hiſtoriam eſſe aſſerens: duos in Herculis æde puteos eſſe ait: Tertiū in urbe. Ex iis qui in HerculisHerculis tēplo ſunt: Alteꝝ paruū aſſidue aquis exhauriri: & eadē hora deſtitutū aſpici. Cumqꝫ aqua puteiri deſierint: impleri denuo. Maiorē alteꝝ per diē uniuerſū aquationē exhibere. Alioꝝ tamen moreputeoꝝ diminutū: noctu impleri cū aquatores deſtiterint. Cū aūt in ipſo repletionis tēpore crebrorecurſus aquaꝝ ſimul obueniat: ei eſſe contrarium maris refluxum: inaniter arbitrati ſunt īdigenæ.Quod igitur hiſtoriæ fides adhibita fuit: & hic ipſe dixit: etiā nos inter admiranda uulgatū accepi-mus. Puteos quoqꝫ tum ante oppidū in hortis: tu interius eſſe audiuimus. Veꝝ propter aquaꝝ uitium: cloacas per urbem: aquæ foſſatilis inundare. Si tamen & horum quiſꝗͣ puteoꝝ ullam reciprocationis ſuſpitionem oſtentat: haud ſane nouimus. Quod ſi hæc accidāt ipſas inter difficilia cauſas ac-cipi oportet. Nam eo modo: quo Polybius inquit: ſeſe habere ueriſimile eſt. Credibile etiā eſt: uenaꝝaliquas fontanaꝝ exterius humectatas laſſari: & aquis in obliquū effuſionē magis præſtare: quā perpriſtinū alueū in fontē retundere. Humectari aūt inundante fluctu neceſſariū eſt. Deinde ſicut athenodorus inquit: quod circa aquaꝝ incrementū: aut decreſcentiā obuenit inſpirationi: aut expirationi perꝗͣſimile uidetur. Si aliquæ fluētes aquæ: per alios ꝗdē meatus effundūt effluxionē: ſecūdū naturam in ſuperficiē: aquaꝝ ora fontis appellamus. Per alios uero meatus: ad maris fundum cōtrahūt.Illud ſimul extollentes ut inundet. Quando uero ipſa expiratio fiat ut propriū. nunc deſtituat nuncrepetat alueum: cum & illud reuerſionem accipiat. Neſcio autem quonammodo Poſidonius cumpnœnices cæteris in rebus idoneos eſſe demonſtret: hoc loco eorum fatuitatem potius ꝗͣ acumendamnat. Nam dies ac nox per ſolis menſuratur ambitum: īterdū ſub tellure: interdum ſupra tellu­ Diestem apparentis. Oceani uero motum ait ſyderis ſubire circuitū. Quēdam quidem diurnum: Quen Noxuam menſtruū: Quendam annuum: ut lunæ contingit. Quo enim tempore iſta zodiaci magnitudi­ Oceani ac-nem excedit orizontis: mare terram aſcendere incipit: ſenſu teſte: quoad in cæli medum conſende/ ceſſiorit̉. Vbi uero declinare ſydus ipſum cœperit: ſenſim rurſus pelagus reuertitur: donec occidentis ſiglſum Luna exuperat. Deinde tanto eadem in conſtantia tempore manet: quanto Luna ad ipſumcotungitur occaſum: & adhuc tanto magis: quanto ſub terram mota: ſignum ab Orizonte diſtet,