Imaeſt qͥdspore tanto pernflurere pelaſtea uero manunc eſt hau

PRIMVSin Mediis enim Cataoniæ campis nauigabilis delatus: & per anguſtias Tauri in Ciliciam elabens adoppoſitū huic & Cypro tranſitum erumpit: ne autem delata a fluminibus terra in pelagus deueniat:cauſa eſt: quia mare natura ipſa refluens eam reuerberat. Animātibus enim ſimile eſt: ac ſicut ille ſpi-ritum aſſidue admittunt & remittunt: ſic mare ſemper in ſe & ex ſe recurrenti quadā agitatione mo Mare curuetur. Id autem perſtanti in littore indicat fluctuatio: pariter enim pedes aluunt & nudantur: & rur­ mouet̉ſus aluunt̉: & iſtud aſſidue: & fluctui ſuperincurrit quoqꝫ unda: & ſi tranquillum ſit uim quandammaiorē habet: ut omnia aliena eiiciat in terram: magnū indicium eſt e mari alga per multa in littusproiecta: hoc magis ſpirante uento cōtingit. Cæterū & in malicia & terræſtribus flatibus. nihil enimminus fluctus ipſe in terrā fertur contra reflante uento. ſicuti proprio quodā maris motu cū eo pa-riter agitato. Tale & iſtud eſt.fluctus in extremis curuans attollitur altus:Sordentēqꝫ uomit ſpumā. & illud:Littora iam reboant: foras eructatur aquæ uis.lgitur ipſe undarum impetus ad aliena propulſanda uim quandam habet. Et hanc maris purgatio/­ Mar̄ undænem quampiam eſſe ferunt: per quam & cadauera: & naufragia unda expellente ad terras extrudun-tur. Nec ipſa tantam uim habet reuerſio: ut uel defunctum corpus uel lignū uel ſuber a fluctu reii-ciatur in terram. Sic & uicina mari loca ſubter captante unda ruunt in pelagus. Sic & terram & tur-bulentam ſecum aquam exundare contingit. Et adiuuante ſimul pondere: priuſꝗͣ ultra in pelaguserumpat onus ad terram inferius defertur. Nam & fluminis uis ipſa quieſcit: cum ab ore pauliſperfuerit egreſſa. Hunc igitur in modum poſſibile ſit ut pelagus omne ab ipſis inchoans littoribus cœ-num obducat: ſi aſſidui amnes affluant. Id obueniret utiqꝫ ſi pontum Sardonico pelago profundio/ Sardoū marem eſſe ſuppoſuerimus. Quod ſupermenſurata mille paſſibus profundiſſimum eſſe aiunt: ut au­ re pontustor eſt Poſidonius. Talem igitur cauſarum ratiocinationem quidam minus admitteret. Ex manife­ 23ſtioribus & quotidie quodammodo perſpectis potius applicandus eſt ſermo. Nam diluuia & terra-rum motus: & exhalationes & tumeſcentiæ merſæ mari telluris ſublime tollunt mare. Illud autemſubſidentiæ humile reddunt. Haud enim laminæ fluitātes quidem: aut puſillæ quædam inſulæ ſur-ſum afferri ualent. magnæ uero nequaquam neqꝫ inſulæ quidem. Continentes autem terræ mini-me. Similiter & commixtiones & paruæ & magnæ fiant. S uidem locorum hiatus & abſorbitio-nes domiciliorum: quemadmodum Buræ & Bizonæ: aliarumqꝫ plurium ex terræmotu factas fuiſ­ Buraſe perhibent. Et Siciliam nihil magis ꝗͣ abſciſum ab Italia fragmentum eſſe putaret aliquis. Vel ab Byzonaetnæ incendio: e fundo reiectam coniunctam permanſiſſe. Sicut etiam Lipareorum inſulas atque Pi Siciliathecuſas. Is uero adeo iocundus eſt: ut cum mathematicus non ſit: nec Archimedis opinionē cōfir-met. Ille enim in libro de iis quæ uehūt̉ ait: ευτοια μέρι τόν οχονμενων. Cuiuſlibet humidi mo­ Humidi ſudo conſtet: & permaneat ſuperficiem eſſe rotundam & ſphæricam: cum ſphæra idem cum terra cenperficiestrum habeat. Hanc omnes admittunt opinionem: qui mathematica modo aliquo attigerunt. Ille uero mare interius: & ſi unum ſit (ut aſſerit) ſub una ſuperficie conſtructum eſſe non æſtimat: ſed necetiam propinquis in locis. Et talis inſcitiæ teſtes facit nonnullos architectos: cum Mathematici ar-chitectonicam portionem eſſe quandam Mathematicæ declarent. Ait enim & Demetrium IſthmūPeloponneſiacum perfringere conatum: ut claſſibus nauigationis tranſitum præberet. Ab archite-ctis autem prohibitum: qui cū metarentur renunciauerunt. Sinus Corinthi mare altius eſſe: ꝗͣ quodad Cenchrias eſſet. Itaqꝫ intermedium ſi incideret locum: uniuerſum ad Eginam tranſitū: cum ipſapariter Egina & proximas inſulas demerſum iri. Nec ipſum nauigationis utilem fore meatum obcam rationem: ꝙ inſtar Euripi omnes fluxiles forent. Præſertim uero ueluti Siculū fretum eſt: quod Siculi fretieadem cum Oceani æſtuariis pati dicitur. Quolibet enim die ac nocte bis fluxum alternat: Sicuti & fluxusOceanus bis inundat: totienſqꝫ recidit. Itaqꝫ & inundatio Tyrrheni maris in ſiculum delata confitendum eſt ꝙ ex altiore ſuperficie deſcendens nominatur. Ei rei adſtipulatur id quod etiam eodem tē-pore incipit & quieſcit: quo ipſæ inundationes. Incipit enim circa exorientem lunam & occidentemdeſinit autem cum utiqꝫ cæli medio & ſuper terram & ſubter terrā adiungitur: & decreſcentiæ qui-dem contrarium exeuntem uocari utriſqꝫ per cælum mediis ſitibus lunæ incipientem: ſicut ipſe excreſcentiæ. Inundantiæ uero coniunctionibus ad ortum & occaſum deſinentem. De fluxibus ſane& refluxibus Poſidonius & Anthenodorus ſatis commode loquuti ſunt. At uero de fluxibus & re-nuxibus circa freta: qui ipſi quoque maiorem præſenti materia naturæ rationem habent tantum dixilſe ſufficiat: quod ea fluxilia eſſe: non unus ſpecialis eſt modus. Non enim Siculum fretum bis dic& nocte (ut ille inquit) alternat. Calchidicum uero ſepties. Bizantium autem neque permutat: ſed Aequorūduntaxat excurſionem tantum perdurat eam: abiens e Pontico pelago in Propontidem. Vt uero tra fluxusdit Hypparchus: & manſiones quandoque faciebat. Nec ſi unus quidem modus eſſet hanc haberepoſſet cauſam: quam dicit Eratoſthenes: ꝙ utrobiqꝫ mare aliam atqꝫ aliam ſuperficiem habet. Hocerim in fluuiis quoqꝫ minime fieret: niſi cataractas haberent. Quod ſi habeant quidē curſum haudtetro flectunt: ſed ad ima ſemper deferunt̉. Id uero contingit quod decliuis eſt: & fluxus & eius ſuperdcies. Quis autem pelagi decliuem diceret eſſe ſuperficiem? Maximeqꝫ ſecundum materiam quæ roc 1ii