iddim & doſi ſic & Cimoxuis comme-in Ponti recen. Et laſonioroi Plecte j. tnaponticū pelaixili
PRIMVSbulas uero in locis fictis: ſicut in iis in quibus Gorgones: uel Geriones: huius formæ eas eſſe dicit:quæ de Vlyſſis errore dicunt̉. quæ ab eo nequaꝗͣ ficte fuerint: ſed ſubſiſtant: ex hoc falſi arguuntur(ut aiunt) ꝙ minime cōcordant. Itaqꝫ ſunt qui Syrenes in tractu pelorio ponāt. Alii ad Sirenuſſas in Syrenesſulas: quæ plus ꝗͣ duo milia abſint ſtadiorū. Illas autem triuerticem eſſe ſcopulum: qui Cumanum apoſidoniate ſinum dirimat. Verum ſcopulus ille nequaꝗͣ triuertex eſt. Nec omnino in ſublime tollitur. Cæterum cubitus quidem longus: & anguſtus a deductis ad Caprearum fretum locis extendi-tur. altero ex montis latere Sirenum ſacellum habens. Ex altero autem ad Poſidoniatem ſinum paruæ tres adiacent inſulæ deſertæ petroſæ: quas Sirenuſſas uocant. Super eodem freto extat Atheneū: Syrenuſſapari quo cubitus ipſe nomine. Quod ſi qui locorum hiſtoriam tradiderunt diſcrepant: haud conti Atheneūnuo uniuerſa eiicienda eſt hiſtoria. Cæterum uniuerſum potius fides habeatur interdum. Tale quiddico. Inquiratur ſi ad Siciliā & Italiam error ille fuit: Sireneſne eo in loco uſpiam fuiſſe dicant̉. Quiin tractu Pelorio dixerat ab eo: qui in Sirenuſis inquit diſcrepat. Ambo uero ab eo: qui ad Sicilia &Italiam dixit minime diſcrepant. At maiorem adhibent fidem: quoniam licet eundem locum nonaſſerant: tamen ab Italiæ ac Siciliæ loco non diſceſſerunt. Siquis autem adiecerit ꝙ Neapoli Parthe Partheno-nopes unius ex Sirenibus monumentum oſtenditur: adhuc fidei plus adiungitur: licet tertius dictu:ſit locus. Quod autem hoc in ſinu: quem Cumanum appellauit Eratoſthenes: quem Syrenuſſæ effi Syrenuſſæciunt ædificata eſt Neapolis: firmius his in locis Sirenas extitiſſe credimus. Haud enim poetam ad Neapolisunguem ſingula perdidiciſſeremur. Nec nos ipſi ab eo rerum diligentiam exquirimus. Verumtamēhaud ita ſuſpicari poſſumus: ut cum nihil de ipſius errore perceperit: qualis & ubi fuerit ſuo expo-ſuerit carmine. Eratoſthenes quidem Heſiodum de Vlyſſis errore audiſſe coniecturis aſſequit̉: quidad Italiam & Siciliam fuerit. Et huic opinioni credentem: non modo dictorum ab Homero mentionem feciſſe: ſed etiam Aetnæ: & Ortygiæ Syracuſis adiacentis inſulæ: ac Etruſcorum. Homerum au Ortygiatem illorum prorſus ignarum: ignotiſqꝫ in locis errorem facere uoluiſſe. Vtrum igit̉ Aetna & Thu-ſcia cognita: Scylla uero Charybdis Circeum Sirenuſſæ nō admodum? Nunquid Heſiodum nō gar-rire? ſed inualeſcentes opiniones ſectari decebat? Homerum autem quicquid obuenerat diſerta reſonare lingua. Præterea quæ de loco: & conueniente Homero fabulatione dicta ſunt: ipſa etiam ſcri-ptorum illa diuulgantium multitudo: & uagata per locos fama documēto eſſe poſſet ꝙ ea minimeſunt uel poetarum: uel ſcriptorum figmenta: ſed & perſonarum & rerum geſtarum ueſtigia. Et Po-lybius recte de errore cogitat. Aeolus enim in ipſius freti locis: per quæ curſus & recurſus eſt: & na Aeolus curuigationis aſperitas per fluxus atqꝫ refluxus aggrediendi ſigna præmonſtrat. Itaqꝫ uentorum cuſto rexdem: atqꝫ regem creditum fuiſſe refert. Sicuti Danaum in argis inundationes oſtentantem. Atreumaduerſum cælo ſolis curſum uates & auſpices reges demonſtrari. Sacerdotes Aegyptios: Chaldæos: Chaldæis& Magos aliqua ſapientia cæteris excellentes: principatum & honorem apud maiores noſtros com-paraſſe. Sic & unumquēqꝫ deorum commoditatis alicuius repertorem honoribus celebratū fuiſſehæc præmonefaciens: æolum in fabulamenti forma prorſus accipi: & ſentiri non ſinit. Nec totumVlyſſis errorem. At pauca fabulantem adieciſſe: quemadmodum de Troiano bello. Totum autemcirca Siciliam poetice fictum eſſe a poeta reliquiſqꝫ ſcriptoribus: qui adiacētia loca diſſerunt Italiæatqꝫ Siciliæ non ſane probat: nec huiuſmodi Eratoſthenis ſententiam laudat: quoniam quædam in-quit repperiſſe errauerit Vlyſſes: cum coriorum ſutorem inueniſſet: qui uentorum utrem conſuiſ-ſet: hoc autem proprie de illis dictum eſſe: qui ad Scyllam aduentant: & ibi Galeotarum piſcationē Scyllatractent: illic circa Scyllam & eius ſcopulum piſcoſum delphinorum canumqꝫ indagatrix: & ſiqua Thynnusapud græcos maior eſt balena. Thinni enim cum gregatim præter Italiam acti elabūtur: & Siciliamattingere prohibentur: in maiores incurrunt bæluas: ut puta Delphinos Canes: aliaſqꝫ balenis ſimi Xiphiæles. E quorum uenatione canes: & galeotas pingueſcere. Quod xiphias ideſt gladios appellari feruntIdem enim hoc in loco contingere: & in Nili incrementis aquarumqꝫ cæterarum: quod in igne & inardentibus ſyluis. Congregatas enim feras: cum ignem aut aquam effugiant: a ualentioribus deuorari. Hæc æloquutus galeotarum uenationem exponit: quæ circa Scyllæum tractum inſtituitur. Ma-nentibus enim in ſtatione frequentibus remorum duorum ſcaphis: ſpeculator quidam communisſupernæ inſtat. Duos ſingulæ ſcaphæ tenent. Alter remigat: alter haſtam habēs manet in prora. Cū-primum uero ſpeculator ſupereminentiam galeotæ ſigno indicat: bæluæ uero ſupra mare pars ter-tia eminens fertur: ſcapha propius appellitur. Deinde iacto manu tælo uulnus incutit. Tum euulſaſine cuſpide de corpore haſta: quod tælum ſane eſt hamatum ut educi facile queat. Apteqꝫ infixo exfuniculo appenſum ſauciatæ acclinant bæluæ: donec agitata ſuffugienſqꝫ laſſetur. Tunc in terramſubducunt: aut intra ſcapham accipiunt: niſi prorſus immenſum corpus exiſtat. ꝙ ſi in mare tælumexciderit haud ſane perit. Eſt nanqꝫ uel equercū: uel ex abiete compactum: adeo ut querna grauita-te demerſum: deinde in ſublime relatum facile poſſit apprehendi. Contingit autem interdum & re-migem in ſcapha per magnum galeotarum gladium uulnerari: & cum inſtar apri bæluæ uigeat im-petus: aſperrime fit ipſa uenatio. Talibus ex rebus quadam coniectura colligi poſſe inquit Vlyſſiserrorem circa Siciliam ſecundum Homerum fuiſſe: quoniam huiuſmodi uenationem Scyllæ con-iunxit: quæ Scyllæo tractui uſitata eſt. Et ex iis quæ de Charybdi memorāt: quæ fræti illius pericu-lis ſimilia ſunt. Quod ter quidem pro bis iaceat ſcriptorum uel potius hiſtorici peccatum eſt. Dictab Iii