Druckschrift 
Dat boeck dat men hiet Fasciculus temporum : in houdende die Cronijcken van ouden tijden Als van dat die werlt ghescapen is Ende van dat Adam ende Eua ; mit die Cronijcken der coninghen van Vranckrijk, van Enghelant, ende van die hertoghen van Brabant, ende van die biscoppen van Utrecht, ende van die greuen van Vlaenderen, van Hollant, van Zeelant, van Henegouwen, van Ghelre, van Cleue, tot huden op den dach toe
Seite
CCCXXIIr
Einzelbild herunterladen
 

CCC xxijDit is dat beghinne ende oerſpronck des lants van CleueEnde cronijcken vanden Edelen prijcen van Cleue.INden jaer ons heren vijᶜ en̄ xi Als juſtinianus keyſer was die anderdalſo ghenoemt En̄ hildebertus coninck van vranckrijck was En̄ pup;pijn van haerſtel hertoch vā brabant was doe was een enighe dochter vādirck des heren van cleue een ſchoen joffrou en̄ hietbeatrix en̄ hoer vad̓ die was gheſtoruen En̄ ſi wasvrouwe vā cleue en̄ van veel landen daer omtrenEn̄ die borch vā nymweghen mit horen toe behorendie behoerde tot horen lande vā cleue in beuelinghevanden keyſerrijck En̄ deſe joncfrouwen oudersvā cleue die waren ghecomē vanden edelen gheſlachten vā romen vanden vrſinen gheſlacht En̄ ſi tym-merden daer een caſteel en̄ noemden dat cleue Endedaer hiet dat lant voert na.dat caſteel cleeff Deſe voerſcreuen joncfrou van cleue die had veel aenſtoets van ſommighen diehoer ī hoer landen en̄ heerlicheyden vercorten wouden na dat hoer vader gheſtoruenwas Ende op een tijt ſo ſat deſe edel joncfrouwe vā cleue op die borch tot nymweghen en̄ het was ſchoen claer weder en̄ ſi ſach inden rijn en̄ ſach daer een wonderlicdinck want ſi ſach daer comen driuen enen witten ſwaen en̄ had een gulden kettenom den hals daer aen ghehecht was een ſceepkijn dat hi voert toech En̄ in dat ſceepkijn daer ſat een ſchoen man en̄ had een vergult ſweert in die hant ende enen jachthoern aen hem hanghen en̄ enen coſtelijcken vreemden rinck aen ſijn hant Ende hadenen ſchilt voer hem ſtaen die was van keel gheverwet mit enen inſchilt vā ſiluermit acht gulden conincks ſceptrum en̄ midden een gulden ſpan en̄ daer in ſtaendeenen ſchonen ſteen van ſynober verwe.Deſe voerſcreuen ſwaen die dreeff mitten ſceepkijn te nymweghen aenden borchen̄ die jongheling die in dat ſceepkijn ſat die tradt wt den ſceepkijn aent lant endebegheerde die edel joncfrouwe te ſpreken Die joncfrouwe clam off vāden borch en̄ghinck tot deſen jongheling en̄ ſprack hem vrendelicke toe Ende leyde hem op dieborch Hi had veel woerden mit hoer en̄ hi behaechde hoer ſeer wel hi ſeyde hoer dathi daer ghecomen was om hoer lant te beſchermen en̄ hoer vyanden te verdriuen en̄te verwinnen Ende deſe joncfrouwe die was dick ī horen droem gheopenbaert datſi alduſdanighen man hebben ſoude Deſe jongheling behaechde hoer ſo wel dat ſi hemlieff begonde te crighen Die jongheling ſeyde hoer dat hi hoer man weſen ſoude en̄daer om was hi van gods hengheniſſe en̄ van ghelucke der auentueren daer ghe