Druckschrift 
Dat boeck dat men hiet Fasciculus temporum : in houdende die Cronijcken van ouden tijden Als van dat die werlt ghescapen is Ende van dat Adam ende Eua ; mit die Cronijcken der coninghen van Vranckrijk, van Enghelant, ende van die hertoghen van Brabant, ende van die biscoppen van Utrecht, ende van die greuen van Vlaenderen, van Hollant, van Zeelant, van Henegouwen, van Ghelre, van Cleue, tot huden op den dach toe
Seite
CCCVIIv
Einzelbild herunterladen
 

die greeff van namen quam na van beſijden int ludicſe heer riden daer hi ſeer me-de ſcheynde Deſe bloedighe ſtrijt geſchiede op enen ſonnēdach op ſinte teclen dachſeſſ daghen voer ſinte michiels dach.Int jaer Miiijᶜ ende vij op des heylighen cruus auont inden herſt ſoe beclaudie joncheer van arckel gorchem ende wan die ſtede Mer dat huus nijt. hertoechwillem reet mit groter haeſt doe hijt vernam ende ſloech hem neder voer gorchembi der borch die hi noch in hodde ende ſijn ridderſcap en̄ ſteden van hollant die heervan vyanen ende die ſtadt van vtrecht quamen bi hem legghen. Doe hertoech reynold van ghelre vernam dat die joncheer van arckel gorchēin had Ende hertoech willem voer gorchem lach wert hi hertoech willems vyantende toech mit veel volcs tot gorchem wert om gorchem te ontſetten ende hi wasghecomen tot ſpijck op enen cleyn halfmile na gorchem Mer hertoch willem hielthem noch ſtille mit ſinen volck ende wachte op hem off hi yet naere ghecomen ſou-den hebben Mer hertoch reynolt toefde wat tot ſpijck ende toech ſonder langhe touen opten ſeluen dach weder om chuus wert. Ende doe hertoech willem dat ſotAnno dn̄Greuē vanhollantRegnierdenwel beſet ende bewaert had toech hi oeck weder in hallant Ende die heer van arckel ende die joncker ſijn ſoen droeghen op ende gauen ouer in handen hertoch renolt die ſtede van gorchem mitten landen van arckel en̄ vander leede. En̄ hertochreynolt dede die ſtede van gorchem beſetten ende daer wert eē oerloch tuſſchen hollant ende ghelre ende hollant had dat ſlot in ende die ghelres die ſtede die ſeer tegheneen ſchoten ende veel leets malcanderen deden Ende dit oerloch ſtont lanck. ende dwert ſeer tuſſchen gheſprokē om ter ſoeen te comē Mer hertoch willem en mochnyemēt onderwijſen ende had ſo begrepen hi woude gorchem weder hebben en̄ heervan arckel bliuen oeck wat hi daer om liden ſoude. Ten leſten wetret ſo verre ond̓ ſprokē aen beyde den vorſten dat ſijs beyde eensworden in deſer manieren Als dat hertoech reynoft van ghelre ſoude ouer gheuenhertoech willem van beyeren die ſtede van gorchem mit alle dat daer toe behoerdeEn̄ hertoch reynolt ſoude die joncheer van arckel ſinē neve al ſo goet hebben dathi quijt ſchelden ſoude ende ouergheuen alle aenſpraeck recht ende toe ſegghen dathi had aen dier heerſcappie van arckel ende vanden lande vander lede ende van allebeſterftendie hem vanden heer van arckel ſinen vader daer of beſteruen of aen comē mocht Ende hertoch willem ſoude hertoch reynolt dan verſekeren als dat gheſciet waer weder te geuen tot redeliken tijden tebetalen hondert duſent vrancrijchcronen ende daer mede ſoude beyde vorſten ende die joncheer van arckel mit harenhulperen aen beyden ſijden gheſoent weſen ſonder die heer van arckel ſoude daer