Druckschrift 
Dat boeck dat men hiet Fasciculus temporum : in houdende die Cronijcken van ouden tijden Als van dat die werlt ghescapen is Ende van dat Adam ende Eua ; mit die Cronijcken der coninghen van Vranckrijk, van Enghelant, ende van die hertoghen van Brabant, ende van die biscoppen van Utrecht, ende van die greuen van Vlaenderen, van Hollant, van Zeelant, van Henegouwen, van Ghelre, van Cleue, tot huden op den dach toe
Seite
CCXCIIr
Einzelbild herunterladen
 

CC xcijDie hertoch van Beyeren palenſgreue opten Rhijn des keyſers hoeff meiſter vanſinen palaels die gaff den coninck in ſijn hant enen ronden gulden cloet En̄ ſpracaldus Neemt deſe ronde cloet in die hant op datſtu alle die werlt landen moghesonderdamich maken den roemſchen rijck op datſtu Augiſta moghes gheheten werden vanden volck.Die coninc van beem des keyſes ſchenker die ſettede hem op ſijn hoeft een gul-den croen ende ſeyt aldus Ontfaet deſe blenckēde croen des rijcks op datſtu in womickeden der duechden alſo moghes blencken ende ſchinen in die werlt dattu ver-dienes die euighe croen inden hemel Ende hier na die princen die daer bi waren neghen des conincs mogentheyt ende riepen hem ſalicheyt loffende eer Ende alle dievoſten ghinghen elck bi ſonder ende beloueden den coninck rechte man trouwe. en̄d̓it gheſchiede inden jaer ons heren Mijᶜ xlviij Ende als deſe hoechtijt gheeyndtwas ſo hielt die coninck hoghen hoff een vol weke lanc mit groter heerlicheyt. Daer na teghen die hoechtijt van dertiendach ſo toech die coninc tot colen tot:ten heylighen drie coninghen te verſoecken mit ſijn offerhande. In dien tijden ſo was een meſter tot colen ende hiet aelbert van ranenberchende was een biſcop inder prediker oerde. ende was een groot meſter inder nigro-mancien Mer meere in philoſophien Ende alce meeſt in theologien die badt den coninck oetmoedelic dat hi mit hem eten woude opten hogen dertiendach die conincwas in hopen dat hi wat wonderlicx van hem ſien ſoude ende woudet gheern doen. Ende als die homſſe wt was ſo ghing die biſcop wt ſijn ſtudoer camer en̄ ontfing den coninck mit al ſijn gheſinne ſeer vriendelike. Ende hi leyde den coninckwt eenre ſalen in een hoff off bogaert daer die bomen ſtonden van wonderlike ſcoēheyt ende daer waren dienres. ende daer was alle ding bereyt dat totter werſſcapbehoeff was Ende in dien tijden ſo was een harde wijnter en̄ die eerde was op dietijt alle bedect mit ſnee. ende des conines gheſinne ſpraken onderlinghe. ſall die co-ninck hier eten in deſen couden hoff. ende als die coninck was gheſeten ende diebiſcoppen ende die ander princen en̄ huuſgheſins des conincs elck na ſinre weer-den ende verbeyden die ſpiſe. te hant ghinc wech dat yſe en̄ die ſnee ende daer quāen ſomers hette ende die ſonne ſcheen harde werm ende wt der eerden wies groengras ende alle die bloemen bloyede in wonderlijcke ſchoenheyt wt elcken bomenweſſen telghen ende groen blaeden ende rijp vruchten diemen rechteuoert etenmocht Ende die wijngaerde bloyeden en̄ gauen ſoeten weck ende hadden ſom rijpeduuen en̄ die vogelen ſongen blijdelick va velke ſange ſi alle u̓blijden die d̓ ſatenen̄ het was daer ſo warm dat ſommige deden hoer dubbelde cleder wt en̄ ſom ghin-gen onder ſcheē vāden bomē die dieres brochtē t tafelē menichrehāde en̄ veelheit