¶ Radbodus was die xiiij biſcop van vtrecht xvij. jaer lanck deſe biſcop werghecoren om begheerten wil vanden keyſer arnulphus Nochtans was hijt nodehi was een heylich man wel gheleert oetmoedich ende hoech gheboren Want die coninck radbodus die der vrieſen coninck was die was ſijnre moeder oude vaderEn̄ guntharius die eertſche biſcop van colen die was ſijn oem deſe biſcop was inden ſeuen vry conſten wel gheleert en̄ hi beſcreef veel duechden van ſinte willibror-dus ende van ſinte bonifacius Ende oeck ſoe dichte hij ende ſcreeff een heel volambocht en̄ hyſtorie diemen noth hudens daghes ſinghet op ſinte martijns dachtranſlacio Ende als hi dat biſdom aen ghenomē had ſo leuede hi voert aen. altoerin vaſten in bedinghen ende in aelmiſſen te gheuen ſonder oflaten totten eynden toevan ſinen leuen. Hij plach te ſitten in die ſtadt van deuenter want die ſtadt vāvtrecht ouermits den denen ende noermans verdeſtrueert was.¶ Het gheſchiede dat die biſcop quam op een tijt tot vtrecht om te verſoekē mitdeuocien die ſtede daer die heylighe vaders laghen Mer die denen die dat nijt ghhenghen en wouden quamen hem teghens lopen mit machten en̄ verboden hem dathi nijt vorders en ghinghe. die heylighe vader vaderlick vermaende dat ſi aen nAnno din̄Biſcoppenvan vtrechtRegierdenmen ſouden dat kerſten gheloue ende oflaten hoerpÿnlicheyt die kerſten te doden Mer hoe hij henmeer predicte hoe ſi quader worden En̄ dreych.den den heylighen biſcop te doen ſteruen enen bitteren doot Ende als die biſcop ſach dat hi die ver-koren kinderen nijt bekeren en̄ mocht verbande hiijᶜelRadbod.xvij jaerſe ende vermaledideſe. ende rechtevoert quam een blixem vanden hemel ende ver-bernde die denen ſo dat ſi yammerliken hoer leuen eynden. die kerſten die dit mira-bel ſaghen vielen te wapen ende ſloeghen alle die denen doot die daer waren endejaechdeſe alle vter ſtadt van vtrecht. Die heylighe biſcop bloyede mitten ſermoͤder prophecien want hi veel toecomende dinghen ſinen heymeliken vrienden dedverſtaen.Ende baldricus des grauen kunthaerdus ſoen van cleue die een ſedich jonghling was tot eene tijt brocht hi mit hem tot deſen heylighen biſcop twee clerckenwt ſijns vaders lande ende badt dat hi ſe prieſters wyen woude Mer deſe heylighevader wert lachende mit blider aenſichte ende ſprack lieue ſoen int derde jaer vannv ſel ic doot weſen Ende du ſulſte weſen een herde van deſer kerckē van vtrechende ſo ſulſtu deſe clercken mit dijns ſelfs handt prieſters wyen. ende dan ſalſtuweder maken deſe ſael ende deſe ſtadt van vtrecht alſo als ſi was te voren.