¶ ¶ Cractatuset in ligno crucis ad maturitatēſaporoſa ꝑ et̓m ſolis calorē meridianū xp̄i videlicet caritatē ꝑuenit/ et in orto ꝑadiſi mēſa celeſtis.ſ. dei deſiderātibꝰ ipſū ꝓponiturdeguſtandꝰ Et hͦ inſinuat primꝰverſiculꝰ qͦ d̓r O crux fructex ſaluificus viuo fonte rigatꝰ/ cuiusAos aromaticꝰ fructꝰ deſideratus¶ Verbū licet hic fructus vnꝰ ſitet indiuiſus/ qꝛ tn̄ ſcd̓m eius multiplices ſtatus dignitates v̓tuteset opera multiformibꝰ cōſolatioFibus deuotaˢ animas cibat. quequidem ad duodenariū numerūreducūtur Id̓o fructꝰ h̓ ligni vibeqͣſi ſub duodeciꝫ ſaporibꝰ in duodecim ramīs guſtandꝰ ꝓponituratqꝫ deſcribit̉ ¶ Vt in pͥmo ramuſculo mens xpō deuota ſapoe̓ ſuauitatis ꝑcipiat p̄clarā ſaluaborisſui recogitando originē ⁊ dulcemnatiuitatē ¶ In ſcd̓o ramuſculo.dignatiue cōdeſcencionis conuerſatione humilē ¶ In tercio celſitudinē ꝑfecte v̓tutis ¶ In quartoplenitudinē habūdantiſſime pietatis ¶ In qͣnto cōfidentiā quamhabuit in ꝑiculo paſſionis ¶ Inſexto patientiā quaꝫ exhibuit inillatis iniurijs ⁊ cōtumelijs magnis. ¶ In ſeptimo cōſtantiā quāſeruauit in ipſo cruciatu ⁊ doloreaſperrime crucis. ¶ In octauovictoriā quā aſſecutꝰ ē in cōflictuet tranſitu mortis ¶ In nono refurrectionis nouitatē nu̓s dotibꝰadornata ¶ In decimo aſcenſionis ſublimitatē ſpūaliū cai̓ſmatūfancti Bonauenturediffuſiuā. ¶ In vndecimo eqͣtatēfuturi iudicij ¶ In duodecīo eternitatē d̓ini regni. ¶ HHos aūt id̓ovoco fructꝰ/ qꝛ ſua maxima ſuauitate delectant/ et v̓tuoſitate cōfortant animaꝫ medicante in hijs etdiligētius ſingula ꝑtractantē Sitn̄ abhorreat exemplū p̄uaricātis ade. qui lignū ſcīe boni ⁊ malip̄tulit ligno vite Qd̓ quidē vitae̓nō p̄t/ niſi rōni fidē inueſtigationi deuotionē/ curioſitati ſimplicitatem Tandēqꝫ carnali ſenſui ſeuprudētie carniſ/ ſacratā p̄fea̓t xp̄icrucē / ꝑ quā ſcīſpūs caritas in cordibꝰ deuotiꝰ nutrit̉/ ⁊ ſeptiformisgrā diffūdit̉ Sic̄ ī duobꝰ ſup̄mis⁊ poſtremis v̓ſiculis poſtulat̉Ramꝰ Iheſus ex deo genitꝰXpergiſcere ꝓinde anima deo d̓uota Et ſingulaq̄ de iheſu dicūtur diligēber diſcute Atbenor ꝯſidera ⁊ moroſe ꝑtracta Cum iheſū audis exdeo genitū Caue ne mētis tue oculis infirmū aliqͥd carnalis cogitationis occurrat. quin potius colūbino. Et aquilino intuitu ſimpl̓rcredē/ ac ꝑſpicacit̓ cōtēplare/ qūoab illa et̓na luce ſiml̓ īmēſa ⁊ ſimpliciſſima ⁊ fulgētiſſima ⁊ ſummearchana Coeternꝰ ooeqͣlis. ⁊ conſb̓ſtātial̓ ſplēdor orit̉/ q̄ eſt v̓tus ⁊ſapīa pr̄is generātis/ in qͦ pr̄ oīadiſpoſuit ab et̓no/ ꝑ quē fec ⁊ ſcl̓afcāqꝫ gub̓nat ⁊ ordīat ad gloriāſuā/ ꝑtī ꝑ natua̓m/ ꝑtī ꝑ gͣtiā/ ptīꝑ iuſticiā/ ꝑtim ꝑ mīam/ vt nichilmūdo inordinatū relinquat