¶ Soliloquiumfelicem choreaꝫ fueris aſſumptaet cum omne tormentū tibi ſi pievixeris. ſi patient̓ ſuſtinueris conuertetur ineternū iubilū Tuc deomnibꝰ hijs laudabis dn̄m deuꝫtuū labijs exultationis dices iſericordias dn̄i ineternū cantaboQuo cātico ſcd̓m Augꝰ. in librode ciuitate dei/ qd̓ catatur in laudēglorie xp̄i/ cuiꝰ ſanguine liberatiſumꝰ/ nichil erit iocūdius illi ciuitati ⁊ nichil dulciꝰ. Tu ergo cumtēptationibꝰ ꝓbaris/ cū ꝑſecutionibus inpūgnaris/ cūqꝫ in hoc ſeculo varijs tēptationibꝰ īfeſtaristunc menbe in celū euola ⁊ cogitaꝙ hoc nō eſt aliud niſi et̓ni gaudij materia Et tūc ẜm Gregoriū.Conſidea̓tō p̄mij minuit vii flagelli Gregoriꝰ. Si conſideremꝰ q̄et quāta ſunt qͥ nobis ꝓmittūturin celis/ vileſcūt aīo oīa q̄ ſunt interris Reuera nō tm̄ bona q̄ delectabiliter poſſidemꝰ/ veꝝ etiā malaq̄ lamētabilit̓ ſuſtinemꝰ Bernardus Nō ſūt condigne paſſioneshuiꝰ tꝑis ad p̄terita culpā que dimittit̉/ ad pn̄tē grām q̄ īmittitur⁊ ad futurā gloriā que ꝓmittiturQuātū tūc o aīa cū gaudio poſſidebis/ qn̄ ꝑfecte intelliges/ ꝙ innundo cū tanto ꝑiculo. qͦ pleriqꝫopprimūt̉ vixiſti/ ꝙ demonis fallaces aſtucias q̄buˢ ml̓ti decipiūt̉viciſti/ ꝙ cruciatus et̓nos quibꝰinnumea̓biles affligūtur euaſiſtiAnima ¶ O homo ꝙͣ ſana ⁊ ſalutifera eſt hec tua ꝯſolacio/ quiaſancti Bonauēturetū hec q̄ ꝓpoſuiſti aduerbo cōſolatione ex ſpe non modica recipio.Sed o dn̄e deuˢ qͥd putaˢ tūc eritcū hoc qd̓ modo ſpero veracit̓ poſfidebo ¶ Homo ¶ O aīa modicaſūt hec q̄ audiſti īmō ꝯꝑatiue qͣſinulla ſūt/ que menbe ꝑcepiſti/ ſedparūper oculos mētales erige/ etquanta ſint gaudia q̄ de hijs p̄cipias/ q̄ iuxta de ſūt deuota mentefrequēcius volue ⁊ r̓uolue Attende igitur ⁊ conſidera locū ſpacioſūquē tibi d̓ina ſapīa edificauit Attende ⁊ victū delicioſū / ornatū curioſū/ theſauꝝ p̄cioſum/ quē tibieberna ꝑ obentia cōgregauit Attende etiā collegiū famoſū cum qͦde d̓ina clemēcia mens tua eternaliter exultabit. O aīa attendeY glorioſa ꝙͣ famoſa ꝙͣ gaudioſa eſt iſta domꝰ dei ciuitaˢ celeſtismanſio ſecura/ patria continenstotū qd̓ delectat Attende ꝙͣ claraet luminoſa ꝙ ſplendida eſt ciuitas que nō īdiget ſole neqꝫ lunavt lucrant in ea/ ſed ipſe dn̄s ſoliuſticie candor lucis et̓ne/ lux eiꝰeſt/ et lucerna eiꝰ agnꝰ. O animaattende ꝙ alta/ et ꝙͣ ſpacioſa/ qͣpulchra ⁊ ſpecioſa/ ꝙͣ decora ⁊ formoſa eſt ciuitaˢ illa. quā ornat ꝑſeipſam trinitas beatiſſima. O ꝙͣglorioſa dicta ſunt de celeſti ciuitate dei O iſrahel ꝙͣ magna ē domus dei/ ⁊ ingēs locꝰ poſſeſſioniseiꝰ O aīa illic cōtemplare tab̓nacula patriarchaꝝ ⁊ prophetarūhabitacula apoſtoloꝝ ⁊ martirū
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten