Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

Seplimaꝑpetuū. ſic corpꝰ habeat. cui ꝑpetuo influat vitā. ac hoc corpusqd̓ anime vnitur ex ipſa vnioneordinationē habeat ad incorruptionē ꝑpetuā. ita tn̄ illud incōſiſtit ſb̓a totius corporis ſicutſunt mēbra pͥncipalia. et etiā humiditas radical̓. et caro ẜm ſpeciēhabeat ordinationē neceſſariam.alia v̓o .ſ. caro ẜm maberiā. ꝑtesque ſūt de bene eſſe corporis habeant ordinationē de congruo. etid̓o pͥme ꝑtes ſūt ordinate ad reſurrectionē ẜꝫ ordine neceſſitatisalie v̓o oēs ẜm ordinē ꝯgruitatis Quē qͣdē ordinē qꝛ deꝰ īpreſſitnature. natura non pōt ꝑficere.qꝛ p̄t mortuū ſuſcitae̓. et ipſad̓ina ꝓuidētia nihil debuit facerefruſtra. neceſſe eſt ipſius v̓tubereparet. idē corpꝰ nu̓o īmortaleet ex oībus ꝑtibus cōſtitutū. etiāſalua tota veritate hūane nature autē hec natura habeatin ptāde ſed ſolū ī appetitu. qꝛ necidē corpus nu̓o deſtructū reꝑarep̄t cum poſſit in totā rei ſb̓amneqꝫ corpꝰ īmortale poſſit effice̓.cuꝫ omne naturā generabile ſitcorruptibile. nec diſperſa collige̓neceſſe eſt reſurrectio ſeminalibꝰ nec naturalibꝰ cauſis. ſedpͥmordialibꝰ att̓buat̉. vt fiat ẜmcurſū mirabilē. et ſuꝑnaturalē. etẜm d̓ine imperiū volūtatis Capitulū. vi.De igne infernali.Onſeq̄nter de ꝯſequentibuˢ ad iudiciū ē dicendūCPars.que ſūt duo. pena infernal̓. gloria celeſtis De pena igit̉ īfernali benendū ē pena infernaliseſt ī loco corꝑali deorſū in eternaliter affligētur oēs reprobi.hoīes ꝙͣ ſpūs mali Affligētur āteodē igne corporali cremabitaffliget ſpūs etiā corpora. tū̄corꝑa illa cōſumet ſed ſꝑ affligetaliget alios plus. et alios minusẜm exigētiā meritoꝝ Huiuſmodi autē afflictioni ignis cōiunctaerit afflictio ẜm oēs ſenſꝰ ꝯiūctaerit pena vermis carētia viſionisdei. ita ī hijs penis ei̓t varietas varietate acerbitas. acerbitate int̓mīabilitas. vt ad reproboꝝ ſuppliciū dorintoꝝ funꝰ aſcēdat in ſecula ſeculoꝝ āt ad invelligentiā p̄dictoꝝ eſt. quiapͥmū pͥncipiū ſūmū ſit. eo pͥmūſit qͥcqͥd habet. habet ī ſūmo. id̓oneceſſe eſt ipſū eſſe rectiſſimūergo ī retribuēdo agat ẜm rectitudinē. ſicut ꝯtra ſe face̓ p̄t.ſe negare. nec ſuā iuſticiā īpugͣreſic neceſſai̓o ſua rectitudine exigēde. oꝑet pctm̄ puniat̉ ẜm qn̄titate culpe. in hijs maxīe legemīe cōtēnētes. īpenitētiā impegerunt in ſeueritatē iuſticie Qm̄ergo ſeueritas iuſticie ē cōſiderae̓culpā ſolū ꝙͣtū ad radicē. verūetiā ꝙͣtū ad circūſtātias aggͣuantes. cōgruiſſimū ē vt iudex iuſtuspenas debitas ab impijs exigatvſqꝫ ad vltimū qͣdrantē. vt ſicremaneat dedecus pctī ſine decoe̓iuſticie. et ſicut manifeſta ē ptāsh 2