¶ Greclloquij.homine ꝑturbato debuit ꝑturbari. hoīe expurgato debuit expurgari. hoīe innouato debuit innouari. et hoīe cōſūmato debuit q̄etari. pͥmo ergo qm̄ mūdus ille ꝑturbari debet hoī ꝑturbato. ſicutſtetit cū ſtante. et quodāmodo oecidit cū labente. et in futuro iudicio ꝓpter ſeueritatē iudicis on̄dendā neceſſe ē hoīm corda terreri. ⁊pctōꝝ maxime qͣ vniu̓ſoꝝ dominūcontēpſerūt. vt ſic om̄is creaturad̓inū accipiat jelum ⁊ cōformet̉auctori. et cōformet̉ etiā habitabori. neceſſe eſt totiꝰ orbis cardines horribiliſſime cōmoueri Etqꝛ nihil intēſius ⁊ velotius ⁊ horribilius in agendo cōmouet aliaelemēta ꝙͣ ignis. Hinc inde ex oīꝑbe cōcurrēs Hinc ē ꝙ neceſſe eſtꝙ ipſiꝰ iudicis faciē igniꝰ p̄cedatnō ex vna ꝑte. ſed ex ōni ꝑbe mūdi. vt ſit ibi cōcurſus ignis elemētaris ⁊ t̓reſtris. ignis purgaborijet infernal̓. vt ꝑ īfernalē reprobiadurātur ꝑ purgatoriū iuſti purgētur. per terreſtrē hec t̓re naſcētia cōſūmātur. per elemētare elementa ſubtiliētur ad īnouationisfacie diſponātur. ⁊ ſimul cū hic cetera cōturbētur. vt nō ſolū hoīeset demones veꝝ etiā angelividentes terreātur ¶ Rurſuꝰ qm̄ mūdꝰille purgari debet cū hoīe expurgato. et homo in ſtatu final̓ temporiˢ īdiget purgari a ſcoria auaritie ⁊ malicie ſicut in pͥmo tēporea fece luxurie Indiget etiā purgari et velocit̉ ⁊ intime ⁊ ꝑfecte HincBonauentureeſt ꝙ ſicut mūdus pͥus deletꝰ eſt.et quodāmodo purgatꝰ per elementū aque qd̓ eſt frigidū cōtraardorē. et fetorē luxurie. ſic final̓mūdus per ignē ꝓpter refrigeriūcaritatis. et frigus malicie ⁊ auaricie que regnabunt in fine qͣſi inipſius mūdi ſenectute. que quiamaxime ſūt adherētie. neceſſe eſtꝙ purgās ſit actionis intime violencie ⁊ accelerate. qd̓ nō cōtingitreperire ī elemēto alio ꝙͣ in igneid̓o ſicut factū eſt aquaꝝ inundatione diluuiū. ſic ꝑ actionē ignishuius mundi ſenſibil̓ facies exuretur. ¶ Amplius qm̄ mundꝰ illeinnouari debet cū hoīe innouatonec innouari p̄t aliquid in nouāformā niſi perdat vetuſtam. et qͦdāmodo diſponatur diſpoſitōnenoua ſuꝑinducta. Hinc eſt ꝙ cūignis maxime habeat virtutē expulſiuā forme extranee. habeatetiā vim ſubtiliatiuā. et celeſti nature cognitā ꝙ per ipſū debet fieripurgatio ſimul ⁊ īnouatio. ita ꝙcū geminā habeat efficaciā qnͣtūad aliquā iudicis faciē aduentuꝫp̄cedet. ꝙͣtū aūt ad reliquā hꝫ ſeq̄Et cū innouatio ſit ad nouitatēque amplius nō redit ad vetuſtatem. ac ꝑ hoc ad nouitatē incorruptibilē quā dare nō eſt in potentia alicuiꝰ creatue̓ Hinc eſt ꝙlꝫ in illa purgatione ⁊ inouacōeignis aliqͥd agat per naturalemv̓tutē vt inflāmare. purgae̓. rarefacere. et ſubtiliare. tn̄ neceſſe ē ꝙcū illa virtute naturali. ſit virtus