¶ Sexta¶ Capitulū. xi.De integ̓tate extreme vnctionisE ſacrō extreme vnctionis hͦ in ſūma tenēdū eſtꝙ ip̄a eſt ſacr̄m exeūtiūex hac vita p̄p̄arans ⁊ diſponensad ſanitatē ꝑfectā Valet etiā addelendavenialia. ⁊ ad recuꝑandāſanitatē pn̄tē ſi infirmo expediat¶ Ad huiꝰ ſacͣmēti integritatē req̄ritur oleū ſimplex. ſed cōſecratūvocalis exp̄ſſio verboꝝ ⁊ orationūinunctio infirmi in ſeptē ꝑtibusdet̓minatis .ſ. in oculis. auribꝰ naribus. labijs. manibꝰ. pedibꝰ. etga midio.lūbis Nec debet illd̓ ſacr̄m dariniſi adultis ⁊ poſtulantibꝰ īminēbe ꝑiculo mortis. ⁊ hoc ꝑ manꝰ ⁊miniſteriū ſacerdotis ex qͦ colligitur ꝙ int̓ hoc ſacr̄m ⁊ cōfirmationē eſt dr̄ia ſeptiformis. ſcꝫ inefficacia. in forma. ī materia. in ſuſcipiente. in dante. in loco. et in tꝑeNō aūt ad ītelligentiā p̄dictoꝝhec eſt. qꝛ pͥncipiū noſtꝝ reparatiuū. verbū ſcꝫ incarnatū. nos reparat inqͣtū mediator dei ⁊ hoīmhō xp̄s Ih̓s inqͣtū Ih̓s hꝫ ſaluae̓inqͣtū aūt xp̄s vnctos hꝫ vnctiouios ſumuidponis gratiā in alios deriuare Hinceſt ꝙ ipſiuꝰ eſt in ſacramētis ſuisvnctionē mēbris ſuis tribue̓ ſaluItſepratarē ¶ Qm̄ aūt aīa ad hͦ ꝙ ꝑfecteſanetur. indiget triplici gn̓e ſanitatis ſcꝫ ad ſtrēnuitatē actionis.ad ſuauitatē contēplationis ⁊ adfelicitatē cōprehēſionis. et pͥma ēintrātiū in acie eccleſie. ſcd̓a eſt p̄fidentiū in eadē quoꝝ ē alios eruParsdire. ⁊ tercia ē exeuntiū de eadē ꝑmortē Hinc eſt ꝙ nō ſolū vnctionē ſacͣmētalē inſtituit dn̄s in confirmationē. veꝝ etiā mediā in ordine pōtificali. et extremā vnctionē immentē ꝑiculo mortis ¶ Qm̄ergo finis īponit ncc̄itatē hijs q̄ſūt ad finē Hinc ē ꝙ ẜm exigētiāhuiꝰ finis debet hoc ſacr̄m oꝑaridebet etiā inte grari. ſuſcipi ⁊ diſpēſari pͥmū igit̉ qꝛ huiꝰ ſacr̄i debꝫoꝑatio regularia fine. et finis eſtqꝛ introductū ē ad ſalutē felicitatis ꝑpetue facilius ⁊ expediētiuscōſequendū. et hͦ fit ꝑ deuotionēſurſū leuantē. ⁊ ꝑ exonerationē aculpis venialibꝰ ⁊ alijs ſequeliˢ q̄deorſū dep̓mūt Hinc eſt ꝙ ſacr̄miſtud efficaciā hꝫ ad deuotionē excitandā. et ad venialia dimittēdaet ad pctōꝝ ſcoriā faciliꝰ abolēdāEt qꝛ pluribꝰ īfirmis expedit adhuc viue̓ ad ſuoꝝ cumulū mei̓toꝝHinc ē ꝙ ſacr̄m iſtud ⁊ animā vigorando in bono. ⁊ exonerando amalo. freq̄nt̓ etiā alleuiat a morbo. et hͦ eſt qd̓ d̓t btūs Iacobꝰ ꝙoratio fidei ſaluabit infirmū. et ſiin pctīs fuerit dimitbent̉ ei Rurſus qꝛ huiꝰ ſacͣmēti īſtitutio debꝫeſſe ẜm exigētiā finis Et h̓ eſt acq̄ſitio ſpūalis ſalutis ꝑ r̓miſſionēculpaꝝ. et hͨ ſalꝰ reſpicit ſanitatēet munditiā cōſciētie īterioris ẜmquā iudicat ille iudex celeſtis Hiceſt ꝙ in iſto ſacrō debet eſſe oleūſimplex ⁊ ꝯſecratū. qꝛ ſcitatē ⁊ intorē deſignat. in hͦ habitaculo cōſcientie Quia v̓o ſuꝑ illā ſalutemg j
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten