¶ Greuiloquijexpediendā. neceſſe habemꝰ expediri ad declinandū a malo qd̓ fitꝑ timore Neceſſe etiā habemusexpediri ad ꝓficiendū in bono duplici vel neceſſitatis. vel ſuꝑerogationis. Circa pͥmū expedinmi perſcientiā ⁊ pietatē. ita ꝙ vnū eſt dirigens ⁊ aliud exequēs. Circa ſecundū expedini ꝑ cōſiliū dirigēs⁊ ꝑ fortitudinē exēquēte Neceſſeetiā habemꝰ qͣeſcere in optimo. ⁊hͦ ꝙͣtū ad intellectu veri. ⁊ ꝙͣtū adaffectū boni. pͥmū fit ꝑ donū intellectꝰ. ſcd̓m ꝑ donū ſapīe ī quoeſt q̄es. ſexto ad expeditionem incōtemplādo dona ſpūſſcī in ſepdenario nu̓o ſūt. Nā ad vitā iherarchica ⁊ cōtēplatiuā neceſſariū eſtaīam purgari illuminari et ꝑfici.Purgari autē oportuit a cōcupiſcentia. a malicia. ab ignorātia. abinfirmitate. ſeu īpotētia. pͥmū facit timor. ſcd̓m pietas. t̓ciū ſciētiaqͣrtū fortitudo Illuīari aūt īdigemus in oꝑibus reꝑationis ⁊ primarie ꝯditionis. pͥmū dat cōſiliūſcd̓m intellectꝰ Perfici aūt habemus ꝑ acceſſū ad ſūmū qd̓ ꝯſiſtitin vno ⁊ hͦ ꝑ donū ſapīe. ⁊ ſic archanū cōtēplationis ab alto conſūmatur qͣſi in cubito. q̄nto ad expeditionē in actionē ⁊ ꝯtēplatione ſeptē debēt eſſe dona ſpūſſcī.Nā cōtemplatiua ꝓpter cōuerſionē ad trinitatē tria debet habe̓dona expedientia .ſ. ꝙͣtū ad reuerentiā maieſtatis timorē. ꝙͣtū adintelligentiā veritatis intellectū.ꝙͣtū ad ſapīam ſiue guſtū bonitaBonauenturetis ſapīam Actiua v̓o q̄ v̓ſaturin agendis ⁊ ſuſtinēdis. debꝫ hrēqͣtuor. ſcꝫ pietatem ad agendū. etfortitudinē ad ſuſtinēdū. ⁊ directiua hoꝝ duoꝝ .ſ. ſciētiā ⁊ cōſiliūvn̄ qꝛ ad expeditione neceſſariaeſt directio. id̓o fit donoꝝ cōbinatio. et plurima ſūt dona ad intellectū ſpectātia. qꝛ lux cognitionisvehemēter expedit ad dirigēdospedes in viam rectā.¶ Capitulū. vi.¶ De ramificatione grē in habitus beatitudinūE ramificatione aūt gͣtiein habitꝰ beatitudinū hͨͦtenēda ſūt .ſ. ꝙ ſeptē ſūtbtītudines. qͣs ſaluator enu̓at inẜmone. de mōbe .ſ. pauꝑtas ſpūsmititas. luctus. et eſuries iuſticie.miſericordiā. munditia cordis. etpax. ad has btītudines ꝓpter ſuiꝑfectionē ⁊ plenitudinē. duodecīfructꝰ ſpūs. ⁊ qͥnqꝫ ſpūaleꝰ ſenſꝰcōſequūtur q̄ nō dicūt nouos habitus ſꝫ ſtatꝰ delectationū. ⁊ vſusſpūaliū ſpeculatōnū q̄bꝰ replenʳ⁊ conſolātur ſpūs viroꝝ iuſtoꝝAō aūt ad intelligētiā p̄dictoꝝhec eſt. qꝛ cū reꝑatiuū principiūſit ꝑfectiſſimū ⁊ ꝑfectiſſime reꝑaratiuū ⁊ reformatiuū ꝑ donū gratuitū. idro grē donū ab ipſo manans liberal̓r ⁊ habūde ramificaridebet vſqꝫ ad habitꝰ ꝑfectionū. q̄cū fini approximēt. recto vocabulo nūcupant̉ ex noīe beatitudinūquaꝝ ſufficiētia nu̓s ⁊ ordo colligitur ex integritabe ꝑfectionis. et
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten