¶ GreuiloquijLege natue̓. et lege figue̓. pꝰ patriarchas ⁊ ꝓphetaˢ q̄bꝰ ⁊ ꝑ q̓s fuitincarnatio repromiſſa. pꝰ qͦs incarnari dignatꝰ eſt tamꝙͣ in finetēpoꝝ ⁊ plenitudinē. iuxͣ qd̓ dicitapl̓s At vbi venit plenitudo tꝑismiſit deꝰ filiū .ſ. factū ex muliere.factū ſub lege. vt eos q̄ ſub legeerāt re. Rō aūt ad intelligentiāp̄dictoꝝ hic eſt. qꝛ incarnatio eſtopꝰ pͥm pͥncipij reꝑantis iuxͣ qd̓decet ⁊ ꝯuenit ẜm lib̓tate arbitrijẜm ſb̓limitatē remedij. ⁊ ẜm integritatē vniu̓ſi Nā ſapientiſſimꝰartifex in agendo oīa hic attēditqm̄ ergo lib̓tas arbitrij hͦ reqͥritvt ad nihil trahat̉ in vita. ſic debuit deꝰ genꝰ hūanū reꝑare vt ſalutem īueniret q̄ vellet q̄rere ſaluabore. q̄ vero nollet q̄rere ſaluatorē. nͨ ſalutē ꝑ ꝯſequēs īueniretnullꝰ autē q̄rit medicū niſi recognoſcat ſe egrotā. nullꝰ q̄rit adiudorē nͥ recognoſcat ſe īpotētē Qꝛigr hō in p̓nº ſui lapſꝰ adhuc ſuvbiebat. de ſcīa et v̓tude. ideo premiſit deꝰ lege natue̓ in qͣ vinceret̉de ignorātia Et pꝰ cognita ignorantia ſed ꝑmanēte ſuꝑbia. de virtude qͣ dicebant nō deeſt q̄ īpleatſed deeſt q̄ iubet addidit lege preceptis moralibꝰ erudientē ⁊ cerimonialibꝰ aggrauantē vt habitaſcīa. et cognita īp̄otentia. ꝯfuge̓tad d̓inā miſericordiā ⁊ grāꝫ poſtulandā q̄ data eſt nob̓ in aduentuxp̄i. ideo pꝰ legē natue̓ et ſcp̓tureſubſequi debuit incarnatio verbi.¶ Rurſus. qm̄ ſublimitaˢ remedijBonauenturereq̄rit vt credat̉ fide firmiſſima. ⁊ametur caritate ardētiſſima tāꝙͣmiſteriū ſecretiſſimū ⁊ ſalub̓rimūideo cōgruētiſſimū fuit vt an̄ xp̄iaduentū p̄irent ml̓ta teſtimoniaꝓphetaꝝ tam explicita in v̓bis. ꝙͣīplicita in figuris. vt multis ⁊ firmis teſtimonijs qd̓ erat ſecretū.fie̓t certū ⁊ īdubitabile ad credēdum Preirēt etiā multiplicia ꝓmiſſa⁊ ardētiſſma deſideria. vt ꝓmiſſū beneficiū expectaret̉. expectatū differret̉. dilatatū ampliusdeſideraret̉. et diu deſideratū. feruētiꝰ amaret̉. ⁊ gͣtioſiꝰ ſuſciꝑet̉ etſuſceptū ſollicitiꝰ ẜuaret̉ Poſtremo qm̄ ītegtas ⁊ ꝑfectio vniu̓ſi req̄rit vt vniu̓ſa ſint ordinata ꝙͣtūad loca ⁊ ꝙͣtū ad tꝑa. et hͦ opꝰ incarnationis ea̓t ꝑfectiſſimū interoīa oꝑa d̓ina. et ꝓceſſus debet eēab īꝑfecto ad ꝑfectū. ⁊ nō ecōuerſo Hinc ē ꝙ opꝰ illud debuit fieriin fine tēpoꝝ vt ſicut pͥmꝰ homoq̄ erat totiꝰ mūdi ſenſibilis ornamentū. vltimo fuerat conditus .ſ.ſexto die ad totiꝰ mūdi ꝯpletionēſic ſcd̓s hō totiꝰ mundi reparaticōplemētū in qͥ pͥmū pͥnᵐ iugiturcū vltimo .ſ. deꝰ cū limo fieri d̓buitin fine tēpoꝝ hͦ eſt in ſexta etate.que eſt etas apta ad exercitiū ſapientie. et ad eneruatione concupiſcentie. et ad trāſitū a ſtatu turbinis ad qͣetē q̄ oīa cōpetūt ſexteetati decurſuꝰ mūdi ꝓpt̓ īcarnationē filij dei Qm̄ ergo aduētꝰ xp̄ifuit in tꝑe legiˢ gre ⁊ in exhibicione miſericordie repromiſſe. et in
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten