Druckschrift 
Opuscula : P. 1.2.
Einzelbild herunterladen
 

Breuiloquij.origine ml̓tiplicē cōtrahimꝰ miſeriā pene. certū eſt oēs naſcimꝰnatuā filij ire. ac pͥuati rectitudine original̓ iuſticie. quā p̓uationem vocamꝰ originalē culpā. qꝛoīs culpa dicit receſſū a bono incōmutabili. et acceſſū ad bonūmutabile. et recede̓ a bono īcōmūtabili eſt recede̓ a ſūma v̓tube bonitade. acorde̓ aūt ad bonū cōmutabile ē plꝰ debito ī illd̓ amorētende̓ Hinc ē ꝙͣ ꝑdens originalēiuſticiā incurrit infirmitatē. ignorantiā. malitiā. et ꝯcupīam Rurſus. qꝛ deſerēs bonū incōmutabile ꝓpt̓ bonū cōmutabile. efficiturindignꝰ vtroqꝫ Hinc ē rōne carentie originaliꝰ iuſticie. ꝑdit aīaquietē tēporalē ī corpoe̓ multiplicē corruptionē mortē. tādēſeꝑatur aviſione lucis et̓ne. amittendo felicitatē glorie. in aīa ꝙͣin corpoe̓ Poſtremo. qꝛ carētiahuiꝰ iuſticie. in naſcētibꝰ eſtmotū volūtatis ꝓp̓e. nec actualēdelectationē Hinc eſt origmnalipꝰ hanc vitā debet̉ pena ſenſus in gehēna. pro eo non ſupͣcōdignū. ſꝫ citra punit d̓ina iuſticia quā ſꝑ comitat̉ ſuꝑhabūdāsmiſericordia. Hoc credendū eſtſenſiſſe beatū Augͥ. licet v̓ba ip̄iꝰexteriꝰ ꝓpt̓ deteſtatione errorispelagianoꝝ aliqualē felicitatēeis cōcedebāt aliud ſentie̓ videāt̉vt ſcꝫ eoſ reduce̓t ad mediū abūdantiꝰ declinauit ad extremū. Capitulū. vi. De original̓ pctī trāſfuſione.BonauentureOdus aūt traductionisculpe original̓ eſt lꝫaīa ſit extraduce̓. originalis tn̄ culpa ab aīa ade trāſitad aīas poſteroꝝ mediābe carne cōcupiſcētiā gn̓ata. ita ſic̄ abaīa peccāte infecta fuit caro ade.et prona effecta ad libidinē. ſiclibidine ſeminata. et ſecū trahensinfectione vitioſā inficit et vitiatanimā. qͥdē infectio ī aīa tm̄eſt pena ſꝫ etiā culpa. et ſic ꝑſonacorrūpit naturā. et natua̓ corrupta. corrupit ꝑſonā. ſalua ī oībusd̓ina iuſticia cui nullo pobea̓tīputari infectio aīe. licꝫ creādoinfundat. et infūdendo vniat cumcarne infecta autē ad intelligentiā p̄dictoꝝ eſt. primūpͥncipiū fecerit hoīeꝫ ad mmaginēſuā. ꝓpter ſui ipſiꝰ exp̄ſſionē. ſic cōdidit ex ꝑte corꝑis. vt oēshoīes ꝓpagaretur a pͥmo homīetamꝙͣ ab vno radicali pͥnº. ſic exꝑte aīe. vt ꝓp̓t̓ exp̄ſſā ſil̓itudinēin eēndo et durādo. ꝙͣ intelligēdo amādo ī mediabe emanarēt oēsſpūs rōnales ab ipſo deo tanꝙͣ apͥmo pͥnº et īmediato E Et qm̄ ſpiritus tanꝙͣ excellētior magis accedit ad pͥmū pͥncipiū. ſic condidit deꝰ homine vt ſpūs p̄eſſet corpori. et corpꝰ ſubeſſet ſpiritui creato ꝙͣdiū ille ſubeſſꝫ ſpiritui increato. et econtra ſi ſpūs obedie̓tdeo iuſto dei iudicio. corpus ſuūinciperet ſibi rebellae̓ qd̓ et factūeſt adā peccauit. Sicut igit̉ ſiadam ſtetiſſet corpꝰ ſuū ſpūi obe