¶ Greuiloquijrediens ſupͣ ſeipſā reductionē cōpleta ⁊ ꝑfecta eſt oīpotētiſſiā. ſicet veritas oīſapiētiſſiā et bonitasoībemuolētiſſiā. et hͨ appropͥant̉qꝛ ordinē īſinuāt. Volūtas eī datp̄intellige̓ cognicōne. ⁊ volūtas ⁊cognitio p̄ſupponūt potētiā ⁊ virtutē. qꝛ poſſe ſcie̓ ē aliqͥd poſſe Exhijˢ appae̓t q̄ ē appropͥata ⁊ qͥbꝰet qͣ de cā. Hec em̄ vltīa .ſ. potētiaet ſapīa et volūtas ſunt illa potiſſime. In quibꝰ ſcp̓turis laudat̉ trinitas ſūma. et ideo de hijs aliqͥddicendū eſt breuit̓ ⁊ ſūmatim.¶ Capitulū. vij.De omnipobentia deiGitur de oīpotētia dei hͦẜꝫ doctrinā ſacrā benēdaſūt ꝙ deꝰ ē oīpotēs ita tn̄ꝙ ei nō att̓buun̉ actꝰ culpabilesvtpote mētiri ⁊ male velle Nec actus penales. vt metue̓ ⁊ dole̓ Necactꝰ corꝑales ſiue materiales. vtdormie̓ ⁊ ābulae̓. niſi forte tnͣſūptiue. Nec actꝰ incōuenientes. vtpoſſe face̓ maiorē ſe vel aliū deū ſibi eqͣlē vel īfinitū actu et ꝯſil̓ia. qꝛvt d̓t Anſelmꝰ. qd̓libꝫ ꝑuū īcōuenies apd̓ deū ē īpoſſibile. licꝫ tn̄ hͦnō poſſit. ē tn̄ oīpotēs vere ⁊ ꝓprieet ꝑfecta Intelligētia aūt ⁊ rō p̄dictoꝝ hͨ eſt. qꝛ pͥmū pͥncipiū eſtpotens potētia que eſt potentiaſimpl̓r. et iō diſtributio addita eidiſtribuit ꝓ hijs q̄ poſſe: e poſſeſimpl̓r Hec āt ſūt q̄ egrediūt̉ a potētia ꝯpleta ⁊ ordīata. Potētiā ātꝯpletā dico q̄ nō p̄t defice̓ nec p̄tſuccūbe̓. nec p̄t īdige̓. Potētia ātBonauentureincōpleta ī peccādo deficit. ī patiendo ſuccūbit. ī corꝑalibꝰ actionibus īdigētiā īcludit. Diuīa āt potētia qꝛ ſūma ⁊ ꝑfectiſſiā. id̓o nͨ ēde nihilo. nec ē ſub aliqͦ. nec egetaliqͦ alio. ac ꝑ hͦ nͨ culpabilia. npenalia nec matei̓alia p̄t. ⁊ h̓. qꝛoīpotēs potētia ꝯpleta ē Potētiā āt ordinatā ꝯtingit tripl̓r dicivel ẜm actū vel ẜm aptitudinē. velẜm poſſibilitatē. q̄ qͥdē poſſibilitas ē ex ꝑde ſoliꝰ v̓tutis increabe.qd̓ poſſibile ē Potētie pͥºº dictenō eſt tm̄ poſſibile. ſꝫ etiā actualeQd̓ ſcd̓o mō et nō pͥº ē poſſibileſimpl̓r. lꝫ n̄ actuale Qd̓ t̓cio mō⁊ n̄ pͥmo vl̓ ſcd̓o ē poſſibile deo ſꝫimpoſſibile creatue̓ Qd̓ nullo p̄dictoꝝ modoꝝ ē poſſibile. ſicut idqd̓ directe repugt ordini ẜm rationes ⁊ cās p̄mordialiſſiās ⁊ eternas: ſimpl̓r ē īpoſſibile. ſic̄ ꝙ deꝰfaciat aliqͥd actu īfinitū qd̓ ſil̓ faciat aliqͥd eē ⁊ nullo mō eē ꝙ faciat id qd̓ fuit etiā n̄ fuiſſe ⁊ cēbea̓talia q̄ poſſe eē ē ꝯͣ ordine. ⁊ ꝯplemētū d̓ine potētie. Ex hijs pꝫ qͦꝝeſt d̓ina potētia. pꝫ etiā q̄ debentdici ſimpl̓r poſſibilia et q̄ ſimpl̓rimpoſſibilia. ⁊ ꝙ aliqͦꝝ īpoſſibilitas ſimul ſtet cū vera oīpotentiaCapitulū. viij.¶ De ſapientia dei.E ſapīa v̓o dei hͨ benēdaſunt .ſ. ꝙͣ ipſa d̓ina ſapīalīpidiſſimū ꝯgnoſcat oīabo ⁊ mala p̄terita pn̄tia. ⁊ futuraactualia ⁊ poſſibilia. ac ꝑ hͦ incōp̄henſibilia nob̓. et īfinita. ita tn̄
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten