.xix.ergo ex ꝑte ip̄ius imaginationis ꝙ chr̄m exiſtentem in ho-ſtia intellectu videre nō poſſumꝰ Hoc etiā patet t̓tio ex ꝑ-te ip̄ius intellectꝰ Nam cuꝫ in hoſtia ſuꝑnaturaliter exiſtitet ſuꝑnaturalia intellectu caꝑe non poſſumus. ſi ꝯſideramꝰip̄ſum intellectū ſecūduꝫ ſe patet eſſe verū ꝙ chr̄m exiſtentēn hoſtia intellectu videre non poſſumꝰ. Debemꝰ ergo fideet deuotione ſuſciꝑe chr̄m eſſe ſub hoſtia vt tenet eccleſia. etſuppoſitis aliquibus principijs et aliquibus fundamentis fidei poſſumꝰ ml̓tas veras ꝯcl̓ones elice̓ circa p̄dictū ſacramētum. ſicut pōt ꝑſpectiuus multas ꝯcluſiones inferre ſuppoſitis ꝓpoſitionibus geometricis. nullo tamen ſuppoſito poſſumus defendere fidem et reſiſtere ꝯtradicentibus et aſſeren-tibus fidem impoſſibilia continere et contradictoria impli-careTheoreMa. xix.mnis ſubſtātia ſeꝑata chriſtum exiſtentē ſubhoſtia ꝑ intellectum videre poteſt. modū ta-men exiſtendi eius nulla intelligentia cōprehendit¶ Eſt aūt differentia inter ſubſtātias ſeꝑatas et hominesquia ſubſtantie ſeꝑate nō intelligunt cū diſcurſu. habēt eniꝫintellectū deiformē ⁊ eoꝝ ꝯgnitio nō eſt diſcurſiua vt vultdionyſius ſeptimo de diuinis noībus. hoīes autē intelligūtcum diſcurſu qꝛ noſtrū intelligere eſt cum ꝯtinuo et tempore Non īmerito ergo ſexto de diuinis nominibꝰ appellat dionyſius angelos intellectuales. et homines rōnales qꝛ intellectus nominat ſimpliceꝫ intuitum. ratio vero importat diſ-curſiuam cognitionem Si ergo angeli habent cognitioneꝫſimplicem et abſqꝫ diſcurſu ferunt̉ in cognitioneꝫ reꝝ: oporcet̉ ꝙ ſimplici intuitu ꝯtueantur naturas et quiditates entiūꝓpter quod licet ẜm rem rō ſiue rōnalis cognitio nr̄a plusimitetur cognitionem angelicam/ qꝫ faciat cognitio noſtraſenſitiua tamen quantum ad modum cognoſcēdi aliquo mōi

38 L