pa in hoc excederet notorie et eēt incorrigibilis: cūnō poſſet ex hoc eccl̓ia nō ſcandalizari: poteritꝭ dehoc accuſari in ꝯcilio ꝑ glo. ſingularē. in. c. ſi papa.xl. di. In dubio tn̄ p̄ſumendū eſt ꝙ faciat ex cā rōnabili. Idem panor. in. c. ꝯſtitutus. de reli. do¶ Octauo quero. an p̄dicti teneant̉ hāc reſtōnemfacere de bonis pr̄ionialibꝰ. An v̓o ſufficiat ꝙ ſatiſfaciant de fructibꝰ ꝑcipiendis. Rn̄. ꝙ cuꝫ qͥcqͥdſuꝑeſt eoꝝ vſibꝰ de ꝓuentibꝰ debeat̉ pauꝑibꝰ: nōſufficit facere reſtōnem de talibꝰ fructibꝰ: ſi hn̄t pr̄imonialia vel aliūde qͣꝫ de eccleſia q̄ſita: niſi qͣtenusſubtraherēt ſibi de neceſſarijs: vel qn̄ expēdiſſentcirca vtilitatē eccleſie de bonis pr̄ionialibꝰ: aut aliunde ꝙͣ ꝑ eccleſiā q̄ſitis. Item diuites et potentesſil̓iter tenent̉ qn̄ ꝑ fraudes vel minas vel importunitatē nimiā: vel al̓s recipiūt ſine iuſta cā. Secꝰ tn̄ſi ꝓpter neceſſitatē: vel hoſpitalitatē recipiūt. Sil̓rſi ſunt bn̄ meriti: vel honeſti ⁊ ſpūales viri: p̄ſertiꝫqꝛ iaꝫ impenderūt eccleſie ſuū ſeruitiū vel defenderunt eam ꝯtra p̄dones: vel p̄ſtiterūt prociniuꝫ incā vel hmōi. Talibꝰ eniꝫ tenet̉ eccleſia rependerevices. xij. q. ij. quicūqꝫ. De materia clericorū. videſingularia sͣ. Clericus. iiij.¶ Nono. quid de p̄latis eccleſiaꝝ qͥ ꝓcuratōeꝫ vl̓ſeruitiū aliqd̓ impendūt legato vel alij: ⁊ plꝰ a ſubditis extorquēt qͣꝫ ſoluāt. Rn̄. Monal. ꝙ ſic extorta reſtituere debēt: ⁊ tm̄dem pauꝑibꝰ erogare.¶ Decimo. vtrū qui ſil̓atione religionis aliqͥd acquirit: ſic̄ facit hypocrita teneat̉ ad reſtōneꝫ. Rn̄.Alex. de Alexā. ꝙ ſic: qꝛ ille qui dat aliqͥd hypocriritirote: quē extimat bonū ⁊ religioſuꝫ nō dat ꝑ ſe loq̄ndo: ſꝫ interpretatiue viro religioſo. vn̄ nō tranſfertur dominiū rei date hypocrite: ꝓpter qd̓ teneturad reſtōnem. Non ob. ꝙ ille cui ꝯfert̉ p̄benda abep̄o: qui creditur eſſe bonus: licet nō ſit non tenet̉ad reſtitutōnem: qꝛ reſpondet ꝙ non eſt ſimile: qꝛlicet ille qui ꝯfert illi p̄bendam credat illum eſſe caſtum: tn̄ ille cui ꝯfertur: fraudē nullam ꝯmittit: ꝓpter quam illi ꝯfertur: qꝛ nōͣ ſil̓at ſe caſtum tali intentōne: vn̄ licet ingrediēs ſit malus. vtputa. fornicator. licitꝰ tn̄ ē ingreſſus in p̄bendam. vnd̓ nōtenet̉ reſtituere. Sꝫ acquirens aliqͥd per hypocriſim tenet̉. qꝛ ingrediens eſt vicioſus ⁊ vicioſus ingreſſus. qꝛ fraude ⁊ dolo ingredit̉. Sꝫ ſi ingrederet̉ ꝑ fornicatōeꝫ: ſicut ſi ep̄s matrē vel ſorore clerici cognoſceret: ⁊ ob hoc ei daret: tenetur clericꝰ reſignare cognita veritate.¶ Cui auteꝫ debeāt reſtitui habita ab hypocrita?Rn̄. Inno. in. c. qꝛ pleriqꝫ. de īmu. ec. ꝙ forte nontenet̉ reſtituere illi qͥ dedit: qꝛ ꝯſecutus eſt mercedem ſuā. Et dicit ibi panor. ꝙ hoc ē notabile dcm̄Debet gͦ dari pauꝑibꝰ: niſi eſſet datuꝫ aliqͣ ſpāli cāexpreſſa. puta. in calicē: vel altare vel hmōi. Caueant gͦ ſibi om̄s clerici. ⁊ laici religioſi et heremite. qͥoſtendūt bonā vitā vt recipiant el̓ ynas.¶ Undecimo. quid ſi diues mentiendo ſe pauperem acquirat aliquid. an teneatur ad reſtitutōemRn̄. idem Ale. ꝙ tenet̉ ad reſtōnem eius quod ꝑlil̓ationem acquiſiuit: ſꝫ non tenet̉ reſtituere ei a qͦaccepit. quia ille meritum ⁊cͣ. Sed tenet̉ dare pauReſtitutio. xiiij. Fo. CCXXI.peribus: quibus ille dediſſet. ſi nō erraſſet. ſi ꝯſtetilli qui ſunt.¶ Duodecimo. quid de mendicantibꝰ validis qͥfingūt ſe infirmos: ⁊ nō ſunt. Et ſicut dicit glo. inl. vnica. de mendi. vali. lib. xj. poſſunt fingere cumherbis ⁊ alijs medicamentis deformitates membrorum ⁊ egritudines corpoꝝ. Rn̄. Io. de pla. ꝙinſpicienda eſt ꝯditio eorum. vt ſi in eis fuerit corporum integritas: ⁊ annoꝝ robuſtitas: eoꝝ inhertia ſine miſeratōne puniāt̉. hoc modo. vt ſi fuerītſerui ſubdant̉ dominio accuſatoris. Si v̓o liberi:efficiunt̉ coloni aſcripticij. Et hoc quando fingūtinfirmitatem. Qn̄ v̓o fingunt debilitatem: tunc ſieſt forenſis expellitur: ⁊ ad ſuas remittitur partesSi autem de vrbe. debet compelli ad opera. et artes. ⁊ exercitia publica operanda: vt. d. l. vnica.¶ Tercidecimo. quid ſi meretrix dolo. fraude. velꝑſuaſionibꝰ inducit aliquē vt ei donet. An teneatur reſtituere in foro ꝯſcientie. Et cui? Rn̄. panor.in. d. c. qꝛ pleriqꝫ. ẜm Inno. ꝙ nō ꝯpetit repetitioqꝛ hincinde verſat̉ turpitudo. vn̄ potior eſt ꝯditōpoſſidentis. ff. de ꝯdi. ob turp. cām. l. vbi aūt. Inforo aūt pnīali eſt vtriqꝫ pnīa iniūgenda ẜm eumqd̓ eſt notabile. qꝛ aꝑte ſentit ꝙ talis non tenet̉ adreſtōnem in foro aīe. Ideꝫ tenet Io. an. vt iſta noͣteneat̉ erogare pauꝑibꝰ. Prīo. qꝛ ius poſitiuuꝫ eſtꝓ ea. Dicit em̄ ꝙ meretrix turpiter facit: ſꝫ nō turpiter accipit: cuꝫ ſit meretrix: vt. l. iiij. ff. de ꝯdi. obtur. cām. videt̉ em̄ ꝯcurrere equitas naͣlis. Si em̄nō turpiter accipit: exqͦ eſt meretrix: gͦ nō tenet̉ reſtituere. Preterea fauet ſibi ius naturale in retentione ꝓpter voluntatē dn̄i tradentis. Nā nil tamnaturale ꝙͣ vt acqͥſitio fiat ẜm volūtatē dn̄i tͣdenit̉vt dictū eſt sͣ. Ideꝫ tenet Cy. ⁊ dicit ſe rn̄diſſe cuidam ep̄o ꝙ meretrix de eo ꝙ lucratur in meretricio pōt facere teſtm̄: ⁊ diſponere ꝓut vult nec ep̄spōt illis taliter acqͥſitis apponere manū: etiā poſtmortē meretricis. Secꝰ dicit Cy. in ea q̄ nō eſt meretrix. Dicit em̄ ꝙ lꝫ dūium reꝝ donataꝝ tranſeatin illam mulierem: tn̄ fiſcus tanꝙͣ ablator iniuſteq̄ſiti: illud aufert ꝑ. l. j. ff. de iure fiſci. Et dicit ꝙ tales mulieres tenent̉ in foro aīe: hec turpiter acquiſita reſtituere. Qd̓ placet panor. qꝛ iſte turpiter acceperunt: exqͦ nō erant meretrices: in palā queſtūfacientes. Ceſſat em̄ diſpoſitio. d. l. iiij. ⁊ etiā equitas naͣlis. Et iō Cy. etiā dicit ꝙ peccat ille qͥ meretricibꝰ nō ſeruat fidē ꝓmiſſam ꝑ rōneꝫ allegatamqꝛ ſic̄ nō turpiter recipit: ita nec turpit̉ ſtipulat̉ ſeurecipit ꝓmiſſionē. Et hanc opi. videt̉ approbareBar. in. d. l. iiij. Concludit gͦ Panor. ꝙ meretrixturpitur nō recipit bona: vel ꝓmiſſionem. ⁊ ꝙ deillis pōt ad libitū diſponere licet ꝯſultius agat dādo pauperibꝰ: maxīe de his q̄ ꝑ īmoderatā improbitatē lucrata eſt. Secus in alijs mulieribꝰ nō meretricibꝰ; quia iſte turpiter recipiunt dona vel ꝓmiſſionem. vn̄ ꝓmiſſione nō pn̄t agere. ⁊ receptatenentur reſtituere ⁊ fiſcus pōt illa bona occupareAdde tn̄ predictis ꝙ notat Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lxij.ꝙ ſi meretrix aliqͥd ſuꝑflue: vel fraude: vl̓ dolo extorſiſſet tenetur eidē reſtituere. Et hoc vr̄ equumoo iiij