Reſcriptumſuperiorē: ſi eſſet: quis nō poſſet adire ⁊ conqueride iniuſticia iudicis. niſi pͥmo ip̄m iudicem requiſiſſet. ergo ⁊ mō ipſa ꝑs ad hoc vt poſſit petere repreſalias. debet pͥus adire iudicē primū ⁊ ab eo petere iuſticiā. Immo dico ꝙ ſi ꝑs iret ad iudicē ſuū⁊ diceret: dn̄e ſcribatis tali iudici ꝙ faciat mihi iuſticiam. al̓s cōcedatis mihi rep̄ſalias: ꝙ iudex euꝫaudire nō debet. Dico etiā ꝙ ciuitas nō pōt facere de hoc ſtatutū. videlicet ꝙ ſufficiat reqͥſitio perlr̄as ⁊ ſil̓ia. vt faciat iuſticiā. Nā anteqͣꝫ iuſticia ſitdenegata nō ꝑtinet ad cognitionē ſuꝑioris. ⁊ perꝯn̄s nec alterius ciuitatis vbi deficit ſuꝑior. Et exp̄dictis apparet qͣliter fieri dꝫ dicta reqͥſitio. Debꝫciule qpuoem̄ actor offerre libellū. cū omnibꝰ ſolēnitatibꝰ debitis qn̄ cauſa reqͥrit libellū vel implorare officiuꝫiudicis ꝓ executione. qn̄ cauſa hꝫ paratā executionē vel reus dꝫ mō debito exceptionē opponere incauſa. Qn̄qꝫ requirit̉ ꝙ vnꝰ iudex ſcribat alteri iudici ꝓ exequēda ſnīa ab eo lata.ſimdtet ipplituni be¶ Qualiter aūt intelligat̉ nō poſſe haberi ſuꝑiorꝭcopia. Rn̄. qn̄qꝫ nō habet̉ ſuꝑioris copia de iure:ſntn Birintacamnec de facto quia nō eſt. ⁊ tūc eſt claꝝ. vt. d. c. dn̄s.Qn̄qꝫ pōt haberi copia de iure ſꝫ nō de facto. exēplum. Imperator ē modo in alamania: eſt de iureſuꝑior tn̄ de facto in ꝑtibus iſtis ei non paret̉. velpone in Marchia eſt rector ꝓ eccleſia. tn̄ nihil pōtde facto ꝓpter occupationē tyrannoꝝ. ⁊ tūc videt̉ſuꝑioris copia non haberi. Qn̄qꝫ pōt hr̄i copia defacto nō tn̄ de iure. Exemplū. aliqͥs tyrānus occupauit multas terras de facto: qͥ de iure nō eſt dn̄sſe vindicare neglexit: qd̓ a ſutūc puto recurrendū ad ea q̄ notat Inno. in. c. niEt dicit Bar. ꝙ ſibi videturohil. de elec. videlicet ꝙ aut tyrānus ille ſua auctoritate occupauit. ⁊ tūc nō habet̉ ꝓ ſuꝑiore. ⁊ nō valeret qd̓ ab eo fieret. vt. C. de ſac. ſan. ec. l. decernimus. Aut fuit electus ab habentibꝰ ptāteꝫ ꝑ vimvel mētū. ⁊ tūc aut hoc nō eſt notoriū. ſꝫ pro verodn̄o ſe gerit ⁊ ſic reputat̉ cōiter. ⁊ tūc habet̉ ꝓ ſuxriſi rerijperiore. vt. l. Barbarius. ff. de of. p̄to. Aut eſt publice notū ꝙ eſt tyrānus nō dn̄s. ⁊ tunc nō habet̉ꝓſuꝑiore nec debet reqͥri tūc. Qn̄qꝫ copia ſuꝑiorꝭpōt haberi de iure ⁊ de facto ſꝫ haberi nō expedit.qꝛ forte expenderet̉ plus qͣꝫ ſit id de qͦ contenderet̉vel forte paſſus iniuriā eſt pauꝑ. ⁊ tūc etiā puto ꝙaliter ledatur.nō ſit neceſſe ꝙ adeat̉ ſuꝑior. īmo ſit ꝓcedendumtanqͣꝫ ſi ſuꝑioris copia nō haberet̉.¶ Quis eſt autē ille iudex cuiꝰ officiū implorat̉ vtdet hmōi licentiā. Rn̄. ſi quidē ꝑ ſtatuta edita abhis qͥ habēt anctoritatē. hoc aliquibꝰ eſt cōceſſumilli adeundi ſunt. Sed ſi de iure cōmuni loqͣmur:tunc ſicut ex ꝑte eius ꝯͣ quē rep̄ſalie cōcedunt̉ reqͥritur ꝙ ſuꝑioris copia haberi nō poſſit vt dictū ē.Sic ex ꝑte cōcedentis rep̄ſalias reqͥrit̉ ꝙ ſit talisqͥ ſuꝑiorē non habeat. qd̓ ꝓbat̉. Nā cōcedere rep̄ſalias eſt indicere bellū licet qn̄qꝫ iſtud bellum nōindicat̉ vniuerſalit̓ ex parte indicentis vel eius ꝯͣquē indicit̉. ꝙ vni ꝑmittit̉ alios capere .ſ. ꝑticulares homines. ⁊ ſic indubie eſt ꝑticulare ex vtraqꝫparte. poſſet etiā eſſe vniuerſale ex vtraqꝫ ꝑte. Sꝫbellum iuſtū nō poteſt indicere niſi ille qͥ ſuperiorem nō habet. vt. ff. de capti. l. hoſtes. ergo nec cō-Fo. CCIIII.cedere repreſalias. ⁊ ita tenet Inno. extra de reſti.ſpol̓. c. olim. Ex hoc ſequit̉: ꝙ ſi eſt aliqua ciuitasſaltē de facto que nō recognoſcat ſuperiorē. ⁊ regatur ꝑ populū ẜm ſuos ordines: ꝙ poteſtas vel rector nō poteſt cōcedere rep̄ſalias niſi aliquo ſtatuto eſſet ei ꝑmiſſum ſpāliter. deberet igit̉ adiri ꝓ repreſalijs cōcedēdis: ipſe populus ſiue ordo vel cōfilium apud quē eſt omnis poteſtas. Itē ex predictis ſequit̉. ꝙ ſi eſt aliqua ciuitas que ſubeſt alicuiprincipi: ſeu regi: ꝙ nec ipſa ciuitas: nec aliqͥs officialis regis poteſt concedere rep̄ſalias. ſꝫ ip̄e ſolusprinceps. rex vel dn̄s. Dico tn̄ ꝙ in omnibꝰ caſibꝰde quibꝰ dictū eſt sͣ. ꝙ ſuꝑioris copia nō intelligit̉haberi ex parte eius cōtra quē concedunt̉: in illisintelligendū eſt ſuperioris copia nō haberi ex ꝑteconcedentis. ⁊ in illis caſibus ciuitas ſubdita regivel comes regi ſubditus poſſet cōcedere rep̄ſaliasSicut em̄ in quibuſdā caſibus ꝓpter vrgentē neceſſitatem. ꝑmittitur aliquibꝰ ꝙ ius ſibi vendicēt.vt. l. ait p̄tor. §. ſi debitorem. ff. de his que in frau.cre. Ita in ꝓpoſito ex dictis cauſis pōt ciuitas veldn̄s ſubditꝭ rep̄ſalias cōcedere. qn̄ ſuꝑioris copianō poteſt haberi. hec Bar.¶ Quero de. q. quotidiana. Conceſſe fuerūt rep̄ſalie in ciuitate lucana cōtra florentinos. Modoquidā origine florentinꝰ habitabat luce. An poſſitibi capi. Rn̄. Bar. in. l. prouinciales. de ver. ſi. refert. d. Lanb̓. de rampo. diſputaſſe hanc. q. ⁊ tenuiſſe ꝙ nō. quia florētinus ſiue de florentia diciturqui ibi cōuerſat̉ ⁊ morat̉. vt. l. j. §. beſtias. ff. de poſtulando. quia magis inſpicimꝰ accidēs qͣꝫ originēBar. tamē ibi relinquit hoc ſub dubio ⁊ refert ſead notata ꝑ eum in tractatu rep̄ſaliarū. ⁊ ibi tenetopinionē predictam. dicens ꝙ florentinus ſiue deFlorentia dicit̉ qui inde eſt municeps. Et intelligede municipe ꝓprie qͥ munera ſubit. Aut ergo habitat alibi. ⁊ florentie nō ſubit ꝑ ſe vel patrem autfratres munera. Et tūc ſi alibi moratur. tunc nondicit̉ florentinus. Et ſic nō poterit capi: nec moleſtari. Secus autē ſi florentie ſubiret ouera. Et aliārōneꝫ aſſignat Bar. ad hoc in. d. l. ꝓuinciales. qͥarep̄ſalie concedunt̉ ꝓpter delictum populi. Et id̓onō poſſunt concedi niſi contra illos de populo qͥdeliquerunt. Idē tenet Iac. de bel. in autentico vtnō fi. pig. Ad p̄dicta facit. quia qui non ſentit comodū patrie: nō debet ſentire incōmodū.Eſcriptum quid ſit.Rn̄. ẜm Panor. in rubrica. extra eo. ꝙFreſcriptum ẜm ꝙ capitur in illo titulo.comp̄hendit priuilegiū ⁊ beneficium p̄cipue principis. ⁊ alia reſcripta que emanant ad iuris obſeruantiam. Quandoqꝫ tamē ſumit̉ ꝓprie. ⁊ tunc reſcriptum eſt illud quod princeps ſcribit ad iurisobſeruantiā. vt quādo cōmittit cauſam decidendam inter aliquos. Priuilegiū v̓o cū princeps aliquid reſcribit cōtra ius.¶ Qualiter autem cognoſcatur reſcriptum a priuilegio. Dic ꝙ ex forma vtriuſqꝫ. ⁊ ex forma dictaminis.