Repreſaliein paſtore: eſt tamē competens toleranda. Quarta eſt malicia plebis. non ꝙ pro qualibet culpa debeat gregem deſerere: ne mercennario comparetur. ſꝫ de ſuperioris licentia. tunc demū: poteſt nōtam timide fugere ꝙͣ ꝓuide declinare: cū oues cōuertuntur in lupos. Et qui debuerunt humiliterobedire: iam irreuocabiliter contradicunt. Quinta. graue ſcandalum: cum aliter ſedare nō poteſt.Sexta eſt ꝑſone irregularitas. vtputa. ſi ſit bigamus. Non tamē ꝓpter quālibet irregularitate debet ei dari licentia. vt ſi non ſit natus de legitimomatrimonio: ſi ſit occultū. ⁊ ille laudabilit̓ impleatofficiū ſuum. dūmodo non ſit de adulterio vel deſcorto. nam tales omnino repellunt̉. vt per glo. ind. c. niſi.¶ Nota. ꝙ renūciatio fieri debet in manibꝰ eiusa quo habet̉ inſtitutio vel cōfirmatio. extra eo. admonet. Fallit in ep̄o qui nō poteſt renunciare epiſcopatui. niſi in manibꝰ pape. vt in. d. c. niſi. etiamnō conſecratus dūmodo electus ⁊ cōfirmatus. exͣde tranſla. inter corporalia. Fieri autē debet renūciatio cōmuniter in ſcriptis. forte in alijs ab epiſcopatu: ſcriptura nō eſt neceſſaria. Scd̓o nota. ꝙ renunciatio officij aut beneficij eccleſiaſtici debet eēvoluntaria. nam inuitus nō cogitur renunciare.Item debet fieri pure ⁊ abſolutē. extra de of. del̓.ex parte. Nam ſi quis renunciat alicui beneficiovel rei ſpūali vel reſignat aliqd̓ ſpūale. aliquo datovel ꝓmiſſo: ſymonia eſt. ẜm Goſ. ⁊ Hoſtien̄. ꝙ ſnō p̄cedat datio vel ꝓmiſſio. ſꝫ ſola intentio. vt .ſ.renunciet beneficio: hac intentionē. vt detur ſibialiquod tēporale. aliter non renunciaturus. ſymonia men talis eſt: que ꝑ ſolam penitentiā aboleturextra de ſy. c. fi. Sꝫ exquo nulla pactio interuenitab eccleſia nō punitur. Sed ſi quis renunciat beneficio ea intentione. vt detur nepoti vel alteri:nulla tamē de hoc facta pactione vel cōuentione:nullam incurrit ſymoniā. Renunciare em̄ beneficio vt detur alteri eſt ſymoniacū. quia ꝓhibitū eſtiure poſitiuo. ſed nō eſt hoc ꝓhibitū ſimpliciter. ſꝫẜm iſtū modū: cum videlicet hoc ducit̉ in pactuꝫj. q. ij. qͣꝫpio. ẜm v̓ v̓. Inno. ⁊ Goſ. Similiter ſi qͥshabet voluntateꝫ deliberatā renunciandi beneficio cū intentione ⁊ animo paciſcendi. vt alteri det̉in hoc eſt ſymonia mētalis. effectualis autem ⁊ abeccleſia punienda eſt. cū ꝓceditur ad actū ipſumpaciſcendi in renunciatōne. Tercio noͣ ẜm. d. an.in. c. nō ſine. de arbi. ꝙ licet valeat compoſitio auctoritate ſuperioris. vt ꝓ beneficio qd̓ dimittitur:detur aliquid tēporale. extra de p̄ben. niſi. non tamen valet vt detur aliquid auctoritate inferiorisvel partis. Et ſicut cōmittitur ſymonia ꝑ dationēpecunie pro beneficio cōſequendo. ita ⁊ pro eo cedendo. Et quia nō valet renunciatio litis ſuꝑ beneficiali: pecunia ſuſcepta: pro renūciatōne. Dicittamē idem. d. an. ẜm Inno. ꝙ ſi detur pecunia ꝓrenunciatione litis non ſemꝑ eſt ſymonia. ſꝫ aliqn̄Sed quia hoc tenet ſpeciē ſymonie. ideo reprobatur. Nam ſi daret̉ pecunia nō habenti ius. vt cederet liti hoc nō eſſet ſymoniacū nec iniquū. Ideꝫſi daretur ꝓ bono pacis. nō ex pacto partium ſedꝓmiſſione arbitroꝝ. nō in reſpectu ad beneficiuꝫextra de tranſac. ſuꝑ eo. Sed ſi daretur ius habenti ꝓ redimenda iuſta lite a nō habente ius. ⁊ reſpectu ad ſpirituale: eſſet ſymonia. Quarto noͣ. ꝙ epiſcopus vel alius qui ſymoniace tenet beneficium:veniens ad mortē. ſi vult ſaluari ẜm Ho. debet renunciare vel etiam in mente ſua: ſi alius deficiat:omnino renunciet: ⁊ ſub hac cōditione renunciabit. ſi placuerit pape vel alteri ad quē ſpectat collatio. Et ſi cōualuerit: vadat ꝙͣcitius poteſt ad eumet pareat ei. ⁊ caueat ne morā faciat nec fructus ſibi appropriet. īmo fidelit̓ cuſtodiat vel in vtilitatēeccleſie expendat. Poteſt tn̄ vite neceſſaria ſtricterecipere. lxxxvj. di. paſce.Epreſalie dicuntur.iudicis ꝓ exeſquando vnus oriundus de vna terra:ſpoliatur vel damnificat̉ ab oriundode alia terra. vel etiā ſi debitū non ſoluit̉ ei: tūc datur poteſtas iſti ſpoliato ꝙ ſaciſfaciat ſibi: contraquemlibet de terra illa vnde eſt ſpoliator vel de¶ Utrū ſint licite. Rn̄. ẜm Bar. in tractatu rep̄ſaliarum. ꝙ ad hoc ꝙ ſint licite in foro conſcientierequirunt̉ tria. Primo auctoritas ſuperioris. Secundo cauſa iuſta concedendi. quia denegat̉ iuſticia. Tercio ꝙ intentio eius qui habet rep̄ſalias ſitde facto ꝓpter ociuſta ⁊ recta. his concurrentibꝰ licite ſunt. vt in. c.dn̄s. xxiij. q. ij. vbi Auguſtinus dicit. iuſta bella ſolent diffiniri q̄ vlciſcunt̉ iniurias ſi gens vel ciuitas plectenda eſt que vindicare neglexit: qd̓ a ſuistūc puto recurreimprobe factū eſt. Et dicit Bar. ꝙ ſibi videtur ꝙhil. de elec. videlius concedendi repreſalias nō videtur iure ciuilivel canonico inductū. ſꝫ magis iure diuino. vt indicto capitulo. dominus. ⁊ de iure gentiuꝫ quodꝑmittit bella iuſta. ⁊ bellum licitum eſt ex cauſisp̄dictis.¶ Que autē ſit cauſa ſufficiens cōcedendi repreſalias. Rn̄dit qui sͣ. ꝙ non debet eſſe circa modicūIſtud em̄ remediū rep̄ſaliaꝝ. cū ſit odioſum. vt inc. et ſi pignorationes. de iniur. li. vj. ⁊ cum ſit ſubſidiarium contra ius cōmune. nō debet dari ꝓ modico. Item ꝙ per dictā iniuſticiaꝫ pereat ius ꝑtistotaliter: ſecus ſi aliqualiter ledatur. Et ꝓ declaratione huius materie ſcienduꝫ ẜm cōmuniter doc.⁊ Bar. vbi ſupra ꝙ ſiquidē contra illum hominēgentē vel populum qui iuſticiaꝫ facere ⁊ debitumreddere negligit. poteſt haberi recurſus: tunc rep̄ſalie: ita in foro ciuili ſicut in foro ꝯſcientie nō ſuntlicite. Si v̓o nō poteſt haberi recurſus ad ſuperiorem. tunc ſunt licite: duobꝰ interuenientibꝰ. Primo requirit̉ auctoritas ſuperioris. nō em̄ licet alicui ſibi ius dicere vt dicūt inra vulgaria. Scd̓o ꝙauctoritas ſuperiorꝭ interponat̉ ſibi ex cauſa iuſtanaꝫ niſi ex cauſa iuſta interponatur ſunt ipſo iurenulle. vt. l. cū v̓o. §. ſubuentū. ff. de fideico. li. Cauſa autē iuſta dicta eſt in. d. c. dn̄s. ⁊ ita tenet Inno.extra de reſti. ſpo. c. olim.¶ Quis autē habeat requirere dominum vel populum vel gentē. Rn̄. ptās eius qͥ concedit repreſalias ſuccedit in locum ſuperioris deficientis ſed