tant̉: ita ꝙ cōmode ieiuniū tolerare non poſſunt.licita eſt in iſtis commutatio. ar. lxxxiij. diſt. c. preſbyter. in fi. Non tamen intelligas: ꝙ quis ꝓpriaauctoritate poſſit ſibi hoc ieiunium commutare.arg. in. c. j. de voto. vnde glo. in dicto. c. preſbyter.debet reſtringi ad caſum illius capituli. Nam ibiredemptio ieiunij permittitur anctoritate illiꝰ canonis: vnde non debet trahi ad alia ieiunia. Etmultos decipit illa glo. hoc idem tenet ibi Archi.In ieiunijs v̓o ad que quis ſe obligauit ex votopoteſt epiſcopus diſpenſare etiaꝫ ſine cauſa exiſtēte in vouente dummodo illud in quod fit cōmutatio ſit melius. id eſt deo acceptius: vt in dicto. c.primo. Et hoc videtur prima fronte mirabile: vtmagis ſtringat ieiunium indictum per eccleſiamꝙͣ ieiunium ex voto. Et ratio poteſt eſſe: quia primum fuit ab initio neceſſarium: nec eſt obuiandūprecepto ſuperioris ſine cauſa. ſcd̓m v̓o a principiofuit voluntarium: et apparet ſatis de voluntatedei: cui acquiritur obligatio: qui vult commutationem fieri in melius. ieiunia autem que in penitētia imponuntur: redimi poſſunt auctoritate ſuperioris: vel etiā equalis ꝯfeſſoris. De hoc vide ſupͣ.Confeſſio. ij.Utrum ſuper ſolutōne ieiunij ſit petenda diſpenſatio? Rn̄. ẜm v̓v̓. ꝙ aut cōſtat omnibꝰ vicinis cauſam eſſe ſufficientem ꝓpter quam ſoluēdūſit ieiunium. Et tūc non oportet petere diſpenſationem. Si aūt ꝯſtat infirmo de ſufficientia cauſe:ſed alijs nō: tunc ſi timet̉ probabiliter ſcandalumalioꝝ: petere debet licentiā: al̓s non. Si auteꝫ dubitat ille qui ſoluere vult ieiuniū. An cauſa ſit ſufficiens: tūc petere debet diſpenſatōnem ab epiſcopoſi haberi poteſt: vel ſaltem a proprio ſacerdote.Hec v̓ v̓. vel ſaltem a proprio confeſſore. Et cauſaſufficiens ad diſpenſandum ẜm Hoſti. eſt infirmitas nature et debilitas. ciboruꝫ cariſtia paupertas. peregrinatio. labor. et protractio nimia menſe: vt in ſeruientibus menſis nobilium et huiuſmodi.¶ An auteꝫ religioſi: ſeu clerici teneantur ieiuniaſua inchoare a quinqͣgeſima. Dic ẜm Directoriaꝫꝙ non quinquageſima: ſed quadrageſima eſt eisindicenda. de ꝯſe. di. iij. a ſacerdotibus. Nec ob. c.ſtatuimus. et. c. ſequentia. diſ. iiij. que loquunt̉ deſpeciali ieiunio clericoꝝ qd̓ ipſis ſuadet̉. ſed nō precipitur. Ideꝫ Io. ⁊ Archi.¶ Si feſtū natiuitatis occurrit ſexta feria: licitumeſt comedere carnes: exceptis profeſſis et vouentibus. extra eo. c. fi. Ex quo infertur: ꝙ propter excellentiam diei detrahitur abſtinentie et macerationi carnis. Et ſic videtur ꝙ in die feſto: nō ſolumſpiritualiter homines gaudere debent: ſed etiamcum honeſtate poſſunt aliquam delectatōnem cap̄ere. Et tene menti dictum text̓. facit enim vt ceſſante iactantia: poſſint homines: vti licite veſtibꝰmagis p̄cioſis in veneratōeꝫ feſti.¶ An autem ſit licitum comedere carnes in ſabbato. Dic ẜm doc. et Panormitanuꝫ in. c. ij. extracod̓. ꝙ attendi debet conſuetudo regionis. Et adIeuniumIſta. xc. ſabbato. de conſe. di. iij. dic ꝙ loquitur de cōſilioſicut cauetur de die mercurij. Idem dici poteſt dec. quia dies. de cōſe. diſ. v. Et vide de hoc glo. in. c.de eſu. de conſe. diſ. iij. et in eadem glo. habetur ꝙillud quod ibi dicitur de eſu carnium: ꝙ dies vigilie incipit a cene termino. dicit ꝙ illud eſt conſiliū.Et ẜm directoriam. li. iiij. dic ꝙ dies: quo ad eſumcarnium: eſt a media nocte .ſ. precedente vigiliamvſqꝫ ad aliam mediam noctem ſequenteꝫ. Et hocteneas.¶ An autem illi qui ꝯſueuerunt comedere carnesin partibus ſuis die ſabbati: vel huiuſmodi peccētcomedendo in alijs partibus. vbi hoc non eſt cōſuetum? Rn̄. ẜm directoriam. ꝙ ſic. d. c. quia dieset. xij. di. illa a ꝯtrario ſenſu. Sed illi qui ſunt d̓ patria: vbi non conſueuerūt comedere ſi veniant adlocum vbi conſuetum eſt: ad habitandum intellige totaliter: non peccant niſi al̓s voto: vel abſtinētia regulari ad abſtinendum ſpāliter ſint aſtricti.tult. Si v̓o inbeextra eo. c. fi.¶ Quid ſi quis vouit in vigilia alicuius ſancti. vtvtliper violaputa. Laurentij non comedere panem: poſtea velviſſus peccatuꝫ vante vouit die veneris: vel ſabbati non comedere niſi panem ⁊ aquam. ⁊ accidit ꝙ vigilia venit illa die. Ad qd̓ votum teneat̉: ſeu ieiunium. vel anMid v̓d ad ea ſinad vtrunqꝫ? Diſtingue ẜm directoriā. ꝙ aut in vouendo ſcd̓m non recoluit de primo. Et ſi recoluiſſet excepiſſet: tunc tm̄ tenetur ad primum ar. ff. deact. et ob. l. obligationuꝫ. la ſcd̓a. Aut recoluit: ſednuris ſit vincibilisnon excepit. Et tūc diſtinguitur vtrū poſſit vtrūqꝫ adimplere: et tunc ad vtrunqꝫ tenetur. argu. deſpō. cōmiſſum. et extra eo. c. fi. quia que ſine conditione vouentur. ſine conditione ſoluātur. Aut nōpoteſt vtrunqꝫ adimplere: tunc tenetur ad primūet non ad ſecundū. extra de voto. c. fi. quia ad impoſſibile non potuit obligari. Et in hoc caſu licitūeſſet commutare aliquod iſtoruꝫ per epiſcopū. Exprecedenti qōne ſoluitur alia queſtio. Quidaꝫ vouit non comedere carnes in die mercurij. nunqͥdpoſſit comedere ferculum: vel brodium in quo cocte ſunt carnes? Dic ꝙ ſi in vouendo recoluit deferculo et brodio: tunc aut intendebat ſe obligare.Igmountutrſati ſupina dicuEt tunc tenetur non comedere. Si etiam non intendebat ſe obligare. et tunc poteſt comedere. Siautem quando vouit de predictis non cogitabattunc diſtinguendum ꝙ iſte qui vouit et non recoaſti. Culnōfidisluit: aut excepiſſet ſi cogitaſſet: aut non. Si excepiſſet: tunc non tenetur. ſi auteꝫ non excepiſſet: tuncEvt plene habeatenetur non comedere predicta. Ad hoc facit ſingulariter. c. quemadmodū. de iureiur̄. vbi iuramēſentlogdiumtum non fertur ad nō veriſimiliter cogitata. Ideꝫiuat. Et per hodic de voto.¶ An autem in diebus ieiunij liceat comedere ſagimen. id eſt lardum. Reſpon. Panormita. in. c.conſulit. de iudeis ẜm gloſas. xxxiij. qōne. ij. admonere. ⁊. c. propoſuiſti. lxxxij. di. dicit. ꝙ licitū eſtcomedere ſagimē illis diebꝰ: quibꝰ licitū eſt comedere oua: licet tunc nō licitū ſit vti carnibus: quiaquaſi mutando formam. videatur rei ſubſtantiamutata.