¶D

qui emūt aut vendūt p̄laturas eccleſiaſticas. Et tales prauitatē ſymoīeincurrūt ⁊ ex ꝯn̄ti eterna dāpnacōꝫvtꝫ. i. q. i. c. preſb̓r ſi eccam ꝑ pecumam obtinuerit: non ſolū ecca priuet̉ſed ec̄ ſacerdotij honorē ſpoliet̉. qꝛaltare ⁊ decimas ⁊ ſpm̄ſanctū eme̓ l̓vēdere ſymoniacā hereſim eē nullꝰ fideliū ignorat Idem ptꝫ. i. q. i. c. pricipatus. ⁊. c. vulnerato. Et debent deponi: ⁊ pecunia nō ſymoniacis ſꝫ eccleſie in cuius iniuriā data eſt debetrefundi. vtꝫ. e. ti. c. de hͦ āt. Quantuꝫāt pctm̄ ſit iſtud patet ꝑ tale exemplū qd̓ poīt martinus in cronica ſuaqd̓ contigit ano dn̄i M.lvij. tꝑe henrici imꝑatoris tertij ꝙ cū qͥda curialis legatus papr ad franciā Bildebrandus noīe: con ſymoniacos multos miſſus tamen conͣ vnū ep̄m multū infamatū ꝓcedere voluiſſet ⁊ illeteſtes qui ip̄m accuſauerūt corrupiſſet dixit legatus in concilio. Ceſſethumanū iudiciū ⁊ ducat̉ in mediūdinitatis oraculuꝫ cū certū ſit ꝙ ep̄alis grā donū dei ſit Et quicunqꝫ mercatur epatum facit con ſpm̄ſanctumSi tu igit̉ ꝯͣ ſpm̄ſcm nō feciſti. dicgl̓a pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpiritui ſancto Qd̓cū incepiſſet nullatenꝰ ſpiritui ſactodicere potuit frequētius repetendo.Sed eiectus ab epatu tūc plene dixit. Tales ec raro bona morte moriūtur. ſicut legit̉ .i. mach̓. xiiij. de Alchimo qͥ offerebat corona aureā. ⁊palliū demetrio regi ⁊ obtinuit ſummū ſacerdotiū. Qui poſt multa flagcia ſua eiectus eſt ⁊ occiſus gladio-

Silē patet de iaſone ibidē. c. vij. vl̓tꝑalem incurrūt ꝯfuſiōem. Cuiꝰ exēplū ponit Ceſarius di. vi. c. xiiij. Cūabbas ſanctidioniſij gentis francorum ⁊ illa ditiſſima abbacia vacae̓t⁊ ad illā plures aſpirarēt: venit adregē is qui in ꝯgregacōe videbaturpotior: p̄poſitus viꝫ ꝓ abbacia ſuꝑplicans ⁊ dicens. Vn̄e qͥngentas vobis offero libras vt ꝓpicius mihi ſitis in hac abbacia. Cui rex nihil ꝓmittēs ſed ſymoīa cū mūeris receptione qͣi in arce ſpei pones. Rn̄t. Date pecuniam camerario meo ſecreteRecedente ergo p̄poſito ⁊ qͣi de regiofauore ortificato. cellerariꝰ nihil dehijs ſciens eūdem regē adijt ⁊ p̄poſito ſimilia petens: ſimilē pecunie qͣntitatem obtulit. A quo ſimile rn̄ſū accepit. Nouiſſime vero venit theſaurorum infidus cuſtos ⁊ ipē ꝓ abbaciaqͥngentas libras obtulit Cui ſic̄ proribus reſponſū eſt. Et licet rex ſic̄hō diſſimularet. plurimū tamē ei diſplicebat illoꝝ triū monachoꝝ anbicio ⁊ ꝓprietatis viciū. ȳmo tam execrabile furtū ⁊ ſymonia. ſciēs ablatam pecūiam moaſterio fuiſſe ſubtractā. Prefixit tamē cōuentui diemin qua abbatē eis ꝯſtitue̓t eo ꝙ abbacia in manus eius deuoluta fuiſſꝫSedente āt rege in capitulo. v̓bisydoneis premiſſis cū diligenter circūſpicerēt ⁊ ꝑſonas ꝯſideraret. trespredcī monachi. p̄poſitus .ſ. cellerarius ⁊ theſauriſarius ī ſūma expectatione erāt poſiti ſinguli ꝑ momentaſigula abbaciā ſibi er̄ porrigendā