¶ ClxiAOvij. p̄crꝑtū

virtutis rōe ꝑſone q̄ erat deꝰ ⁊ hōTantu etiā v̓alet qͣntū ē bonū qd̓ cōſequit̉ ꝑ ea. ſed talia ſꝑūalia ducutad vitā eterna. qꝛ gra dei eſt vita etna. vt dicit apoſt. Ergo nō īmeritodicit ſalōn ꝓuer. iij. Precioſior ē cunctis oꝑibus. ⁊ oīa que deſiderat̉ huic non valēt comꝑari. Quia totummūdi aurū nō poſſet emere mīam etgram. Ideo dixit petrus ſymoī mago act. viij. Dū ip̄e ſymon portauitpecunias emere volens gram ſpūsſancti. Vidit em̄ per impoſitōeꝫ manuū apl̓orum dari ſpmnſanctū. dixiteis. Date ⁊ mihi hanc ptātem vt cuſciqꝫ impoſuero manꝰ accipiat ſpm̄ſanctū. Cui rn̄t petrus. Pecunia tuatecū ſit in ꝑditōem. qm̄ donū dei exiſtimaſti pecunia poſſideri. Nō ſit tibi ꝑs neqꝫ ſors in ſermoe iſto. Corem̄ tuū non eſt rectu cora deo. Penitentia inquit age ab hac neqͣcia tua⁊ roga deū ſi forte remittat tibi. Ethec eſtimatio peſſima tota corrupiteccam Secūda rō eſt quare nō pn̄temi aut vendi. qꝛ non ſūt ꝓpria miniſtrorū ſed ſūt xp̄i. ⁊ iō mīſtri nonpn̄t ea vendere Emptio em̄ dꝫ fieri adn̄o rei. Prelati vero ⁊ ceteri mīſtriſūt tm̄ diſpenſatores ⁊ nō dn̄i. Vn̄apl̓. i. adcoꝝ. iiij. Sic nos exiſtinꝫhō vt mīſtros xp̄i ⁊ diſpenſatoresminiſtrorū dei: Sed poſſumꝰ dicerecū apl̓o. Hic iā querit̉ inter diſpēſatores vt fidelis qͥs inueīatur. qꝛmaxīe bn̄ficia ⁊ dignitates nō nͥ perpecuiam diſpenſant̉. Tertia rō ē qꝛgratis dant̉ a deo. Non em̄ ꝓpt̓ merita debentur nobis ſacra ⁊ gre: ſili

⁊ alia bona ſpūalia. Sed iſta habemus ex boītate ⁊ gratuito dei donoqui dat oībus affluenter. ⁊ nō īproperat. vt dr̄ iacobi. i. Ideo vult vt gtis ⁊ ſine precio donemꝰ. dicēte ſaluatore noſtro. math̓. x. Gratis accepiſtis gratis date Et hec ſūt rōnesſancti thome. in qͣrto ſente. di. xxv.Sed contra hoc multi peccant in eccleſia dei. Primi ſūt clerici ⁊ ſacerdotes ementes ⁊ vendentes beneficiaſua eccleſiaſtica: ac ſi eſſent equꝰ etvacca. Et tales ſimiles ſūt iude traditori. vt patet. i. q. i. c. eos. qui deiocciſoribꝰ xp̄m vendidit ꝓ trigitadenarijs. ſed iſti n̄ ꝓ triginta. ſed ꝓquingētis aut ducentis vendūt. Etgo ſunt priores ꝙ iudas vnꝙͣ fuit.Na ipſe iudas fuit primꝰ ſymoniaacus in nouo teſtamento ſicut eſau īveteri teſtamēto qͥ vedidit pͥmogeita ſua. Quis em̄ pauꝑ qͣntūcunqꝫ vtuoſus hēbit hodie bn̄ficiū vl̓ dignitatē? Quis ei qͥntūcunqꝫ vicioſus ſihabuerit pecuiam ⁊ voluerit ꝯꝑarenō inueniet bn̄ficiū? Et ſic oēs dignitates ⁊ oīa bn̄ficia ſūt venales. ⁊ maior practica fit in curijs ꝑlatoruꝫ deſilibus ꝙ fiat in foro mercatoruꝫ deinercacijs: nō attendētes pena canonis ꝙ ſunt ſuſpēſi quo ad ſe. ⁊ quoad alios. vt patet extra de elec. c. dudum. Et ſi habent curam aīarum: tales tenentur reſiguare beneficiū ⁊ reſtituere oēs fructꝰ ꝑceptos. vtꝫ xuriq. vi. Si res. Si at recipit ordineꝫſymoniace: eſt etiam ſuſpenſus. vtextra de ſymonia. c. tanta. Secundocontra hanc peccant p̄lati ſuꝑiores