Gvij. p̄orꝑtū.A¶ Clxij.

Et licet ſpes ſcā nō ꝯfundat̉. oēs tn̄in ſua expectacōe ſūt ꝯfuſi Nā ⁊ rexvidēs monachū quendā ſimplicē inangulo capituli reſidentē ⁊ nihil deabbacia ſperantē. inſpiracōe d̓ina vtſurge̓t precepit. Stante illo cū verecūdia ante rege: dictū eſt ei ab eodeꝫrege. Vn̄e en ꝯmitto vobis abbaciam ſancti dioniſij. Quo audito cumhō ille ſimplex regi nō aſſentiret. p̄mo fortit̉ reclamaret ſe eſſe ꝑſonaꝫhūilem priuatam ⁊ deſpectam atqꝫad tantā dignitatē minis indignū⁊ nimis inſufficientē ſic ſe vituꝑando. Rex coegit eū. Et poſtea ſubiecitDne eccā illa in plurimis debitis eſtobligata nec eſt vn̄ ſoluat̉. Cui reiſubridēdo rn̄t. Nūc in inſtanti mille⁊ qͥngentas libras vobis dabo: ⁊ cūnccē fuerit vobis accōmodabo pecuniā Inſuꝑ auxiliū vobis impedāPrecepitqꝫ camerario ſupradictā poma afferre. Et melius fuit domus ꝑeū recta ꝙ ꝑ illos qui ad hoc aſpirauerāt. Tertio peccant cū ſymo ma illa collegia et ecce que nemine volūtreciꝑe in canonicū illius eccē niſi detcentū aut ducētos florenos collegioIn hijs ſcd̓m hoſtien̄. ſi interueniatꝑactū vel exactio: ſymonia eſt nullaobſtante cōtraria conſuetudine. vtꝫexͣ de ſymo. c. i. ⁊. c. ſicut ꝓ certo Siāt eſt ꝯſuetudo ꝙ canoīcus dat cat̓ꝑam vel aliquid ad ſtructurā: tanꝙͣlaudabilis eſt ſeruanda. ar. exͣ de p̄ben. c. ſignatū. pōt tn̄ aliquid recipiPrimo qn̄ gratis datur aliqd̓ munus nō ꝓ ſpūalibus. vtꝫ. i. q. i. c. qͥ

quid Secūdꝰ ſi datur ꝓ oꝑibꝰ ſpritualibus ad que nō tenetur ex officio vtꝫ. xij. q. ij. c. caritatē Ex hoc pꝫꝙ ſacerdotes pn̄t oꝑas ſuas vendereſi nō hn̄t vnde viuant Tercō cū ꝓ qͥbuſdā ſpūalibus oꝑibus viſitat̉ datur cum viꝫ ep̄us viſitat epiſcoꝑatupōt exigere vnica ꝓcuracō em̄. vt exeodē. ti. cū ſit romana Sed hoc nondebet exigere ꝓ actu viſitādi aut cōſecrandi: ſꝫ ꝓ expenſis vie. Quartopro redimenda vexatione: que ſibifit iniuſte ſuper aliquo iure ſpirituli adquiſito. extra e. ti. c. dilectus filius. Et hoc debet intelligi quandoalicui plenum ius eſt adquiſitumSed ſi nullum ius haberet ⁊ ſi tūcdaret aliquid ſymoniacus eſſetQuarto peccant cum ſymonia omnes qui dant vel recipiūt aliquid ꝓintroitu religionis: vel etiam cum aliquis precio ad religionem inducitur. vt. i. q. ij. quam pio Quando tamen monaſterium eſt depauperatumdicit ſanctus thomas in quarto ſente n̄ciarū. di. xxv. et etiam raymūdꝰdebent gratis eum recipere: ſed poſunt dicere ei ꝙ ſecum ferat vnde viuat Quia propter paupertatem nōpoſſunt ei prouidere Vnde ſi tunc talis ſe ⁊ ſua offerat non eſt ſymoniaextra e. ti. tua nos. ȳmo poſſunt taxare quantum portare debeat. Sedſi pactum fiat vt nullus recipiatur:niſi det centum libras ꝓ introitu religionis ſymonia eſt. Et tales oēēſunt excōmunicati ſcd̓m quandamꝯſtitucōem vrbani ſexti cōtra tales