Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ſāctū tuū inuocatū ē ſuꝑ nos nedere. n. do. de. nr̄. ij. Cor. xiij. Anexpimētū q̄ritis eiꝰ ī me lo. cri.qui invobis infirtur. oma ergo extūc cognoſcetis ( hēt madata mea) ponit hic ſignū eiꝰtalē habꝫ fideꝫ dilectōeꝫ operatur in tot tātis cōfortatur cōſolat̉ dicit hic duo. poīt eihic ſignū ſcd̓o on̄dit miracl̓aboͣ a deo ꝯſequit̉ merito tal̓ fidei caritatis. dicit ergo: habmādata mea: hoc eſt p̄cepta ma mea data qͦcūqꝫ hꝫ in memoria noſolū vos. ſꝫ eciaꝫ q̄cūqꝫ crediderit vos ſic hēt in memoria mādata ( ẜuat ea) In oꝑehoc ē ita mēorat vt ſeruet in opere. vel qui hēt faciēdo ſeruat perſeuerādo. vel habꝫ ſermōe ſeruat in factiꝰ ſiue in moribꝰ. velhabꝫ audiēdo ſeruat faciēdo. depͥmo hoꝝ dr Lu. xij. ſeruꝰ ſciensvolūtatē dn̄i ſui fa. pla. vamul. econu̓ſo. psͣ. Intellcus bonus om. fa.. De ſecūda expoſicōedicit̉ Math̓. xxiiij. math̓.x. ꝑſeuerauerit vſqꝫ in fine hicſaluꝰ erit Heb̓. xij. In diſciplīaꝑſeuerate ſe vobis taꝙͣ filijs offert deus De terciā Act.. Cepitiheſus facere doce̓ Mathei. v.Qui fecerit docuerit hic mag.vo. in reg. celo. De vltīo dicit̉ Iacobi. Qui auditor ē verbifactor ꝯꝑabitur viro cōſiderantivultū nccītatis ſue in ſpeculo etabijt ſtatī oblitus ē qualis fuerit. Et ibidē auditores legistm̄ ſꝫ factores iuſtificabuntur.() ergo talis tali ſigno deſcriptus (eſt qui diligit me) oꝑe̓veritate lingua verbo tm̄.p̄s. Iuſticia illiꝰ in filios filiorūhijs ſeruāt teſtamētū eiꝰ ⁊mēmores ſūt mādatoꝝ ipſiꝰ ad faciēdū ea. Alit̓ em̄ dr̄ illud Yſaiexxix. Appropinqͥt ppl̓s iſte oroſu. la. ſ. g. m. cor at ip̄oꝝ lōge ēa me p. Io. iij. diligamꝰ vebo neqꝫ lingua ſꝫ oꝑe veritate(Qui at diligit me). tāgit eaab ipſo recipit talit̓ diliges ſūttria ſcꝫ dilecto pr̄is. dilectō filij filij manifeſtacio. De prio dic(diliget̉ a pr̄e meo) auteꝫ dilectio ē ī ſpū adopcōīs quē accipita preꝑ que format̉ in filiuꝫ heredē tanti pr̄is īfra eodē Io. xiiij.Pr meꝰ diliget ad veniemꝰ māſionē apud faciemꝰ ideo hoc dicit qꝛ pr̄ filiꝰ in ſeꝑabilit̓ diligūt Deu. xxxiij. dilexit ppl̓os oēs ſcī eius ī mai eiusſūt Oſee. xiiij. diliga eos ſpontanee qm̄ auſus ē furor meꝰ ab eis( ego diligā) ecce ſecūdū refert̉ ad effcni gre redēpcōis queī ipſū deriuat filiꝰ Eph. 3. ſcire ecſuꝑeminētē ſcīe caritate xp̄i vt īpleamī ī oēꝫ pleītudinē dei Apo. qui dilexit nos lauit nos apctīs nriꝰ in ſanguīe ſuo ( maifeſtabo ei meipſū) terciū ē Gloſa