pͥme Theſſal̓. v. Qui ſolus habet īmortalitate ⁊ lucē inhabitatinacceſſibilē. Sic ergo: ego viuo: ⁊ illa vitā glorioſe reſurrectiom̄s vobis erit ca viuendi ⁊ ſicvos viuetis: Iohanis. xi. Omīsqͣ viuit ⁊ credit in me nō moriet̉ineternū Colocēẜ. iij. vita veſtraabſcondita ē cū xp̄o in deo. Cumautē apparuerit xp̄us vita veſtrat. ⁊ vo. ap. cum eo in glo. Gal̓. ij.Ꝙ at nūc viuo ī fide filij diviuoqͥ dilexit me ⁊ tradidit ſemetip̄mpro me (In die illa) plene illuminacōnis poſt reſurrectioneꝫ (vosꝯgnoſcetis) id qd̓ modo creditiſex v̓bis meis tūc em̄ aperienturſenſus veſtri vt ītelligatis ſcpͥturas. Luce. xxiiij. Tunc aperuit ill̓ſenſū vt intelligerent ſcripturascognoſcetis aūt per fideꝫ illumīavi viduiꝝ lu pbitam q̄ mō creditis ꝑ fide in enigmate obſcuitatis exiſtente. pleneautē ⁊ per ſpem ⁊ ſpecie cognoſcetis qnͣdo ꝑficietur vnio veſtri adme ī gloria. q̄ nunc inchoata e ingraciā. tunc em̄ fiet qd̓ dicitur .i.Coꝝ. iiij. veniet dn̄s qͥ ⁊ illumīabit abſcondita tenebrarū ⁊ maifeſtabit ꝯſilia cordiū. ⁊ tūc lauseit vnicuiqꝫ a deo. ⁊ hoc ē cognoſcetis qd̓ modo q̄ritis (qꝛ ego inpatre meo ſū) per eencie indifferenciā quā habro cū iꝑſo. a quoſū per ſb̓ſtancialē generaconem.Ideo em̄ dictū eſt Ioh̓is. i. vmigeītus q̄ eſt in ſinu pr̄is ip̄e enarrauit Eſſencia em̄ patris ꝑ hoc ꝙego ſū ab ip̄o nō diuidit̉. Omneem̄ qd̓ exit ab alio ꝑ exitu illū diuiditur. aūt diuidit ꝑ materiaꝫdiuiſam ſicut filius hōis a patrehōine. aut diuidit̉ ꝑ ſpecificamdifferenciaꝫ ſicut diuidit̉ genusẜm eē in ſpēbus. neutrū autē poteſt cadere in dinam natura ꝓpt̓ſimplicitate ip̄ius ⁊ ideo ⁊ in me⁊ in ip̄o ſubſtācia ẜm ſe ⁊ ẜm eēſubſtaciale manꝫ indiuiſa ꝙͣuisego floream ⁊ ꝓcedam ab ipſoin eē perſonali. ſicut verbū florētex intellcū vniu̓ſaliter agēte. idotamē ſum in ſb̓ſtancia cū ipſo ſicut ſupradictūſte ſuper illud. Inprincipio erat verbū: ſic ergo cognoſcētis me eē in patre meo. qꝛ⁊ per hoc tagitur vnitas eencial̓⁊ diſtinctio ꝑſonalis. Et vos īme) eē cognoſcētis Gloſa ſic̄ palnies in vite. qꝛ ſic̄ ex radice ex metrahitis ⁊ gͣcie nutrimentū ⁊ oporacōnis ⁊ fructificaconis virtutēIoh̓. xv. Sicut palmes non poteſt face̓ fructū niſi maſerit in vibe Ita ⁊ vos n̓ in me manſeritis.In hac qͥdē viſitacōe fides iūgit.ſpes infigit. ⁊ caritas cōglutinādo vnit ⁊ inſertus ī vite palmesſocius radicis ⁊ humoris ⁊ vitisefficitur. Actu. xvij. In ip̄o viuimus mouem̄ ⁊ ſumꝰ. Et ego invobis) ꝑ gram inhabitās ⁊ perv̓tutē operans. Ihere. xij. Tu autem in nobis es domine ⁊ nomē
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten