hec viſio ei̓t merces fidei. eſt tam̄ꝯſolatoria manifeſtacio in apparicone poſt reſurrectōem edificatoria in mente ꝑ illumīacōemGl̓oſa in btītudine p̄ aꝑtamviſionē De p̄ma dicit̉ Ioh. xx. Gauiſi ſūt diſcipuli viſo dn̄o. ſic cōſolatus eſt ſymcon viſo ſalutaricorꝑaliter. Lu. ij. Viderunt oculimei ſalutare tuū De ſecūda dicit̉in pſal̓. Qui ſedes ſuꝑ cherubÿmanifeſtare contra benyanim effraym ⁊ manaſſe. hoc eſt cora prelatis qui ꝑ effraym qꝛ r̓ges de eſfraym in regno dece tribuuꝫ regnabunt ⁊ corā religioẜ quiꝑ filium dextre benyamii accipuiturqꝛ dextre hoc eternis intedunt ⁊ydiotis ſimplicibꝰ fidelibꝰ qui ꝑmanaſſen accipiūtur qͥ freq̄nterſpūalium obliuiſcūtur ꝓpter terrenoꝝ ſollicitudīeꝫ De terciā manifeſtaciōe d̓r p. Ioh̓. iij. Similes ei erimꝰ ⁊ videbimꝰ eum ſicuti eſt (Dicit ei iudas) hic tagiturillumīacio ad interrogacōneꝫ iude apl̓i. qꝛ em̄ dixea̓t dn̄s ꝙ apoſtolis ⁊ n̄ alijs dn̄s erat manifeſtandꝰ neſciēs iudas diſpoſicionē glorioſi corꝑis qd̓ ſe viſibileexhibꝫ qͥbus vult ⁊ apud eos qͥbus manifeſtari non vult remanet inuiſibile: q̄rit q̄ ſit huiuſ reicauſa? Diuidit̉ autē hec ps ī duas ꝑtes. in quaꝝ pͥma ponitur qſtio. in ſecūda autē q̄ſtionis illuminacio. dicit ergo: dic̄ ei iudasapoſtolꝰ: Et diſtīguit a ꝓditoe̓ẜm ꝙ dicit (Nō ille ſcariothisſed vero nonnē iudas qͥ in ꝯfeſſione ⁊ glorificaciōe nomīs xp̄i remanſit Gen̄. xlix. Iuda te laudabunt frēs tui (Dne quid factumeſt) circa te cū vero mō nobis etalijs ſis viſibil̓ (qͣꝛte manifeſtaturus es nob̓) tibi adherentibꝰ(⁊n̄ mūdo) Dixiſti ei adhuc modicū ⁊ mundꝰ meiā nō videt vosautē videbitis me qꝛ ego viuo ⁊vos viuetis. Querit autē iudasꝓ ſe ⁊ onibus alijs. qͣꝛ talis gl̓aadhuc erat eis incognita Cauſaauteꝫ huiꝰ dicti fuit ath̓. xiij.vobis datū eſt noſſe miſteriumregni dei. ceteris autē in ꝑabolisſꝫ ip̄ſi de hoc nō ꝯtulerūt (Rnditih̓s ⁊ dixit ei) Hic incipit ſecunda ꝑs ⁊ diuidit̓ in tres ꝑtes Inquarū pͥma on̄ditur ꝙ tota cauſa eſt in dilectōe q̄ diſcernit gentem ſāctam a nō ſancta. In ſecūda dicit huiꝰ rei ꝓpriuꝫ reuelatorem ⁊ ꝑ̄fectore eē ſpm̄ mittēduꝫibi: Hec locutus ſū vob̓: In t̓ciaon̄dit ꝙ illo adueniēte ſui venient ad pace cordis ⁊ nulla dubitacōe vel ꝑturbacōe ampliꝰ inqͥetabūtur ibi: pace relinquo vob̓In p̄ma haꝝ dicūtur qͣtuor. inquoꝝ pͥmo on̄dit ꝙ caritas ē cadiſtinctōis inter eos quibꝰ maīfeſtat̉ ⁊ nō manifeſtat. in ſecundo tangit modū manifeſtaconisin tercō dicit cauſa ex ꝑte eorum