Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

has aqͥs ſepe doloribus ⁊ āguſtiis. cōſtringat̉. Ecci. vltīo Cōfr ingetur ydria ſuꝑ fonteꝫ. qꝛ ſicutdicit̉ Prouerb̓. xiiij. riſus dolorēmiſcebit̉ ⁊ extrema gaudij luctꝰoccupat. hec aūt ſapiens mulierꝙͣuis nō plenarie ītellecta aquaſapīēcie ⁊ gͣcie d̓ine conſideret: ſperans in ea ⁊ fitī extinguere ⁊ a laboribus inutilibꝫ huiꝰ mūdi liberari ⁊ hoc ē qd̓ dicit (vt nō ficiāneqꝫ venia hūc haurie aqua) vnAugꝰ. ad laborem ncc̄itas cogebat ⁊ laborem infirmitas recuſabat. vtinā audiret illud ath̓.xi. venite ad me ones q̄ laboratis⁊ onerati eſtis ⁊ ego reficiaꝫ vosSciuit em̄ hec mulier ⁊ exp̄ta fuerat ꝙ cupiditas facultatū concupiſcēcia deliciarū. ⁊ ābicio honorū nunꝙͣ ſaciant̉ ſꝫ ſemꝑ cū labore haurie oportet Et de cōcupiſcēcia quidē Ecci. xiiij. Inſaciabilise oculus cupidi īꝑtem iniqͥtatisOzee. iiij. comedēt ⁊ nō ſaturabūtur. de cōcupiſcēciā deliciarū dicitur Mich̓. vi. Tu comedes ⁊ nōſaturabeis. de abicōne aut honoris dicit̉ Prouerb̓. xiij. vēter ip̄iorū inſacīabil̓ de hmīōi dicit Auguſtinꝰ aqua ī puteo voluptasē ſeculi in ꝓfunditate tenebroſahac hauriunt homes ydrīa cupiditatis n̓ em prehauſerit cupiditateꝫ nō poteſt ꝑuenire ad voluptatem. Et ideo hec mulier fugerenititur hac aqua. h̓ aqua hauritur de qͣtuor fontibꝰ .ſ. īmūdicionmitaconis peruerſe. curioſitatisvane. damnacōnis etne. fons īmūdicie cōcupiſcēcia carnal̓ eſt.de qͦ hētur Leuitic. xx. qͥ cōierit cūineſtruata ⁊ reuelauerit fonte ſāguinis eius ⁊ turpitudīs: mortemoriat̉. mulier iſta imunda in ſāguine ē concupiſcēcia carnal̓ inferuore ſāguinis poſita. de fontenitacōis puerſe dicit̉ Prou̓bixxv. fons turbatus pede ⁊ venacorrupta iuſtꝰ cades cora impioIuſtus quippe cadit cora impioqn̄ ad exemplū eiꝰ ꝑuertit̉. de fote cuioſitatis vane dicitur Eccixxvi. Sic̄ viator ficiēs ad onēꝫfonte os aꝑiet ⁊ ex om̄ aq̄ bibetqꝛ curioſus ſingula ad ſe ꝑtinencia q̄rit explorare. de fonte dānaconis et̓ne dicit̉ Apoca. viij. ſtella magna ardēs cecidit in fōtesaquarū ⁊ nomē ſtelle abſinthiū⁊ facti ſūt amari. h̓ fons potat ſuperbos ⁊ mmimudos ⁊ iracūdos. qꝛhec vicia ſūt dānatorū ī infernoqͥbꝰ ⁊ hic in culpa ⁊ in futuro inpena potatur. Non ē ergo miꝝ ſiml̓r hͨ tormētū querit fuge̓ huiꝰſitis ⁊ cauſat̉ labore hauriconisq̄rens ꝑ aquaꝫ xp̄i ſolui ab vtroqꝫ ⁊ hoc ē qd̓ dicit vt nō ficiaꝫ ⁊nō veniā huc haurire Dic̄ ei iheſus voca virū tuū) Hic īcipit eaad fidē mauducere ꝑ reuelacōemſecretorū q̄ nemo poterat ſcire inſi perſpiritū diuinū. Diuidit̉ hec