intellecta vita ſūt (Oīs qͥ biberitex aqͣ hac) ſenſibili (ſiciet iteꝝrdemite cauſa ſitis ⁊ ion̄ eſt ingnū hanc aqua dare nec ego de illa intelligo (Qui autē biberit exaqͣ) ſpiritꝰ ſācti (quā ego dabocredētibꝰ (no ficiet in eternū) dumō ꝑmaneat cū aq qua ego dabo ei. iō dr Iere. ij. Quid tibi visin via egipti vt bibas aqua tuibidā? ⁊ quicqͥd tibi vis in via aſſyriorū vt bibas aqua fluminisiſte em̄ aque hūane cōſolacionūtēpaliū nō ſedāt ſitī deſiderij humam. Sꝫ aq̄ gracie ſpūalis ẜmintellectū ⁊ affectuꝫ ſedāt animedeſideriū. Can. iiij. Fons ortorūputeꝰ aquaꝝ viuenciū que fluūtīpetu de libano Gen̄. ij. Fons aſcēdebat de terra irrigas vniuerſaꝫſuꝑficiē ꝑadiſi. iſta eſt em̄ aquaſanctiſpus in donis eius Ecci. xv.Aqua ſapiēcie ſalutaris potauitillū. Sꝫ cōtrariū illius videt̉ eſſeillud Ecci. xxiiij. Qui bibunt meadhuc ficiet psͣ. Sitiuit animamea ad deū fontem viuū. ⁊cͣ. Adhoc dicēdū ꝙ eſt deſideriū rei nōhīte vt habeat̉: ⁊ eſt deſideriū reihīte vt plus habeat̉: ⁊ eſt deſideriūi rei hīte vt cōtinuet̉ ⁊ qd̓libetillorū deſideriorū vocat̉ ſitis: ⁊ qd̓dicit̉ qui edūt me adhuc eſuriet⁊ qͥ bibūt me adhuc ficiet: intelligit̉ de ſcd̓o ⁊ t̓cio deſiderio: ⁊ nōde pͥmo: ⁊ ꝙͣtū ad primū loqͥturh̓ ⁊ iō ſeqͥtur (Sꝫ aqͣ qua egodaboei) ſpiritual̓ gracia ſpūſſancti Ffiet in eo) quia ſpiritꝰ ſanctꝰhītabit in eo qͥ eſt (fons aque)talis (ſaliētis) ⁊ ideo viua. ſaliēsem̄ aqua viua eſt (in vitam eternā) qꝛ ſicut dicit Criſoſtomꝰ. cūſpirituſſanctꝰ in cor homīs intrauei̓t ōm fonte magis manat Heſter. x. Creuit fons ꝑuus creſcebat ī fluuiū maximiū ⁊ in aquasplurimas redūdauit pͣs. Fluminis impetus letificat ciuitatē deiDicit ei mulier) HHic iam tagua muliere in donū dei ꝙͣuis nō intellectū elicitum cōſenſum ⁊ hoceſt qd̓ dicit (dne) adhuc permanet in cōfeſſiōe domini vocans eudominū psͣ. Domine dn̄s noſterꝙ adma̓bile eſt nomen tuū invniu̓ſa t̓ra. da michi hanc aquaꝙͣuis quid ſit nō intelliga tamēiam profeci vt credā magͣnū aliqͥd eſſe ⁊ in tua poteſtate cōſtitutam ⁊ ideo peto ¶Da michi hancaquā) hec em̄ fluit de fonte aqueviue quā multi male dereliq̄runt⁊ aqua voluptatis mūdane querūt Iere. ij. Duo mala fecit populus meus. Ae dereliquerūt fontem aque viue ⁊ foderunt ſibi ciſternas diſſipatas cōtinere nonvalentes aquas. voluptas em̄ refrigerij carnalis ciſterna eſt multis diſtribucionibꝰ diſſipata ſiceciam vt aquās inſipide cōſolaciom̄s ad delectacōnem non diu cōtineat: ⁊ ydria cordis hauriens