aliqua naturali ꝓp̓etate ꝯſiſtuntcadunt ſb̓ diſtribucone. cum hecom̄a bona ſint erit verbū autorbonorū ⁊ nichil eſt malum in entibꝰ qd̓ ē ꝯtra manicheum. ⁊ hocinuitur in gloſa q̄ dicit. Ecce autor eſt bonoruꝫ. Sic ergo exponedolram arriꝰ qͥrit qͥd notet habitudo p̄poſiconis cū dicit̉. Omniafacta: p̄ verbū facta ſunt? Videt̉enim cauſā inſtrumētalem notare ⁊ ſic ex modo loquēdi verbū eſſet īſtrumētū factoris pͥmi. Adquod dicendū ꝙ p̄poſicio notatcauſaꝫ medialem. nō illam que ēinſtrumental̓. ſꝫ illam q̄ ē in ordine nature. qͦ alt̓ eſt ex altero. peranci gie.verbuergo ⁊ virtutem ⁊ ſapīēciāfit qd̓ fit. qͥa verbum eſt a patre⁊ habet ab ip̄o ꝙ oꝑat̉. Io. v.Quecumqꝫ facit pat̓: hec ⁊ filiusſimilit̓ facit. Vn̄ ſap̄. vij. de ſapiij mn glō hede q auentia dicit̉ ꝙ omū ē artifex onēꝫhabēs vir tutem om̄a ꝓſpiciens.Preterea. Ecci. xviij. dr. Qui viuit īeternum creauitona ſimulCreacio autē nō ē tal̓ opacio quepoſſit habere inſtrumentum. qͥaone inſtrumētū aliqͣd ſupponitſuꝑ qd̓ oꝑet̉. Creacō aūt eſt aliqͥd de nichilo in ens ꝓducere.Ad hoc aūt artifex cui ſufficit ſolavolūtas ad oꝑadum: inſtrumto extra ſe exiſtēte nō indiget. Etſi dicat̉ indigere: ꝯſtat ꝙ ī ſe ipfectꝰ eſt. dicere autē priniū imꝑfectū eſſe opifice valde ē incoueniens Eſt ergo ītellcūs lr̄e qͥ dictusē ⁊ nō quem dicūt heretici. Seqͦtur autē de modo oꝑandi cūdicit. et ſine ip̄o factū ē nichil quaꝫꝓpoſicōem oportet reſolui vt melius intelligat̉. Reſoluit̓ autē inhac nō aliqͥd factū eſt ſine ipſoEt tūc obiciunt Neſtorius et Eutices. ſꝫ ſpūſſanctꝰ ē aliquid. nonergo eſt factum hoc aliquid ſineipſo ergo factū eſt cum ip̄o ⁊ perip̄m. ergo ſpūſſanctꝰ ē factꝰ. Sꝫſi dicas ꝙ factor non cadit ſb̓ cōidiſtributo. Dicit eutices ꝙ ſpirituſſanctꝰ ē de hijs q̄ ſunt ꝓcedencia a factore primo ⁊ ſedētia. ⁊ oeſcencia ſuꝑ creaturam. Actu. ij.Sedit ſuꝑ ſingulos eorum ſpirituſſanctꝰ. Ad hoc autē penitꝰ excludēdum dicit Ioh̓es Criſoſtomꝰ ſic eſſe puctuandū S me ip̄ofactuꝫ eſt. nichil qd̓ factum ē. itaꝙ hec implicacio quod factū eſtponat̉ circa terminū diſtributūvt ſit ſēſus. nō aliqͥd qd̓ factū ēfactum ē ſine ipſo ⁊ tūc ceſſat oblectio. qͥa ſpūſſanctꝰ nō ē factꝰ qͥaꝑ hoc ꝙ ꝓcedit non ꝓbatur eſſefactꝰ. quia deꝰ ipſe ꝓcedit ⁊ noneſt factus. Os. Ipſe tāꝙͣ ſpōſusprocedens de thalamo ſuo qd̓ dedeo ſimbolice ītelligitur. Eze. iij.Benedca gl̓a dn̄i de loco ſanctoſuo. ⁊ ẜm lrālem expoſicionem ſiue ſēſuꝫ ſb̓tilit̓procedit. Ꝙ aūtrequieſcit ſuꝑ creaturā nō ꝓbateū eſſe creaturam. q q ⁊ueS