dicebat filiū eſſe factū ⁊ eſſe quādam dei virtutem ⁊ lucem intellectualem facta an mūdum ⁊ ideoillū vocant eſſe v̓bum ⁊ ſapienciadei ⁊ habe̓ v̓tutis īfluenciam ⁊ ſapiēcie ad tociꝰ mūdi facturā ſicutph̓i dicūt ꝙ pͥmi orb̓ ītelligēciaīfluēcia habꝫ ſuꝑ omū aliorū factura ⁊ an ip̄aꝫ nō ē nͥ cauſa pͥmaqꝛ cauſa erroris Arrij fuit ꝙ inmis ph̓ie mhe̓bat. Huiꝰ autēdiſcipuli fic̄ dicit boeciꝰ lōge poſtip̄m ſurgētes fuerūt eutices ⁊ neſtorius ⁊ an eos fotinꝰ et ebyondicētes ſpiritūſāctū eſſe ſpiritualē v̓tute q̄ eſt vehiculum formaꝝnatualiū ī res naturales ⁊ grarūet illūiacōnū in aīas quā v̓tutēetiā facta dicebant ⁊ qꝛ ſic vehitea que a creatore pre ⁊ creatorisv̓tute filio ꝓcedunt dicebat eumpr̄i ⁊ filio deẜuire ⁊ eſſe ẜuū eoꝝet non eſſe vbiqꝫ. ſꝫ tm̄ ibi vbi factꝰ ī dicto deẜuit officio. ſic̄ nosdicimꝰ ẜm catholicam fidē ꝙ ſpiritꝰ creatꝰ ē vbi oꝑat̉ ⁊ ſic diffinibilē in loco poſuer̄t ſpiritūſanctū Cōtra qͦd diſputat Ambro. inlibro de ſpūſacto. Manicheꝰ aūtdixit mali eſſe quādā naturam adeo lucis ſic̄ expreſſe legit̉ in epl̓amanichei q̄vocat̉ fūdamēti Paulꝰ autē ſamochetheus dixit xp̄mante beatiſſima v̓ginē maria nōfuiſſe. ſed tunc tm̄ incepiſſe ⁊ inipſum deſcendiſſe virtutem ⁊ ſavientiam quam Arrius dicebatverbū eſſe ante mundū factū ⁊ abip̄o ꝓceſſiſſe in oꝑibꝰ miraculoꝝSpiritūſcn̄ que neſtorius ⁊ Eutices dicebat eſſe pr̄is ⁊ filij ẜuūviPaulꝰ addidit ī errore aliqͥdarrio. ⁊ aliquid addidit in errore neſtorio ⁊ hunc ſequebanturfotinꝰ et ebyon heretici. Contrahos autē onēs hereticos vt concorditer dicunt Augꝰ. AmbroſiusGernardꝰ ⁊ Criſoſtomꝰ. DicitIoh̓es Oīa ꝑ ipſum verbū factaſūt nichil excipiēdo qͦd in vniu̓ſalitatē diſtribuconis cāde pot Nōei diſtribuit̉ nͥ aliqͥd cōe īvna natua̓ analogie vl̓ gn̓is vl̓ ſꝑei coſliges ſuppoīta. Deus autē factornec ī analogia nec ī gn̓e nec ī ſꝑecie vna ecū creaturis: ergo nondiſtribuit ſignū diſtributiuū ꝓfcore. ⁊ ſic cū dr̄. Oīa ꝑ ipſuꝫ fcaſūt: oportet ſēſū eſſe: om̄a fcā: facta ſūt ꝑ v̓buꝫ. vn̄ gloͣ. bede ⁊ augꝰ. hoc ē qͥcqͥd ē ſiue ī ſb̓ſtacia ſiue ī aliqͣ naturali ꝓp̓etate ſcm e xv̓bū ⁊ ſic a̓ v̓bū ſcm̄ ē a̓ nō: Sifactū ē ergo oportꝫ ꝙ verbū fcmſit ꝑ v̓bū ⁊ ſic idem factum eſt perſe ip̄m qͦd eſt ꝯtra ōnē intellectū⁊ īpoſſibile. ſi autē nō eſt factumtunc mentitur arrius qui dicit eſſe factū ⁊ hoc ē arguinētuꝫ augꝰcontra hereſim arrij validiſſimūCol̓ pͥ. Omnia per ipſum ⁊ in ipſo creata ſunt ⁊ ipſe eſt an ōnia⁊ oīa ꝯſiſtūt ī ip̄o. Adhuc ſi itaē ꝙ oma que vl̓ ſb̓ſtācialiter vel