coeternitas ⁊ coeqͣlitas v̓bi et patris ꝯtͣ he̓ticos Ebionē ⁊ Fotinūqͥ dixerūt v̓bū filiū ih̓m xp̄m anbtīſſima vgine n̄ fuiſſe. Coet̓naem̄ coeqͣlia ſūt in duracōne ⁊ coeſſēcialia cōeqͣlia ſūt in v̓tute ⁊ maieſtate hͦ ē ergo quod dicit. Squeſtio incidit̉ ad cuiꝰ verbi creati ſimilitudinē hoc v̓bū ſumat̉magis. Dicit enim damaſcenꝰ ꝙv̓bum creatū multis modis dicitur Dicit enim ſic ꝙ v̓bū ē natua̓lis ītellcus motus ꝑ quē mouet̉⁊ cogitat velut lux eiꝰ ens ⁊ ſplendor. v̓bum rurſū eſt quod nodūprofertur. ſꝫ in corde enunciaturRurſus verbum eſt angelus ſiuenunciꝰ ītelligēcie eius quod enūciat alteri qd̓ ī cordis ītelligēciaconceptum eſt vel affectum. Adhoc autē dicēdū ẜm Augꝰ. ī gloͣ.ꝙ ſimiliꝰ ē v̓bo pͥmo modo dictoquia hoc eſt verbum ſimile intellectui et equale et indiſtans etcū ipſo intellectu ſtans ⁊ manēs⁊ eſt pͥma forma omū eoruꝫ quedicuntur ⁊ formant̉ ab ītellectuEt ſunt hec verba Augꝰ. qn̄ cogitas aliquā ſubſtācia vna ⁊ perpetua oīpotentē vbiqꝫ pn̄tē vbiqꝫtota nuſꝙͣ īcluſā qn̄ iſta cogitashoc eſt verbum de deo in corde tuoQuecūqꝫ dicunt̉ ſomi ſūt ſillabeſūt lr̄e ſūt hͦ verbum qd̓ tnͣſit ſonat qd̓ autē ſigͣt ſonus ⁊ in cogitacione eius eſt qui dixit ⁊ in intelligente qui audit non tranſit⁊ ad modum illius ſtat ⁊ nō trāſit verbum intellectus primiAdhuc auteꝫ q̄rit̉ vlterius cumverbum poſſit eſſe maiꝰ ꝙ mensdicens verbum ſicut eſt qn̄ eſt demaiori re ꝙ ſit ipſa mens dices.⁊ poſſit eſſe minus ſicut eſt verbūde minori re ꝙ mēs dicens ⁊ poſſit eſſe de eqͣli ſicut quando tnͣtūē verbum qͣntum eſt in dicēte ſic̄cum mens dicit ſe ad cuius hoꝝverborum ſimilitudinem ſumat̉?Et ad hoc dicendum ꝑ Auguſtinum in libro de trinitate ſic dicēte. ca. iiij. Noticia ſi maior eſt ꝙillud qd̓ noſcit̉ ⁊ plene noſci pōtperfecta nō eſt. ſi autem mminor ēiam ſuꝑīor eſt ꝙ natura que nōuit ⁊ ſic non ſe totam nouit. Cūergo ſe totam nouit neqꝫ ſecumquicꝙͣ aliud par illi ē cognicioſua ⁊ ad illius ſimilitudine ſumitur verbum increatum q intellectꝰ pͥmi pn̓cipij dicit ſe. et ſi pareſt coeterna ē ⁊ coequal̓ eſt in oīvirtute ⁊ maieſtate ⁊ hoc eſt qd̓intendit. (Ominia per ipſum facta ſunt) Hic ponit verbi in creati ꝓpria eſſencialia ẜm q̄ vt cauſa ad cauſata ⁊ creata ꝑ ſeip̄m cōꝑat̉. Cū aūt duo ſint ī ip̄o ſcꝫ q̄exmuſcuiuſqꝫ cauſa ꝑ quā ſūt hͨqd̓ ſunt ⁊ ſb̓ſiſtunt ⁊ ẜm ꝙ ipſuꝫeſt racio cognicionis omū ī quaꝯgnoſcit̉ onē qͦd ꝯgnoſcit̉ ⁊ vtrūqꝫ hoꝝ ſit verbo ſb̓ſtāciale vt perfectior ſit doctrina Ioh̓es vtroqꝫ