hereẜ Arrij qui ſic̄ in libro Arrijlegitur dixit filiū nō eſſe deū. ſꝫ virtute quanda an totum mūdumcreatam ꝑ quam ſic̄ ꝑ quoddaꝫinſtrumentū fecit deꝰ mudum. ⁊om̄a q̄ ſunt in mundo. qͥa ſi hoceſſet veꝝ ſeq̄retur ꝙ hec ꝓpoſicionō eſſet vera. deus ea̓t verbum qd̓falſum ē. Hoc erat in prīcipioapud deum. hec ē quarta ꝓpoſicoper qua enuciat̉ eqͣlitas maieſtatis ⁊ eternitatis pr̄is ⁊ filij. hocinꝙͣ ⁊ non aliud in principio qd̓eſt eternitas: erat apud deū. necexcludit̉ hic ſpirituſſanctꝰ ſicutdixerūt Neſtoriꝰ ⁊ Entices heretici ¶ Paulꝰ ſamocheteus qͥ dixer̄tſpirituſactum eſſe ſeruū ⁊ ī aerefilij inſufflatō in diſcipulos fortu. qͥa ꝯſtat ꝙ pricipium pͥmū diligit verbū cōſb̓ſtanciale qd̓ ē ſuiipſius manifeſtatiuū ⁊ hic ſpūsdilconis ē intra pͥmū intellectu ficut ⁊ verbum. nec vn̄ꝙ eꝓceſſioverbi ſine ꝓceſſione tal̓ dilconis⁊ ſic neutꝝeoꝝ ē extra pͥmum intellectū formatum. Sꝫ tūc q̄rit̉uſa ydedlis ī iniſqͣre Ioh̓es nō facit ſtatim a pricipio mnentionem ſpūſſancti. Adhoc aūt dicendū ꝙ illo tꝑe nō fuit error circa ꝓceſſionē ſpituſſanaam inbt q vrbicti. tn̄ in ꝯſequentibꝰ expreſſammencōnem facit ꝓceſſionis ſpūſſancti. Ioh̓. xv. dicēs. ſpiritus qͥa patre ꝓcedit ⁊cͣ. Adhuc aūtq̄ritur cum in pricipio pme ꝓpoſiconis prīcipiū ſtet ꝓ patre ẜmlrāliorem expoſicōem. quid facitꝙ h̓ ſtat ꝓ eternitate. Ad qd̓dicendumē ꝙ hoc accipit̉ ex mōdo loquēdi. cum enim p̄poſicōestnͣſitiue ſint oportꝫ ꝙ aliqua ẜmmodum loquendi notet̉ int̓ ſuꝑpoſitum ꝓnominis ⁊ ſuppoſitumper hoc nomen deū ⁊ ſuppoſitumper hoc nomē principiū: diu̓ſitas⁊ cum per ꝓnomen de neceſſitateſupponat̉ verbum ⁊ nō ſit diu̓ſitas vl̓ alietas it̓ v̓bum ⁊ diuinaꝫeſſenciam: oportet ꝙ hoc nomendeum ſtet ꝓ perſona pr̄is q̄ aliotate ⁊ diſtinctōneꝫ habet ad ſūꝑpoſitum v̓bi ⁊ ſic ꝑ v̓tutem p̄poſicōis ī: prīcipiū ſtabit ꝓ eternitate que licet ẜm rem nō differat adiuina eſſencia vl̓ perſona. tamēnōt differeciam in modo ſignificādi cum v̓bum ⁊ deꝰ dicunt eſſein prīcipio. quia dicit Ph̓us ꝙnichil ē in ſeipſo ⁊ ſic v̓bum ⁊ deus ſūt ſil̓ in prīcipio ſic̄ in meſura ſui eſſe ⁊ hoc ē eternitas. Pricipiū ergo h̓ ſtatꝓ eternitate. cuꝫdr. hͦ ea̓t ī pn̓cipio apd̓ deū. Prima enim cauſa ſicut diximus eſtages intellcus cui ad facere ſufficit v̓bum ⁊ ſpūs qui ꝓcedit ⁊ deducit̉ forma ydealis verbi ī facta⁊ hoc notat̉ in ps. vbi cauſā efficiētē ⁊ ſufficiēteꝫ deſcribit dicēs.Verbo dn̄i celi firmati ſunt ⁊ ſpiritu. o. e. v̓. eoꝝ. hoc ē ergo quoddicit̉. hoc erat ī prīcipio apud deum. tͣ ergo ꝑ hac ꝓpoſicōeꝫ