Druckschrift 
Enarrationes in Evangelium Johannis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

ponere. quia ille ſequūtur fidemiam fundatam ante fide nichilvalēt vt dicit Augꝰ. in ꝓnologion. Yſa. vij. niſi credideritisītelligetis ideo hec ſicut īſpiratꝰ ſimplicit̓ accipiendā denūciat eſt quod dicit. Et deꝰ ea̓t verbum. Tercia ꝓpoſicio denotansverbi cum patre conſubſtancialitate vt ſit ſēſus. verbū erat ſb̓ſtācialit̓ deꝰ. Attēde autē qͦcūqꝫmodo ꝯſtructonis ordo vertat̉: ſēper eſt vera ꝓpoſicio. Si enim verbum ſit ex ꝑte ſuppoſiti deus exꝑte appoſiti vera ē. quia verbū eſtdeꝰ ſic ꝑſonā ſb̓icit̓ ſb̓ſtanciadiuina ſic p̄dicat̉. qui ordo ſb̓iectonis p̄dicaconis gn̓a̓lis eſtartificial̓ in onibꝰ. qͥa de naturaſupͣpoſiti cuiꝰ agere pati ē ꝓprium: eſt ſb̓iciat̉ de naturā ſb̓ſtācie formal̓ eēncialis eſt p̄dicari. ſicut cum dicit̉. fortes eſt homo. Si autē deꝰ ſb̓iciat̉ verbuꝫis iohes dmn̄a emiop̄dicet̉. tūc iſte ordo ꝯſtructonisſpecialis eſt in diuinis ꝑſonisdenotatur eum eiuſdem ſimplicitatis eſt ꝑſona cuius eſſencia nichil ē in ꝑſona niſi eenciadiuina. ideo vtrumqꝫ ſubicit̉apponit̓ vtriqꝫ ſic excludit̉ eiror eoꝝ dicebant ꝑſonas vt ſb̓ſtacias ꝯpoſitas ꝑticulatas debere ſubici p̄dicari. eſſenciaꝫautē vt ſimpliciorem debere p̄dicari ſubici qui error tagiturī pͥmo ſēteciaꝝ. di. v. elidituiverba auguſtini tam ꝑſonaꝙͣ eencia ſiue natua̓ ī diuinis eiuſde ſint ſimplicitatis. Sꝫ tūc querit̉ qͥd ī locucōe poītū trahit hūcterminū deus ad ſtandum ſubſtancia cūi p̄habitis ſupponit ꝑſona. ſꝫ hoc ſoluit̉ plane dicēdo deus certo de natura ꝓprijſignificati ſupponit ſb̓ſtāciam.ſꝫ vt dictū eſt prepoſiconem nocionalem in precedenti ꝓpoſiconecogit̉ ad ſtāduꝫ ꝑſona. ideocum in iſta tercia ꝓpoſicone tal̓ ſit p̄poſicio. nec aliqͥs aliꝰ terminꝰ nocōnalis: relīquit̉ natureſue ꝓprie quā ſupponit eenciaꝫ ſic relīquitur deꝰ eſt verbū eſſēcialit̓ non differes eenciama deo pre qui eſt tociꝰ deitatis pn̓cipiū. Iohis. x. Ego pr̄ vnū ſumꝰ. xvij. vt ſint vnū ſic̄ egotu pat̓ vnū ſumus. Sꝫ tūc qͥritqͣre de eencia loquēs vtit̉ v̓boteriti inꝑfecti tꝑis cum alibi deeternitate loquēs verbo pntis teporis vtat̉. Ioh̓. viij. Anꝙͣ abraha fierēt ego ſū. ſꝫ ad hoc ī p̄cedetibꝰ fere rn̄ſum eſt ꝙͣtum eſt derōne preteriti imꝑfecti quod mediu eſt int̓ pn̄s p̄teritum includēs vtrūqꝫ extremoꝝ ꝑticipasEt cōfirmat̉ hoc Ancelmum ī libro de concordia p̄ſciēcie liberiarbitrij. vbi ſic dicit. In hoc ſiqdem magis ſimilia ſūt eterno pnti tꝑaliter p̄terita pn̄cia q̄maꝫque ibi ſunt nūꝙͣ poſſunt eſſe